شیمی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
-اوبا سر بزرگ متولد شد
وقتی انیشتن به دنیا آمد او خیلی چاق بود و سرش خیلی بزرگ تا آنجایی که مادر وی تصور می کرد، فرزندش ناقص است،اما او بعد از چند ماه سر و بدن او به اندازه های طبیعی بازگشت.
وقتی انیشتن به دنیا آمد او خیلی چاق بود و سرش خیلی بزرگ تا آنجایی که مادر وی تصور می کرد، فرزندش ناقص است،اما او بعد از چند ماه سر و بدن او به اندازه های طبیعی بازگشت.
۲-حافظه اش به خوبی آنچه تصور می شود، نبود
مطمئنا انیشتن می توانسته کتابهای مملو از فرمول و قوانین را حفظ کند،اما برای به یاد آوری چیز های معمولی واقعا حافظه ضعیفی داشته است. او یکی از بدترین اشخاص در به یاد آوردن سالروز تولد عزیزان بود و عذر و بهانه اش برای این فراموشکاری، مختص دانستن آن [تولد ]برای بچه های کوچک بود.
۳ -او ازداستانهای علمی-تخیلی متنفر بود
انیشتن از داستانهای تخیلی بیزار بود. زیرا که احساس می کرد ،آنها باعث تغییر درک عامه مردم ازعلم می شوند و در عوض به آنها توهم باطلی از چیز هایی که حقیقتا نمی توانند اتفاق بیفتند میدهد.
به بیان او “من هرگزدر مورد آینده فکر نمی کنم،زیراکه آن به زودی می آید. به این دلیل او احساس می کرد کسانی که بطور مثال بشقاب پرنده ها را می بینّند باید تجربه هایشان را برای خود نگه دارند.
۴-او در آزمون ورودی دانشگاه اش رد شد
درسال ۱۸۹۵ در سن ۱۷ سالگی،انیشتن که قطعا یکی از بزرگترین نوابغی است،که تا کنون متولد شده،در آزمون ورودی دانشگاه فدرال پلی تکنیک سوییس رد شد.
در واقع او بخش علوم وریاضیات را پشت سر گذاشت ولی در بخش های باقیمانده، مثل تاریخ و جغرافی رد شد.وقتی که بعدها از او در این رابطه سوال شد؛او گفت:آنها بی نهایت کسل کننده بودند، و او تمایلی برای پاسخ دادن به این سوالات را در خود آحساس نمی کرد.
۵-او علاقه ای به پوشیدن جوراب نداشت!
انیشتن در سنین جوانی یافته بود که شصت پا باعث ایجاد سوراخ در جوراب می شود.سپس تصمیم گرفت که دیگر جوراب به پا نکند و این عادت تا زمان مرگش ادامه داشت.
علاوه بر این او هرگز برای خوشایند و عدم خوشایند دیگران لباس نمی پوشید، او عقیده داشت یا مردم اورا می شناسند و یا نمی شناسند.پس این مورد قبول واقع شدن[آن هم از روی پوشش] چه اهمیتی میتواند داشته باشد؟
۶-او فقط یکبار رانندگی کرد.
انیشتن برای رفتن به سخنرانی ها و تدریس در دانشگاه، از راننده مورد اطمینان اش کمک می گرفت. راننده وی نه تنها ماشین اورا هدایت می کرد، بلکه همیشه در طول سخنرانی ها در میان،شنوندگان حضور داشت. انیشتن، سخنرانی مخصوص به خود را انجام می داد و بیشتر اوقات راننده اش، بطور دقیقی آنها را حفظ می کرد. یک روز انیشتن در حالی که در راه دانشگاه بود، باصدای بلند در ماشین پرسید:چه کسی احساس خستگی می کند؟ راننده اش پیشنهاد داد که آنها جایشان را عوض کنند و او جای انیشتن سخنرانی کند،سپس انیشتن بعنوان راننده او را به خانه بازگرداند. عدم شباهت آنها مسئله خاصی نبود.انیشتن تنها در یک دانشگاه استاد بود، و در دانشگاهی که وقتی برای سخنرانی داشت، کسی او را نمی شناخت و طبعا نمی توانست او را از راننده اصلی تمییز دهد. او قبول کرد، اماکمی تردید در مورد اینکه اگر پس از سخنرانی سوالات سختی از راننده اش پرسیده شود، او چه پاسخی خواهد داد، در درونش داشت.
به هر حال سخنرانی به نحوی عالی انجام شد، ولی تصور انیشتن درست از آب در آمد.دانشجویان در پایان سخنرانی انیتشن جعلی شروع به مطرح کردن سوالات خود کردند.
در این حین راننده باهوش گفت “سوالات بقدری ساده هستند که حتی راننده من نیز می تواند به آنها پاسخ گوید”سپس انیشتن از میان حضار برخواست وبه راحتی به سوالات پاسخ داد،به حدی که باعث شگفتی حضار شد.
۷-الهام گر او یک قطب نما بود.
انیشتن در سنین نوجوانی یک قطب نمابه عنوان هدیه تولد از پدرش دریافت کرده بود.
وقتی که او طرز کار قطب نما را مشاهده می نمود، سعی می کرد طرز کار آن را درک کند. او بعد از انجام این کار بسیار شگفت زده شد.بنابر این تصمیم گرفت علت نیروهای مختلف در طبیعت را درک کند.
۸-راز نهفته در نبوغ او
بعد از مرگ انیشتن در ۱۹۵۵ مغز او توسط توماس تولتز هاروی برای تحقیقات برداشته شد. اما اینکار بصورت غیر قانونی انجام شد.بعدها پسر انیشتن به او اجازه تحقیقات در مورد هوش فوق العاده پدرش را داد.
هاروی تکه هایی از مغز انیشتن را برای دانشمندان مختلف در سراسر جهان فرستاد. از این مطالعات دریافت می شود که مغز انیشتن در مقایسه با میانگین متوسط انسانها،مقدار بسیار زیادی سلولهای گلیال که مسئول ساخت اطلاعات هستند داشته است.همچنین مغز انیشتن مقدار کمی چین خوردگی حقیقی موسوم به شیار سیلویوس داشته، که این مسئله امکان ارتباط آسان تر سلولهای عصبی را بایکدیگر فراهم می سازد.
علاوه بر اینها مغز او دارای تراکم و چگالی زیادی بوده است و همینطور قطعه آهیانه پایینی دارای توانایی همکاری بیشتر با بخش تجزیه و تحلیل ریاضیات است.
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
" دانشمندان میمیرند و به بهشت میروند"
آنها تصمیم میگیرند که قایمباشک بازی کنند. از بخت بد اینشتین کسی است که باید چشم بگذارد. او باید تا 100 بشمرد و سپس شروع به گشتن کند.
همه شروع به قایم شدن میکنند به جز نیوتن.
نیوتن فقط یک مربع 1متری روی زمین میکشد و داخل آن روبروی اینشتین میایستد. اینشتین میشمرد:
1، 2، 3، ...97، 98، 99، 100
او چشمانش را باز میکند و میبیند که نیوتن روبروی او ایستاده است.
اینشتین میگوید:
"سوکسوک نیوتن!!" نیوتن انکار میکند و میگوید نیوتن سوکسوک نشده است.
او ادعا میکند که نیوتن نیست.!
تمام دانشمندان بیرون میآیند تا ببینند چگونه او ثابت میکند که نیوتن نیست.
نیوتن میگوید: "من در یک مربع به مساحت 1متر مربع ایستادهام... این باعث میشود که من بشوم نیوتن بر متر مربع... چون یک نیوتن بر متر مربع معادل یک پاسکال است،
من پاسکال هستم، پس"سوکسوک پاسکال!!!".
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
یخچالهاینفتی یکی از جالبترین سیستمهای تبرید هستند که در دوران قدیم مورد استفادهقرار میگرفتند. برخلاف تصور عامه مردم، نفت هیچ نقش مستقیمی در سیکل تبریدایفا نمیکرد بلکه تنها برای تولید حرارت در ژنراتور استفاده می شد.
بهطور کلی یخچال نفتی یک سیکل تبرید جذبی آب-آمونیاک است که در آن آمونیاکنقش مبرد و آب نقش جاذب را بازی می کنند. در ادامه به طور مختصر مراحلمختلف سیکل را بررسی می کنیم.
قسمتهای اصلی سیستم:
1- ژنراتور (Generator)
2- پمپ حباب (Bubble Pump)
3- کندانسور (Condenser)
4- اواپراتور (Evaporator)
5- ابزربر (Absorber)
بهطور کلی یخچال نفتی یک سیکل تبرید جذبی آب-آمونیاک است که در آن آمونیاکنقش مبرد و آب نقش جاذب را بازی می کنند. در ادامه به طور مختصر مراحلمختلف سیکل را بررسی می کنیم.
قسمتهای اصلی سیستم:
1- ژنراتور (Generator)
2- پمپ حباب (Bubble Pump)
3- کندانسور (Condenser)
4- اواپراتور (Evaporator)
5- ابزربر (Absorber)
یخچالنفتی بر خلاف یخچال برقی و کولر های گازی که بر اساس فرئون فشرده وکمپرسور کار می کنند دارا ی هیچ قسمت متحرکی نیست و نیروی محرکه خود رامستقیما از شعله آتش نفت می گیرد اساس کار یخچال نفتی بر پایه جذب و دفعآمونیاک در آب می باشد. سازوکار یخچال نفتی به صورت مرحله به مرحله به اینشکل می باشد.
1-در دمای معمولی آمونیاک در آب حل می شود ولی اگر به مخلوط آمونیاک و آبگرما بدهیم چون آمونیاک بسیار جوشنده تر از آب می باشد آمونیاک آغاز بهجوشیدن نموده و از مخلوط آب و آمونیاک به صورت گاز بخار آمونیاک گرممتصاعد شده و مقداری بخار آب نیز با خود همراه کرده تبخیر می کند.
2-درسر راه این بخار گرم یک جدا کننده قرار دارد که قطره های آب را از بخارآمونیاک جدا کرده و درون مخزن مخلوط آب و آمونیاک بر می گرداند.( این قسمترا داشته باشید تا بعد زیرا در راه بازگشت این آب جدا شده به مخزن یکاتفاق دیگر هم می افتد.
٣-سپساین آمونیاک مایع سرد تر شده ( دارای دمایی بالاتر از دمای محیط) واردمحفظه و لوله های پره دار دیگری می شود که درون یخچال جای دارد و در معرضگاز هیدروژنی که درون این محفظه قرار دارد واقع می شود و به سرعت بخار شدهو جهت تبخیر گرمای محیط درون یخچال را جذب می کند.( در نتیجه درون یخچالسرد می شود.
۴-سپسمخلوط آمونیاک و هیدروژنی که به صورت مخلوط گازی سردی است وارد جذب کنندهمی گردد درون جذب کننده مخلوط آمونیاک و هیدروژن با آبی که در مرحله دوماز گاز داغ آمونیاک جدا شده بود تماس داده می شوند.در این جا آمونیاک کهدرون آب بسیار حل شونده تر از هیدروژن است درون آب حل می شود و هیدروژن جدا شده دوباره به درون محفظه بخارنده ( اواپراتور - که همان محفظه درون یخچال باشد ) باز می گردد.
۵-مخلوط آب و آمونیاک دوباره به درون مخزن مخلوط آب و آمونیاک بازگشته وتوسط گرمای شعله نفت دوباره بخار شده و مراحل 1 تا ۵ به صورت چرخه دوبارهتکرار می شود.
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
طراحاین معما آلبرت اینشتین بوده و به گفتهً خودش فقط %2 از مردم دنیا میتوانند این معما را حل کنند . هیچگونه کلک و حقه ای در این معما وجودندارد و فقط منطق محض می تواند شما را به جواب برساند. ..
(1) در خیابانی ۵ خانه در 5 رنگ متفاوت وجود دارد.
(2) در هر یک از این خانه ها یک نفر با ملیتی متفاوت از دیگران زندگی می کند.
(3) این 5 صاحبخانه هر کدام نوشیدنی متفاوت می نوشند ، سیگار متفاوت می کشند ، و حیوان خانگی متفاوت نگهداری می کنند.
سوال : کدامیک از آنها در خانه، ماهی نگه می دارد؟
راهنمایی:
۱) مرد انگلیسی در خانه قرمز زندگی می کند.
۲) مرد سوئدی، یک سگ دارد..
۳) مرد دانمارکی چای می نوشد.
۴) خانه سبز رنگ در سمت چپ خانه سفید قرار دارد.
۵) صاحبخانه خانه سبز، قهوه می نوشد.
۶) شخصی که سیگار Pall Mall می کشد پرنده پرورش می دهد.
۷) صاحب خانه زرد، سیگار Dunhill می کشد.
۸) مردی که در خانه وسطی زندگی میکند، شیر می نوشد.
۹) مرد نروژی، در اولین خانه زندگی می کند.
۱۰) مردی که سیگار Blends می کشد در کنار مردی که گربه نگه می دارد زندگی می کند.
۱۱) مردی که اسب نگهداری می کند، کنار مردی که سیگار Dunhill می کشد زندگی می کند.
۱۲) مردی که سیگار Blue Master می کشد، آبجو می نوشد.
۱۳) مرد آلمانی سیگار Prince می کشد.
۱۴) مرد نروژی کنار خانه آبی زندگی می کند.
۱۵) مردی که سیگار Blends می کشد همسایه ای دارد که آب می نوشد.
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
آلفرد نوبل در ۲۱ اکتبر سال ۱۸۳۳در کشور سوئد به دنیا آمد. او توانست در سن- پطرزبورگ تحصیل کند. وی بسیاربا استعداد بود.پدرش امانوئل نوبل از جمله مخترعانی بود که توانست یک مینزیردریایی بسازد.
به همین دلیل به درخواست دولت روسیه که مین ها راخریداری کرده بود، به سن پطرزبورگ نقل مکان کرد. آلفرد نوبل در سال ۱۸۵۰به آمریکا رفت و در آنجا نزد اریکسن مشغول به تحصیل شد. وی در مدت اقامتشدر آمریکا دائم به این مسئله فکر می کرد که آیا می شود با اختراع یک مادهمنفجر کننده می توان از زحمت و رنج هزاران کارگر کاست یا نه.
این موضوعهمیشه فکر او را به خود مشغول می کرد. این شیمیدان بزرگ و ارزشمند سوئدیکه در نهایت در سال ۱۸۶۶ توانست دینامیت را کشف کند، نتواست به مردم بگویدکه نباید از این ماده برای کشتن و مقاصد جنگی استفاده کرد. با این اختراعآقای نوبل در زمان بسیار کمی و اندکی، میله های دینامیت جای ترکیبات بسیارخطرناک نیتروگلسیرین را گرفت. او اختراع خود را به ثبت رسانید و البته بافروش آنها نوانست ثروت بزرگ و هنگفتی بدست بیاورد.
دینامیت سیما و چهرهغرب را دگرگون کرد. از این ماده منفجره هم در موارد صلح جویانه و هم درضمینه ویران و تخریب تمدن بشری می شد استفاده نمود. به خاطر کاربرد ناصحیحو غلط این ماده توسط بعضی کشورها او در بین مردم به عنوان یک مخترع بدشگونو بدخیم شناخته می شد. آنها می گفتند که او معلومات و دانش خود را درجهتکشف وسایل ویرانگر و نابودکننده مورد استفاده قرار داده است.
شناختهشدن این وسیله (دینامیت) و کاربرد نادرست آن در جنگ ها و ویرانگریها وکشتن انسانها توسط بعضی کشورها نوبل بشیمان شد و برای آنکه بتواند آن راجبران کند، به هنگام مرگ وصیت نمود که تمامی ثروت و دارایی خود را که شامل۳۱ میلیون کرون سوئدی می شد، به عنوان جایزه سالیانه به بهترین و برگزیدهترین شاعر ، نویسنده و به تمامی کسانی که در یکی از رشته های شیمی، فیزیک،زیست شناسی، پزشکی و یا در ضمینه صلح جهانی خدمتی کرده باشند و یا کشفیارائه داده باشند، به ط.ور مساوی تقسیم گردد.
این جایزه شامل دیپلماقتخار و مدال طلا و چکی است که مبلغ آن ،بستگی به سود بنیاد نوبل در آنسال دارد. در سال ۱۹۶۸ بانک دولتی سوئد جایزه نوبل در رشته اقتصاد را نیزبه آن اضافه نمود. از آن سال به بعد همه ساله این کار انجام می شود و درسال های اخیر اعتبار بیشتری پیدا کرده است و برگزیدگان بیشتر به جنبه علمیو تخصصی آن افتخار می کنند. آلفرد نوبل در سال ۱۸۹۶ در سان یو ایتالیاچشم از جهان فروبست.
آخرین خواسته بنیانگذار جوایز نوبل چه بود؟
آلفردنوبل مخترع سوئدی که بنابر خواست وی جوایز نوبل ایجاد شد بیش از یک قرنپیش در سال ۱۸۹۵ وصیت کرد از محل ثروت وی صندوقی ایجاد شود تا به کسانی کهطی یک سال قبل بیشترین خیر را به بشریت رسانده اند اعطاء گردد.
ویدرخواست کرد بخش اعظم دارایی او که عمدتا از محل اختراع دینامیت در سال۱۸۶۶ بدست آمده بود در “اوراق بهادار مطمئن “سرمایه گذاری شود.
هنگامیکه نوبل در سال ۱۸۹۶ در سان رمو ایتالیا از دنیا رفت حدود ۵/۳۱ میلیونکرون سوئد معادل ۲۱۴ میلیون دلار براساس ارزش کنونی پول برای تشکیل بنیادنوبل اختصاص یافت.
براساس وصیت نوبل این جوایز به پنج قسمت مساوی بین جوایز فیزیک، شیمی، پزشکی، ادبیات و صلح تقسیم می شود.
یکقسمت از این جوایز به فردی تعلق می گیرد که مهمترین کشف یا اختراع را درحوزه فیزیک انجام داده باشد، بخشی دیگر به فردی تعلق می گیرد که مهمترینکشف یا اصلاح شیمی را انجام داده است. یک قسمت به فردی اهدا می شود کهمهمترین کشف را در حوزه فیزیولوژی یا پزشکی انجام داده باشد و بالاخرهقسمت پنجم به فردی تعلق می گیرد که چشمگیرترین اثر را در حوزه ادبیات درجهت مطلوب ارایه کرده باشد.
یک قسمت هم به فردی تعلق می گیرد کهبیشترین یا بهترین کار را برادری بین ملتها، برای برچیدن یا کاهش ارتش هایدایمی یا برگزاری و ترویج کنگره های صلح انجام داده باشد.
اما هنگامیکه نوبل بدون داشتن هیچ فرزندی از دنیا رفت و وصیت وی قرائت شد، محتوایوصیت بسیاری را از جمله خانواده خود او را شگفت زده کرد. دو تن ازخواهرزاده ها و برادرزاده های نوبل این سند را به چالش کشیدند و کوشیدندآن را باطل اعلام کنند، حتی اسکار دوم پادشاه سوئد هم با خواسته های نوبلمخالفت کرد و گفت این خواسته ها “میهن پرستانه ” نیست.
انچه بر اینسردرگمی می افزود این بود که نوبل کسی را به عنوان وصی انتخاب نکرده بود وبا موسسه های مختلفی که برای اهدای جوایز مشخص کرده بود نیز مشورت نکردهبود تا از تمایل آنها به انجام وظیفه ای که به انها محول شده، مطمئن شود.
بهدنبال بیش از سه سال جروبحث، سرانجام بنیاد نوبل بوجود آمد تا دارایی نوبلرا مدیریت کند و پنج موسسه مذکور نیز برای اعطای جوایز مورد درخواست نوبلموافقت خود را اعلام کردند.
از سال ۱۹۰۱ که اولین جوایز نوبل اعطا شد، این بنیاد بودجه جوایز معتبر هم نام نوبل را تامین کرده است.
جایزهنوبل اقتصاد تنها جایزه ای است که مورد درخواست نوبل نبوده است. بانکمرکزی سوئد در سال ۱۹۶۸ اقدام به ایجاد این جایزه کرد و اولین بار در سال۱۹۶۹ اعطا شد.
کمیته های نوبل تا قبل از اعلام رسمی هیچ گاه نام برندگان این جوایز معتبر را فاش نمی کنند و ناظران را به حدس و گمان وامی دارند.
هر یک از جوایز نوبل شامل ۱۰ میلیون کرون سوئد است که بین حداکثر سه نفر قابل تقسیم است
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
١-اوبا سر بزرگ متولد شد
وقتیانیشتن به دنیا آمد او خیلی چاق بود و سرش خیلی بزرگ تا آنجایی که مادر ویتصور می کرد، فرزندش ناقص است،اما او بعد از چند ماه سر و بدن او بهاندازه های طبیعی بازگشت.
وقتیانیشتن به دنیا آمد او خیلی چاق بود و سرش خیلی بزرگ تا آنجایی که مادر ویتصور می کرد، فرزندش ناقص است،اما او بعد از چند ماه سر و بدن او بهاندازه های طبیعی بازگشت.
۲-حافظه اش به خوبی آنچه تصور می شود، نبود
مطمئناانیشتن می توانسته کتابهای مملو از فرمول و قوانین را حفظ کند،اما برای بهیاد آوری چیز های معمولی واقعا حافظه ضعیفی داشته است. او یکی از بدتریناشخاص در به یاد آوردن سالروز تولد عزیزان بود و عذر و بهانه اش برای اینفراموشکاری، مختص دانستن آن [تولد ]برای بچه های کوچک بود.
۳ -او ازداستانهای علمی-تخیلی متنفر بود
انیشتناز داستانهای تخیلی بیزار بود. زیرا که احساس می کرد ،آنها باعث تغییر درکعامه مردم ازعلم می شوند و در عوض به آنها توهم باطلی از چیز هایی کهحقیقتا نمی توانند اتفاق بیفتند میدهد.
به بیان او “من هرگزدر موردآینده فکر نمی کنم،زیراکه آن به زودی می آید. به این دلیل او احساس می کردکسانی که بطور مثال بشقاب پرنده ها را می بینّند باید تجربه هایشان رابرای خود نگه دارند.
۴-او در آزمون ورودی دانشگاه اش رد شد
درسال۱۸۹۵ در سن ۱۷ سالگی،انیشتن که قطعا یکی از بزرگترین نوابغی است،که تاکنون متولد شده،در آزمون ورودی دانشگاه فدرال پلی تکنیک سوییس رد شد.
درواقع او بخش علوم وریاضیات را پشت سر گذاشت ولی در بخش های باقیمانده، مثلتاریخ و جغرافی رد شد.وقتی که بعدها از او در این رابطه سوال شد؛اوگفت:آنها بی نهایت کسل کننده بودند، و او تمایلی برای پاسخ دادن به اینسوالات را در خود آحساس نمی کرد.
۵-او علاقه ای به پوشیدن جوراب نداشت!
انیشتندر سنین جوانی یافته بود که شصت پا باعث ایجاد سوراخ در جوراب می شود.سپستصمیم گرفت که دیگر جوراب به پا نکند و این عادت تا زمان مرگش ادامه داشت.
علاوهبر این او هرگز برای خوشایند و عدم خوشایند دیگران لباس نمی پوشید، اوعقیده داشت یا مردم اورا می شناسند و یا نمی شناسند.پس این مورد قبول واقعشدن[آن هم از روی پوشش] چه اهمیتی میتواند داشته باشد؟
۶-او فقط یکبار رانندگی کرد.
انیشتنبرای رفتن به سخنرانی ها و تدریس در دانشگاه، از راننده مورد اطمینان اشکمک می گرفت. راننده وی نه تنها ماشین اورا هدایت می کرد، بلکه همیشه درطول سخنرانی ها در میان،شنوندگان حضور داشت. انیشتن، سخنرانی مخصوص به خودرا انجام می داد و بیشتر اوقات راننده اش، بطور دقیقی آنها را حفظ می کرد.یک روز انیشتن در حالی که در راه دانشگاه بود، باصدای بلند در ماشینپرسید:چه کسی احساس خستگی می کند؟ راننده اش پیشنهاد داد که آنها جایشانرا عوض کنند و او جای انیشتن سخنرانی کند،سپس انیشتن بعنوان راننده او رابه خانه بازگرداند. عدم شباهت آنها مسئله خاصی نبود.انیشتن تنها در یکدانشگاه استاد بود، و در دانشگاهی که وقتی برای سخنرانی داشت، کسی او رانمی شناخت و طبعا نمی توانست او را از راننده اصلی تمییز دهد. او قبولکرد، اماکمی تردید در مورد اینکه اگر پس از سخنرانی سوالات سختی از رانندهاش پرسیده شود، او چه پاسخی خواهد داد، در درونش داشت.
به هر حالسخنرانی به نحوی عالی انجام شد، ولی تصور انیشتن درست از آب درآمد.دانشجویان در پایان سخنرانی انیتشن جعلی شروع به مطرح کردن سوالات خودکردند.
در این حین راننده باهوش گفت “سوالات بقدری ساده هستند که حتیراننده من نیز می تواند به آنها پاسخ گوید”سپس انیشتن از میان حضاربرخواست وبه راحتی به سوالات پاسخ داد،به حدی که باعث شگفتی حضار شد.
۷-الهام گر او یک قطب نما بود.
انیشتن در سنین نوجوانی یک قطب نمابه عنوان هدیه تولد از پدرش دریافت کرده بود.
وقتیکه او طرز کار قطب نما را مشاهده می نمود، سعی می کرد طرز کار آن را درککند. او بعد از انجام این کار بسیار شگفت زده شد.بنابر این تصمیم گرفت علتنیروهای مختلف در طبیعت را درک کند.
۸-راز نهفته در نبوغ او
بعداز مرگ انیشتن در ۱۹۵۵ مغز او توسط توماس تولتز هاروی برای تحقیقاتبرداشته شد. اما اینکار بصورت غیر قانونی انجام شد.بعدها پسر انیشتن به اواجازه تحقیقات در مورد هوش فوق العاده پدرش را داد.
هاروی تکه هایی ازمغز انیشتن را برای دانشمندان مختلف در سراسر جهان فرستاد. از این مطالعاتدریافت می شود که مغز انیشتن در مقایسه با میانگین متوسط انسانها،مقداربسیار زیادی سلولهای گلیال که مسئول ساخت اطلاعات هستند داشته است.همچنینمغز انیشتن مقدار کمی چین خوردگی حقیقی موسوم به شیار سیلویوس داشته، کهاین مسئله امکان ارتباط آسان تر سلولهای عصبی را بایکدیگر فراهم می سازد.
علاوهبر اینها مغز او دارای تراکم و چگالی زیادی بوده است و همینطور قطعهآهیانه پایینی دارای توانایی همکاری بیشتر با بخش تجزیه و تحلیل ریاضیاتاست.
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
در 29 آگوست 1982، فیزیکدانان آزمایشگاه تحقیقاتی هوی یون در دارمستات آلمان غربی با بمباران209Bi با هسته های شتاب گرفته 58Fe ، عنصر 109 را شناسایی کرده و ساختند. اگر انرژی ترکیبی دو هسته بالا باشد، نیروهای دافعه میان هسته ها بر آن غلبه خواهد کرد.
در این آزمایش برای تولید یک هسته منفرد، باید هدف یک هفته بمباران می شد. این گروه وجود عنصر 109 را با چهار اندازه گیری مستقل، تصدیق کردند. اتم تازه تشکیل شده با سرعت پیش بینی شده، از هدف برگشت و با فیلتر سرعتی که جدیدا توسعه یافته بود، از هسته های کوچکتر و سریعتر جدا شد. زمان حرکت به سمت آشکارساز و انرژی اندازه گیری شد و با مقادیر پیش بینی شده منطبق بود.
هسته های 266X، ظرف 5 ثانیه بعد از برخورد به آشکارساز شروع به تجزیه کردند. ذرات آلفای پر انرژی ساطع شده و 267/107X را تولید کردند. در عوض ذرات آلفای از خود ساطع کرده و به 258/104Rf تبدیل شد و این عنصر به هسته های دیگر نبدیل شد. این آزمایش نشان داد که استفاده از روشهای شکافت مانند روش ساخت هسته های جدید و سنگین، ساده است.
عنصر Mt در طبیعت
اثرات میتریم بر روی سلامتی
میتریم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی میتریم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه میتریم (حدود 3.8 میلی ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر میتریم :
عدد اتمی:109
جرم اتمی:265
حالت استاندارد: نامشخص احتمالاً جامد
رنگ: خاکستری
نام گروه:اکتنید 9
دوره تناوبی :7
شکل الکترونیRn7s25f146d7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 15
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Mt-226 3.4 میلی ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
در این آزمایش برای تولید یک هسته منفرد، باید هدف یک هفته بمباران می شد. این گروه وجود عنصر 109 را با چهار اندازه گیری مستقل، تصدیق کردند. اتم تازه تشکیل شده با سرعت پیش بینی شده، از هدف برگشت و با فیلتر سرعتی که جدیدا توسعه یافته بود، از هسته های کوچکتر و سریعتر جدا شد. زمان حرکت به سمت آشکارساز و انرژی اندازه گیری شد و با مقادیر پیش بینی شده منطبق بود.
هسته های 266X، ظرف 5 ثانیه بعد از برخورد به آشکارساز شروع به تجزیه کردند. ذرات آلفای پر انرژی ساطع شده و 267/107X را تولید کردند. در عوض ذرات آلفای از خود ساطع کرده و به 258/104Rf تبدیل شد و این عنصر به هسته های دیگر نبدیل شد. این آزمایش نشان داد که استفاده از روشهای شکافت مانند روش ساخت هسته های جدید و سنگین، ساده است.
عنصر Mt در طبیعت
اثرات میتریم بر روی سلامتی
میتریم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی میتریم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه میتریم (حدود 3.8 میلی ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر میتریم :
عدد اتمی:109
جرم اتمی:265
حالت استاندارد: نامشخص احتمالاً جامد
رنگ: خاکستری
نام گروه:اکتنید 9
دوره تناوبی :7
شکل الکترونیRn7s25f146d7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 15
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Mt-226 3.4 میلی ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
(از واژه لاتین هاسیاس به معنای هس گرفته شده که ایالتی در آلمان است) هسیم در سال 1984، توسط پیتر آرمبروستر، گوتفراید مونزنبر و همکارانش در GSI دارمستارت آلمان کشف شد.
عنصر Hs در طبیعت
اثرات هسیم بر روی سلامتی
هسیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی هسیم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه هسیم (حدود 12 دقیقه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر هسیم :
عدد اتمی:108
جرم اتمی:265
حالت استاندارد: جامد
رنگ: خاکستری
نام گروه:اکتنید8
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 14
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Hs-265 2.0 میلی ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
عنصر Hs در طبیعت
اثرات هسیم بر روی سلامتی
هسیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی هسیم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه هسیم (حدود 12 دقیقه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر هسیم :
عدد اتمی:108
جرم اتمی:265
حالت استاندارد: جامد
رنگ: خاکستری
نام گروه:اکتنید8
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 14
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Hs-265 2.0 میلی ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
رسما به نام نیلس بوهریم، Ns، شناخته می شود.
در سال 1976، دانشمندان روسی در دوبنا اعلام کردند که با بمباران 204Bi با هسته های سنگین کروم 54، عنصر 107 را ساخته اند. این گزارشها اعلام کردند که آزمایشات 1975 به دانشمندان امکان داده که عنصر جدیدی را بسازند. سیلندری که به سرعت می چرخد، با لایه نازکی از فلز بیسموت پوشیده می شود و به عنوان هدف به کار می رود. این هدف با جریانی از یونهای کروم 54 بمباران می شود.
وجود عنصر 107 توسط گروهی از فیزیکدانان آلمان غربی که در آزمایشگاه تحقیقاتی دارمستات کار می کردند، تایید شد که شش هسته عنصر 107 را شناسایی و تهیه کردند.
عنصر Bh در طبیعت
اثرات بوهریم بر روی سلامتی
بوهریم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی بوهریم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه بوهریم (حدود 0.44 ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر بوهریم :
عدد اتمی:107
جرم اتمی:264
حالت استاندارد: جامد
رنگ: خاکستری
نام گروه:اکتنید 7
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 5
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 13
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Bh-261 0.01 ثانیه
Bh-262 0.1 ثانیه
Bh-262m 0.0080 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
در سال 1976، دانشمندان روسی در دوبنا اعلام کردند که با بمباران 204Bi با هسته های سنگین کروم 54، عنصر 107 را ساخته اند. این گزارشها اعلام کردند که آزمایشات 1975 به دانشمندان امکان داده که عنصر جدیدی را بسازند. سیلندری که به سرعت می چرخد، با لایه نازکی از فلز بیسموت پوشیده می شود و به عنوان هدف به کار می رود. این هدف با جریانی از یونهای کروم 54 بمباران می شود.
وجود عنصر 107 توسط گروهی از فیزیکدانان آلمان غربی که در آزمایشگاه تحقیقاتی دارمستات کار می کردند، تایید شد که شش هسته عنصر 107 را شناسایی و تهیه کردند.
عنصر Bh در طبیعت
اثرات بوهریم بر روی سلامتی
بوهریم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی بوهریم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه بوهریم (حدود 0.44 ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر بوهریم :
عدد اتمی:107
جرم اتمی:264
حالت استاندارد: جامد
رنگ: خاکستری
نام گروه:اکتنید 7
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 5
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 13
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Bh-261 0.01 ثانیه
Bh-262 0.1 ثانیه
Bh-262m 0.0080 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
عنصری است که نام دیگر آن با علامت اختصاری ( Unh ) نمایش داده می شود و با Uilhexium معرفی می شود . این عنصر نیز از نظر رادیواکتیویته فعال بوده و ایزوتوپ 266 آن نیمه عمری در حدود 21 ثانیه دارد .
در ژوئن 1974، اعضای موسسه تحقیقات هسته ای جوینت در دوبنای روسیه گزارش کردند که عنصر 106 را کشف کرده اند و گزارش کردند که آن را ساخته اند. گلن سیبورگ، یکی از اعضای این گروه بود و این عنصر به افتخار وی نامگذاری شد.
در سپتامبر 1974، اعضای آزمایشگاههای لارنس برکلی و لیورمور هم ادعا کردند که عنصر 106 را بدون تردید کشف کرده اند. گروه LBL و LLL برای شتاب دادن یونهای اکسیژن 18 به روی کالیفرنیم 249 از HILAC استفاده کردند.
عنصر 106 در اثر واکنش کالیفرنیم 249 (اکسیژن 18 و نیتروژن 4) با 263X ایجاد شد که با تابش ذرات آلفا به رادرفوردیم و مجددا با تابش ذرات آلفا به نوبلیم تبدیل می شود و با تجزیه بیشتر ذرات آلفا بین دختر و نوه در تغییر است. عنصر شناسایی شده انرژی آلفای MeV 9.06 و 9.25 MeV با نیمه عمر 0.9 +/- 0.2 ثانیه داشت.
در دوبنا، یونهای 280-MeV کروم 54 حاصل از سیکلوترون 310 سانتیمتری برای ضربه زدن به 206Pb, 207Pb, و 208Pb مورد استفاده قرار گرفتند. فویلهای آن که روی دیسک هدف چرخان قرار گرفته بودند، برای آشکار سازی فعالیتهای شکافت آنی مورد استفاده قرار گرفتند. این فویلها به طور میکروسکوپی مطالعه شدند تا تعداد باریکه های شکاف و نیمه عمر شکاف مشخص شود. آزمایشات دیگری هم انجام شد تا یافته جدید را تایید کند.
عنصر Sg در طبیعت
اثرات سیبورگیم بر روی سلامتی
سیبورگیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی سیبورگیم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه سیبورگیم (حدود 21 ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر سیبورگیم :
عدد اتمی:106
جرم اتمی:266
حالت استاندارد: جامد
رنگ: سفید نقره ای
نام گروه:اکتنید 6
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 4
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 12
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Sg-261 0.3 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
در ژوئن 1974، اعضای موسسه تحقیقات هسته ای جوینت در دوبنای روسیه گزارش کردند که عنصر 106 را کشف کرده اند و گزارش کردند که آن را ساخته اند. گلن سیبورگ، یکی از اعضای این گروه بود و این عنصر به افتخار وی نامگذاری شد.
در سپتامبر 1974، اعضای آزمایشگاههای لارنس برکلی و لیورمور هم ادعا کردند که عنصر 106 را بدون تردید کشف کرده اند. گروه LBL و LLL برای شتاب دادن یونهای اکسیژن 18 به روی کالیفرنیم 249 از HILAC استفاده کردند.
عنصر 106 در اثر واکنش کالیفرنیم 249 (اکسیژن 18 و نیتروژن 4) با 263X ایجاد شد که با تابش ذرات آلفا به رادرفوردیم و مجددا با تابش ذرات آلفا به نوبلیم تبدیل می شود و با تجزیه بیشتر ذرات آلفا بین دختر و نوه در تغییر است. عنصر شناسایی شده انرژی آلفای MeV 9.06 و 9.25 MeV با نیمه عمر 0.9 +/- 0.2 ثانیه داشت.
در دوبنا، یونهای 280-MeV کروم 54 حاصل از سیکلوترون 310 سانتیمتری برای ضربه زدن به 206Pb, 207Pb, و 208Pb مورد استفاده قرار گرفتند. فویلهای آن که روی دیسک هدف چرخان قرار گرفته بودند، برای آشکار سازی فعالیتهای شکافت آنی مورد استفاده قرار گرفتند. این فویلها به طور میکروسکوپی مطالعه شدند تا تعداد باریکه های شکاف و نیمه عمر شکاف مشخص شود. آزمایشات دیگری هم انجام شد تا یافته جدید را تایید کند.
عنصر Sg در طبیعت
اثرات سیبورگیم بر روی سلامتی
سیبورگیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی سیبورگیم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه سیبورگیم (حدود 21 ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر سیبورگیم :
عدد اتمی:106
جرم اتمی:266
حالت استاندارد: جامد
رنگ: سفید نقره ای
نام گروه:اکتنید 6
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 4
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 12
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Sg-261 0.3 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط G.N.Flerov / A.Ghiorso / Etal / Berkeley و در سال های 1967 و 1970 در آمریکا کشف شد .
این عنصر نیز از نظر سینتیکی رادیواکتیوی بسیار فعال بوده و نیمه عمر ایزوتوپ های آن 16 ساعت می باشد .
در سال 1967، فلرو گزارش کرد که گروهی روسی که در موسسه جوینت و در مورد تحقیقات هسته ای در دوبنا کار می کنند، با بمباران آمریکیم 243 با نئون 22، تعداد کمی اتم 260105 و 261105 تولید کرده اند. این شواهد بر مبنای اندازه گیری انرژی آلفا بود.
در سال 1970، دانشمندان دوبنا، عنصر 105 را ساختند و تا انتهای آوریل 1970 کلیه انواع تجزیه عنصر جدید را بررسی کردند و طبق گزارش 1970، ویژگیهای شیمیایی آن را تعیین کردند. گروه روسی نامی برای عنصر 105 تعیین نکردند. در اواخر آوریل 1970، اعلام شد که گیورسو، نورمیا، هریس، کا. آ. وای اسکولا و پی. ال اسکولا، که در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی کار می کنند، عنصر 105 را شناسایی کرده اند. این عنصر جدید با بمباران کالیفرنیم 249 با پرتوی از هسته های نیتروژن 84 MeV در شتاب دهنده خطی یون سنگین (HILAC) ساخته شد. وقتی نیتروژن 15 هسته ای، با هسته های 249Cf جذب شود، چهار نوترون ساطع می شود و اتم جدید 260105 با نیمه عمر 1.6 ثانیه تشکیل می شود. هنگامی که نخستین اتمهای عنصر 105 در 5 مارچ 1970 به طور قطعی شناسایی شدند، شواهدی ارائه شد که عنصر 105 در گیورسو و همکارانش تلاش کردند یافته های روسها را با روشهای پیچیده تر تصدیق کنند. گروه برکلی، به افتخار دانشمند آلمانی اتو هان (1968-1879) این عنصر را هاهنیم نامیدند و نشانه Ha را به آن دادند. هرچند اعضای هیات منصفه اتحادیه بین المللی شیمی محض و آلی، در سال 1977 پیشنهاد کردند که عنصر 105، به افتخار محل موسسه تحقیقات هسته ای جوینت در روسیه، دابنیم (با نشانه Db) نامیده شود. متاسفانه، نام هاهنیم طبق قوانین نامگذاری عناصر جدید، مورد استفاده قرار نگرفت. هنوز هم بعضی از دانشمندان نام قدیمی هاهنیم را به کار می برند زیرا این نام حدود 25 سال مورد استفاده قرار می گرفته است.
در اکتبر 1971، عنوان شد که دو ایزوتوپ جدید عنصر 105 توس گیورسو و همکارانش در بکرلی و با استفاده از شتاب دهنده خطی یون سنگین ساخته شده اند. عنصر 261105 با بمباران کالیفرنیم 250 با نیتروژن 15 و با بمباران برکلیم 249 با اکسیژن 16 ساخته شد. این ایزوتوپ از خود ذرات آلفای 8.93-MeV ساطع کرده و به لورنسیم 257 با نیمه عمر 1.8 ثانیه تبدیل می شود. عنصر 262105 با بمباران برکلیم 249 با اکسیژن 18 تولید می شود. این عنصر ذرات آلفای 8.45 MeV از خود ساطع می کند و به لورنسیم 258 با نیمه عمرحدود 40 ثانیه تبدیل می شود. در حال حاضر هفت ایزوتوپ عنصر 105 شناسایی شده اند.
عنصر Db در طبیعت
اثرات دوبنیم بر روی سلامتی
دوبنیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی دوبنیم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه دوبنیم (حدود 34 ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر دوبنیم :
عدد اتمی:105
جرم اتمی:262
حالت استاندارد: جامد
رنگ: سفید نقره ای
نام گروه: فلز واسطه 5
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 3
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 11
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Db-258 4.2 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
این عنصر نیز از نظر سینتیکی رادیواکتیوی بسیار فعال بوده و نیمه عمر ایزوتوپ های آن 16 ساعت می باشد .
در سال 1967، فلرو گزارش کرد که گروهی روسی که در موسسه جوینت و در مورد تحقیقات هسته ای در دوبنا کار می کنند، با بمباران آمریکیم 243 با نئون 22، تعداد کمی اتم 260105 و 261105 تولید کرده اند. این شواهد بر مبنای اندازه گیری انرژی آلفا بود.
در سال 1970، دانشمندان دوبنا، عنصر 105 را ساختند و تا انتهای آوریل 1970 کلیه انواع تجزیه عنصر جدید را بررسی کردند و طبق گزارش 1970، ویژگیهای شیمیایی آن را تعیین کردند. گروه روسی نامی برای عنصر 105 تعیین نکردند. در اواخر آوریل 1970، اعلام شد که گیورسو، نورمیا، هریس، کا. آ. وای اسکولا و پی. ال اسکولا، که در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی کار می کنند، عنصر 105 را شناسایی کرده اند. این عنصر جدید با بمباران کالیفرنیم 249 با پرتوی از هسته های نیتروژن 84 MeV در شتاب دهنده خطی یون سنگین (HILAC) ساخته شد. وقتی نیتروژن 15 هسته ای، با هسته های 249Cf جذب شود، چهار نوترون ساطع می شود و اتم جدید 260105 با نیمه عمر 1.6 ثانیه تشکیل می شود. هنگامی که نخستین اتمهای عنصر 105 در 5 مارچ 1970 به طور قطعی شناسایی شدند، شواهدی ارائه شد که عنصر 105 در گیورسو و همکارانش تلاش کردند یافته های روسها را با روشهای پیچیده تر تصدیق کنند. گروه برکلی، به افتخار دانشمند آلمانی اتو هان (1968-1879) این عنصر را هاهنیم نامیدند و نشانه Ha را به آن دادند. هرچند اعضای هیات منصفه اتحادیه بین المللی شیمی محض و آلی، در سال 1977 پیشنهاد کردند که عنصر 105، به افتخار محل موسسه تحقیقات هسته ای جوینت در روسیه، دابنیم (با نشانه Db) نامیده شود. متاسفانه، نام هاهنیم طبق قوانین نامگذاری عناصر جدید، مورد استفاده قرار نگرفت. هنوز هم بعضی از دانشمندان نام قدیمی هاهنیم را به کار می برند زیرا این نام حدود 25 سال مورد استفاده قرار می گرفته است.
در اکتبر 1971، عنوان شد که دو ایزوتوپ جدید عنصر 105 توس گیورسو و همکارانش در بکرلی و با استفاده از شتاب دهنده خطی یون سنگین ساخته شده اند. عنصر 261105 با بمباران کالیفرنیم 250 با نیتروژن 15 و با بمباران برکلیم 249 با اکسیژن 16 ساخته شد. این ایزوتوپ از خود ذرات آلفای 8.93-MeV ساطع کرده و به لورنسیم 257 با نیمه عمر 1.8 ثانیه تبدیل می شود. عنصر 262105 با بمباران برکلیم 249 با اکسیژن 18 تولید می شود. این عنصر ذرات آلفای 8.45 MeV از خود ساطع می کند و به لورنسیم 258 با نیمه عمرحدود 40 ثانیه تبدیل می شود. در حال حاضر هفت ایزوتوپ عنصر 105 شناسایی شده اند.
عنصر Db در طبیعت
اثرات دوبنیم بر روی سلامتی
دوبنیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی دوبنیم
به علت نیمه عمر بسیارکوتاه دوبنیم (حدود 34 ثانیه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر دوبنیم :
عدد اتمی:105
جرم اتمی:262
حالت استاندارد: جامد
رنگ: سفید نقره ای
نام گروه: فلز واسطه 5
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: Rn7s25f146d 3
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 11
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Db-258 4.2 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط Etal / A.Ghiorso و در سال 1969 در آمریکا کشف شد و به افتخار ارنست رادرفورد ( Eest Rutherford ) نامگذاری شد .
این عنصر دارای سینتیک رادیواکتیو عنصری بالایی دارد و ایزوتوپ های پایداری را نیز دارد که نیمه عمر آن کمتر از 70 ثانیه است . این عنصر مشخصاتی مشابه عنصر هافنیم دارد . برای مثال به شکل یک ترکیب نسبتاً فرار با کلر است . گروهی از دانشمندان آزمایشاتی برای احراز هویت این عنصر انجام دادند و این کوشش های انجام گرفته نشان داد که در 3/0 ثانیه فعالیت در شکل فرار نشان داده است .
در سال 1964، دانشمندان موسسه تحقیقات هسته ای جوینتدر دوبنا (روسیه) پلوتونیم را با یونهای شتابدار شده 113 تا 115 MeV نئون بمباران کردند. با اندازه گیری باریکه های شکافتی در شیشه با میکروسکوپ، ایزوتوپی را ردیابی کردند که با شکافت خود به خود تجزیه شد. آنها بیان کردند که این ایزوتوپ با نیمه عمر 0.3 +/- 0.1 ثانیه، 260-104 است که در اثر واکنش زیر تولید شده است:
242Pu + 22Ne --> 260Rf +4n.
عنصر 104، نخستین عنصر ترانس آکتینید است و احتمالا ویژگیهای شیمیایی آن مشابه هافنیم است. مثلا با کلرین ترکیب نسبتا فراری را تشکیل می دهد (تتراکلرید).
دانشمندان روسی به منظور شناسایی شیمیایی این عنصر، آزمایشهایی را انجام دادند و تلاش کردند نشان دهند که فعالیت 0.3 ثانیه ای آن فعالتر از تری کلریدهای آکتینید غیر فراراست. دراین آزمایش، آزمایش جدایش شیمیایی عنصر جدید از بقیه عناصرکامل نشد اما شواهد مهمی به دست نیامد. داده های منتشر شده توسط دانشمندان روسی نیمه عمر ایزوتوپی را که آنها با آن کار می کردند، از 0.3 ثانیه به 0.15 ثانیه کاهش داد.
در سال 1969، گیورسو، نورمیا، هریس، اسکولا و اسکولا از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، گزارش کرد که آنها دو یا سه ایزوتوپ عنصر 104 را کشف کرده اند. این گروه نشان داد که بعد از تلاشهای گزارش شده آنها ایزوتوپ 260104 را که در سال 1964 توسط گروه دابنا گزارش شده را تولید کرده اند.
این اکتشاف برکلی، با بمباران عنصرکالیفرنیم 249 با هسته های کربن 12 و 71 MeV و هسته های کربن 13 و 69 MeV انجام شد. با ترکیب کربن 12 با کالیفرنیم 249، تابش آنی چهار نوترون، عنصر257104 را تولید کرد. این ایزوتوپ نیمه عمر 4 تا 5 ثانیه را داشت که با ساطع کردن ذرات آلفا به نوبلیم 253 تبدیل شد که نیمه عمر 105 ثانیه داشت.
احتمالا با تابش سه نوترون واکنش مشابهی رخ می دهد و 258104 را با نیمه عمر 100/1 ثانیه تولید کرد.
عنصر 259104، از ترکیب هسته های کربن 13 با کالیفرنیم 249، و با تابش سه نوترون تشکیل شد. این ایزوتوپ نیمه عمر 3 تا 4 ثانیه داشت و با تابش ذرات آلفا به نوبلیم 255 تبدیل تجزیه شد که نیمه عمر 185 ثانیه داشت.
هزاران اتم 257104 و 259104 آشکارسازی شده است. گروه برکلی معتقدند که شناسایی 258-104 توسط آنها صحیح است اما در این مورد نسبت به کاری که روی 257104 و 259104 انجام شد، اطمینان کمتری وجود دارد.
عنصر Rf در طبیعت
اثرات رادرفوردیم بر روی سلامتی
رادرفوردیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی رادرفوردیم
به علت نیمه عمرکوتاه رادرفوردیم (حدود 10 دقیقه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر رادرفوردیم :
عدد اتمی:104
جرم اتمی:261
حالت استاندارد: جامد
رنگ: سفید نقره ای
نام گروه:فلز واسطه 4
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: [Rn]7s25f146d 2
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 10
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Rf-257 4.7 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
این عنصر دارای سینتیک رادیواکتیو عنصری بالایی دارد و ایزوتوپ های پایداری را نیز دارد که نیمه عمر آن کمتر از 70 ثانیه است . این عنصر مشخصاتی مشابه عنصر هافنیم دارد . برای مثال به شکل یک ترکیب نسبتاً فرار با کلر است . گروهی از دانشمندان آزمایشاتی برای احراز هویت این عنصر انجام دادند و این کوشش های انجام گرفته نشان داد که در 3/0 ثانیه فعالیت در شکل فرار نشان داده است .
در سال 1964، دانشمندان موسسه تحقیقات هسته ای جوینتدر دوبنا (روسیه) پلوتونیم را با یونهای شتابدار شده 113 تا 115 MeV نئون بمباران کردند. با اندازه گیری باریکه های شکافتی در شیشه با میکروسکوپ، ایزوتوپی را ردیابی کردند که با شکافت خود به خود تجزیه شد. آنها بیان کردند که این ایزوتوپ با نیمه عمر 0.3 +/- 0.1 ثانیه، 260-104 است که در اثر واکنش زیر تولید شده است:
242Pu + 22Ne --> 260Rf +4n.
عنصر 104، نخستین عنصر ترانس آکتینید است و احتمالا ویژگیهای شیمیایی آن مشابه هافنیم است. مثلا با کلرین ترکیب نسبتا فراری را تشکیل می دهد (تتراکلرید).
دانشمندان روسی به منظور شناسایی شیمیایی این عنصر، آزمایشهایی را انجام دادند و تلاش کردند نشان دهند که فعالیت 0.3 ثانیه ای آن فعالتر از تری کلریدهای آکتینید غیر فراراست. دراین آزمایش، آزمایش جدایش شیمیایی عنصر جدید از بقیه عناصرکامل نشد اما شواهد مهمی به دست نیامد. داده های منتشر شده توسط دانشمندان روسی نیمه عمر ایزوتوپی را که آنها با آن کار می کردند، از 0.3 ثانیه به 0.15 ثانیه کاهش داد.
در سال 1969، گیورسو، نورمیا، هریس، اسکولا و اسکولا از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، گزارش کرد که آنها دو یا سه ایزوتوپ عنصر 104 را کشف کرده اند. این گروه نشان داد که بعد از تلاشهای گزارش شده آنها ایزوتوپ 260104 را که در سال 1964 توسط گروه دابنا گزارش شده را تولید کرده اند.
این اکتشاف برکلی، با بمباران عنصرکالیفرنیم 249 با هسته های کربن 12 و 71 MeV و هسته های کربن 13 و 69 MeV انجام شد. با ترکیب کربن 12 با کالیفرنیم 249، تابش آنی چهار نوترون، عنصر257104 را تولید کرد. این ایزوتوپ نیمه عمر 4 تا 5 ثانیه را داشت که با ساطع کردن ذرات آلفا به نوبلیم 253 تبدیل شد که نیمه عمر 105 ثانیه داشت.
احتمالا با تابش سه نوترون واکنش مشابهی رخ می دهد و 258104 را با نیمه عمر 100/1 ثانیه تولید کرد.
عنصر 259104، از ترکیب هسته های کربن 13 با کالیفرنیم 249، و با تابش سه نوترون تشکیل شد. این ایزوتوپ نیمه عمر 3 تا 4 ثانیه داشت و با تابش ذرات آلفا به نوبلیم 255 تبدیل تجزیه شد که نیمه عمر 185 ثانیه داشت.
هزاران اتم 257104 و 259104 آشکارسازی شده است. گروه برکلی معتقدند که شناسایی 258-104 توسط آنها صحیح است اما در این مورد نسبت به کاری که روی 257104 و 259104 انجام شد، اطمینان کمتری وجود دارد.
عنصر Rf در طبیعت
اثرات رادرفوردیم بر روی سلامتی
رادرفوردیم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی رادرفوردیم
به علت نیمه عمرکوتاه رادرفوردیم (حدود 10 دقیقه)، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر رادرفوردیم :
عدد اتمی:104
جرم اتمی:261
حالت استاندارد: جامد
رنگ: سفید نقره ای
نام گروه:فلز واسطه 4
دوره تناوبی :7
شکل الکترونی: [Rn]7s25f146d 2
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 10
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Rf-257 4.7 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
ایندیم عنصری فلزی است نرم ، چکش خوار ، براق و به رنگ سفید - نقره ای که به صورت ساختار تترا گونال متبلور می شود. این عنصر در سال 1863 توسط Ferdinand Reich, H. Richter دانشمند آلمانی کشف گردید . در حد غلظتهای بسیار پایین در اغلب سنگهای معدنی یافت می شود . به طور معمول در کانسنگهای روی یافت می شود .
Reich این عنصر را از جداسازی فلزات به دست آورد. فراوا نی این عنصر در حد نقره است. حدود 4 میلیون اونس ایندیم سالیانه در دنیا تولید می شود. کانادا به تنهایی سالیانه بیش از 1 میلیون اونس ایندیم تولید می کند.
ایندیم برای مصارف تجاری از نهشته های روی به دست می اید. همچنین این عنصر در معادن مس و آهن و سرب نیز یافت می شود.
ایندیم با خلوص بسیار بالا در دسترس است. این عنصر خیلی نرم و با درخشندگی بالاست. این عنصر در ساخت شیشه های تر مثل گالیم مورد استفاده قرار می گیرد.
از این عنصر برای ساخت آلیاژهای با نقطه ذوب پایین استفاده می شود. که این آلیاژ دارای 24 درصد ایندیم و 76 درصد گالیم می باشد. از این ترکیب برای ساخت ترانزیستورهای ژرمانیم و یکسوکننده ها و مقاومت گرمایی یا رزیستورهای گرمایی و رساناهای حساس نسبت به نور استفاده می شود. همچنین از این عنصر برای روکش فلزات و تبخیر شیشه و آیینه ها استفاده شود. این عنصر نسبت به نقره مقاومتش در برابر خوردگی هوا بیشتر است.
قیمت این عنصر با خلوص بالا حدود 1 تا 5 دلار در گرم است.
ایندیم دارای خاصیت سمی پایین است که در موقع استفاده از آن باید دقت لازم را به عمل آورد.
ساختار بلوری عنصر ایندیم
اثرات ایندیم بر روی سلامتی
ایندیم هیچ نقش بیولوژیکی ندارد. گفته می شود که دوز پایین آن متابولیسم را افزایش می دهد. معمولا مردم به ندرت با ترکیبات ایندیم مواجه می شوند. کلیه ترکیبات ایندیم سمیت بالایی دارند. ترکیبات ایندیم به قلب، کلیه و کبد آسیب می رسانند و احتمالا تراتوژنیک هستند. در مورد اثرات این ماده بر روی سلامتی انسان، اطلاعات اندکی موجود است بنابراین باید مراقب بود.
اثرات زیست محیطی ایندیم
اثرات زیست محیطی این ماده هنوز بررسی نشده است.
عنصر ایندیم در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر ایندیم :
عدد اتمی: 49
جرم اتمی: 114.82
نقطه ذوب: C° 156.6
نقطه جوش: C° 2072
شعاع اتمی : Å 2
ظرفیت: 1و2و3
رنگ: خاکستری نقره ای
حالت استاندارد: جامد
نام گروه: 13
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 558.3
شکل الکترونی: 5s24d105p1
شعاع یونی : Å 0.8
الکترونگاتیوی: 1.78
حالت اکسیداسیون: 3
دانسیته: 7.31
گرمای فروپاشی : Kj/mol 3.263
گرمای تبخیر : Kj/mol 231.5
مقاومت الکتریکی : Ohm m 0.0000000861
گرمای ویژه: J/g Ko 0.23
دوره تناوبی:5
درجه اشتعال : در حالت جامد غیر قابل اشتعال
شماره سطح انرژی : 5
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 18
پنجمین انرژی : 3
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
In-111 2.8 روز
In-113 پایدار
In-113m 1.7 ساعت
In-114 1.2 دقیقه
In-114m 49.5 روز
In-115 4.4E14 سال
In-115m 4.5 ساعت
In-116 14.1 ثانیه
In-116m 54.2 دقیقه
In-117 44.0 دقیقه
In-117m 1.9 ساعت
اشکال دیگر :
اکسید ایندیم In2O3
کلرید ایندیم InCl و تری کلرید ایندیم InCl3
منابع : از پالایش روی
کاربرد : به عنوان پوشش حرارتی در پیلهای خورشیدی و پوشش آئینه ها ودر فعالیتهای هسته ای و تحقیقات خون و ریه بکار می رود .همچنین در ترانزیستورها و فتوسل ها بکار می رود .
Reich این عنصر را از جداسازی فلزات به دست آورد. فراوا نی این عنصر در حد نقره است. حدود 4 میلیون اونس ایندیم سالیانه در دنیا تولید می شود. کانادا به تنهایی سالیانه بیش از 1 میلیون اونس ایندیم تولید می کند.
ایندیم برای مصارف تجاری از نهشته های روی به دست می اید. همچنین این عنصر در معادن مس و آهن و سرب نیز یافت می شود.
ایندیم با خلوص بسیار بالا در دسترس است. این عنصر خیلی نرم و با درخشندگی بالاست. این عنصر در ساخت شیشه های تر مثل گالیم مورد استفاده قرار می گیرد.
از این عنصر برای ساخت آلیاژهای با نقطه ذوب پایین استفاده می شود. که این آلیاژ دارای 24 درصد ایندیم و 76 درصد گالیم می باشد. از این ترکیب برای ساخت ترانزیستورهای ژرمانیم و یکسوکننده ها و مقاومت گرمایی یا رزیستورهای گرمایی و رساناهای حساس نسبت به نور استفاده می شود. همچنین از این عنصر برای روکش فلزات و تبخیر شیشه و آیینه ها استفاده شود. این عنصر نسبت به نقره مقاومتش در برابر خوردگی هوا بیشتر است.
قیمت این عنصر با خلوص بالا حدود 1 تا 5 دلار در گرم است.
ایندیم دارای خاصیت سمی پایین است که در موقع استفاده از آن باید دقت لازم را به عمل آورد.
ساختار بلوری عنصر ایندیم
اثرات ایندیم بر روی سلامتی
ایندیم هیچ نقش بیولوژیکی ندارد. گفته می شود که دوز پایین آن متابولیسم را افزایش می دهد. معمولا مردم به ندرت با ترکیبات ایندیم مواجه می شوند. کلیه ترکیبات ایندیم سمیت بالایی دارند. ترکیبات ایندیم به قلب، کلیه و کبد آسیب می رسانند و احتمالا تراتوژنیک هستند. در مورد اثرات این ماده بر روی سلامتی انسان، اطلاعات اندکی موجود است بنابراین باید مراقب بود.
اثرات زیست محیطی ایندیم
اثرات زیست محیطی این ماده هنوز بررسی نشده است.
عنصر ایندیم در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر ایندیم :
عدد اتمی: 49
جرم اتمی: 114.82
نقطه ذوب: C° 156.6
نقطه جوش: C° 2072
شعاع اتمی : Å 2
ظرفیت: 1و2و3
رنگ: خاکستری نقره ای
حالت استاندارد: جامد
نام گروه: 13
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 558.3
شکل الکترونی: 5s24d105p1
شعاع یونی : Å 0.8
الکترونگاتیوی: 1.78
حالت اکسیداسیون: 3
دانسیته: 7.31
گرمای فروپاشی : Kj/mol 3.263
گرمای تبخیر : Kj/mol 231.5
مقاومت الکتریکی : Ohm m 0.0000000861
گرمای ویژه: J/g Ko 0.23
دوره تناوبی:5
درجه اشتعال : در حالت جامد غیر قابل اشتعال
شماره سطح انرژی : 5
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 18
پنجمین انرژی : 3
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
In-111 2.8 روز
In-113 پایدار
In-113m 1.7 ساعت
In-114 1.2 دقیقه
In-114m 49.5 روز
In-115 4.4E14 سال
In-115m 4.5 ساعت
In-116 14.1 ثانیه
In-116m 54.2 دقیقه
In-117 44.0 دقیقه
In-117m 1.9 ساعت
اشکال دیگر :
اکسید ایندیم In2O3
کلرید ایندیم InCl و تری کلرید ایندیم InCl3
منابع : از پالایش روی
کاربرد : به عنوان پوشش حرارتی در پیلهای خورشیدی و پوشش آئینه ها ودر فعالیتهای هسته ای و تحقیقات خون و ریه بکار می رود .همچنین در ترانزیستورها و فتوسل ها بکار می رود .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط T.Sik Keland / A.Ghiorso / A.E.Larsh / R.M.Latimer و در سال 1961 در آمریکا کشف شد و نامگذاری آن به افتخار ارنست اولاورنس ( Eest O.Lawrence ) کاشف سیلکوترون است .
(ارنست لارنس، مخترع سیکلوترون) لورنسیم، عضو سری اکتینیدهاست و در مارچ 1961 توسط گیویرسو، سیکلند، لارش و لاتیمر کشف شد. عنصر هدفی از کالیفرنیم 3-Mg، که شامل مخلوطی ازایزوتوپهای عدد جرمی 249، 250، 251 و 252 است، با بور 10 یا بور 11 بمباران شد. هسته های تغییر یافته روی نوار نقاله مسی نازکی جمع آوری شدند. سپس اتمهای جمع آوری شده در جلوی آشکارسازهای جامد، به مکان دیگری منتقل شدند. ایزوتوپ عنصر 103 به این طریق تولید شد و با تابش ذرات آلفای 8.6 MeV با نیمه عمر 8 ثانیه تجزیه می شود.
در سال 1967، فلرو و همکارانش، در آزمایشگاه دوبنا، اعلام کردند که نمی توانند ذرات آلفای ساطع شده با نیمه عمر 8 ثانیه، که گروه بکرلی آن را به 257103 نسبت داده اند، را آشکار کنند. این ذرات به لورنسیم 258 یا لارنسیم 259 نسبت داده شدند.
در سال 1965، محققین دوبنا، یکی دیگر از ایزوتوپهای لورنسیم با طول عمر بلندتر، لورنسیم 256 را کشف کردند که نیمه عمر آن 35 ثانیه می باشد. در سال 1968، تایورسو و همکاران در بکرلی، تعداد اندکی از اتمهای این ایزوتوپ را مورد استفاده قرار دادند تا رفتار اکسید لورنسیم را بررسی کنند. با استفاده از فن آوری استخراج حلال، آنها یونهای لورنسیم را از محلول آبی بافر استخراج کردند و هر استخراج حدود 30 ثانیه طول می کشد.
ویژگیهای لورنسیم با نوبلیم دو ظرفیتی تفاوت دارد و بیشتر شبیه عناصر سه ظرفیتی قبلی در سری آکتینیدهاست.
عنصر Lr در طبیعت
اثرات لورنسیم بر روی سلامتی
لورنسیم به طور طبیعی وجود ندارد و هنوز در پوسته زمین یافت نشده است و آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی لورنسیم
به علت نیمه عمرکوتاه لورنسیم، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر لورنسیم :
عدد اتمی:103
جرم اتمی:262.110
نقطه ذوب: C°1627
شعاع فلزی pm282
ظرفیت:3
رنگ: خاکستری
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
شکل الکترونی : Rn5f146d17s2
الکترونگاتیوی:1.2
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Lr-254 13.0 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
(ارنست لارنس، مخترع سیکلوترون) لورنسیم، عضو سری اکتینیدهاست و در مارچ 1961 توسط گیویرسو، سیکلند، لارش و لاتیمر کشف شد. عنصر هدفی از کالیفرنیم 3-Mg، که شامل مخلوطی ازایزوتوپهای عدد جرمی 249، 250، 251 و 252 است، با بور 10 یا بور 11 بمباران شد. هسته های تغییر یافته روی نوار نقاله مسی نازکی جمع آوری شدند. سپس اتمهای جمع آوری شده در جلوی آشکارسازهای جامد، به مکان دیگری منتقل شدند. ایزوتوپ عنصر 103 به این طریق تولید شد و با تابش ذرات آلفای 8.6 MeV با نیمه عمر 8 ثانیه تجزیه می شود.
در سال 1967، فلرو و همکارانش، در آزمایشگاه دوبنا، اعلام کردند که نمی توانند ذرات آلفای ساطع شده با نیمه عمر 8 ثانیه، که گروه بکرلی آن را به 257103 نسبت داده اند، را آشکار کنند. این ذرات به لورنسیم 258 یا لارنسیم 259 نسبت داده شدند.
در سال 1965، محققین دوبنا، یکی دیگر از ایزوتوپهای لورنسیم با طول عمر بلندتر، لورنسیم 256 را کشف کردند که نیمه عمر آن 35 ثانیه می باشد. در سال 1968، تایورسو و همکاران در بکرلی، تعداد اندکی از اتمهای این ایزوتوپ را مورد استفاده قرار دادند تا رفتار اکسید لورنسیم را بررسی کنند. با استفاده از فن آوری استخراج حلال، آنها یونهای لورنسیم را از محلول آبی بافر استخراج کردند و هر استخراج حدود 30 ثانیه طول می کشد.
ویژگیهای لورنسیم با نوبلیم دو ظرفیتی تفاوت دارد و بیشتر شبیه عناصر سه ظرفیتی قبلی در سری آکتینیدهاست.
عنصر Lr در طبیعت
اثرات لورنسیم بر روی سلامتی
لورنسیم به طور طبیعی وجود ندارد و هنوز در پوسته زمین یافت نشده است و آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می شود. بنابراین لزومی ندارد که اثرات و خطرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی لورنسیم
به علت نیمه عمرکوتاه لورنسیم، لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر لورنسیم :
عدد اتمی:103
جرم اتمی:262.110
نقطه ذوب: C°1627
شعاع فلزی pm282
ظرفیت:3
رنگ: خاکستری
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
شکل الکترونی : Rn5f146d17s2
الکترونگاتیوی:1.2
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Lr-254 13.0 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط انسیتو نوبل فیزیک و در سال 1957 در سوئد کشف شد و به افتخار آلفرد نوبل کاشف دینامیت نامگذاری شد .
(آلفرد نوبل، کاشف دینامیت) نوبلیم در آوریل 1958، توسط گیویرسو، سیکلند، والتون و سیبرگ در بکرلی شناسایی شد که این افراد از تکنیک جدید دو فنره استفاده کردند. برای بمباران هدف نازکی از کوریم (95% کوریم 244 و 4.5% کوریم 246) با یونهای کربن 12 از شتاب دهنده خطی یون سنگین استفاده شد تا طبق واکنش کوریم 246 (12C, 4n) ، 102No تولید شود.
در سال 1957، محققین ایالات متحده، بریتانیا و سوئد اعلام کردند که یکی از ایزوتوپهای عنصر 102 را با نیمه عمر 10 دقیقه در8.5 MeV، و در نتیجه بمباران کوریم 244 با هسته های کربن 13 تولید کرده اند. بر مبنای این آزمایش، نام نوبلیم مطرح شد و کمیسیون وزن اتمی اتحادیه بین المللی شیمی محض و کاربردی آن را تایید کرد.
پذیرش این نام غیر منتظره بود زیرا تلاشهای روسها و آمریکاییها وجود هر ایزوتوپی از عنصر 102 را که در MeV 8.5 دارای نیمه عمر 10 دقیقه باشد را غیر محتمل می دانست. در بررسی این عنصر، نخستین کارها در سال 1957، در روسیه و در موسسه کورچاتو انجام شد وبا جایگزینی تابش آلفای 8.9 +/- 0.4 MeV با نیمه عمر 2 تا 40 ثانیه انجام شد اما به گونه ای نبود که بتوان ادعای کشف آن را کرد. .
آزمایشات بعدی در برکلی در سال 1966، وجود 254102 را با نیمه عمر 55 ثانیه، 252102 با نیمه عمر 2.3 ثانیه و 257102 را با نیمه عمر 23 ثانیه نشان دادند.
طبق عادت و رسم، باید این عنصر را به نام کاشفان آن، گروه برکلی نامگذاری کنیم اما در سال 1967 نام نوبلیم با نشانه No به این عنصر داده شد که هنوز باقی مانده است.
در حال حاضر ده ایزوتوپ شناسایی شده اند که نیمه عمر یکی از آنها، 255102، 3 دقیقه است.
عنصر No در طبیعت
اثرات نوبلیم بر روی سلامتی
نوبلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی نوبلیم
نوبلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر نوبلیم :
عدد اتمی:102
جرم اتمی:259.1011
نقطه ذوب: C°1100
شعاع فلزی: pm 285
ظرفیت:2و3
رنگ: خاکستری
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون: Kj/mol 640
شکل الکترونی : Rn5f147s2
شعاع یونی :1.1
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:2و3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
No-253 1.7 دقیقه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
(آلفرد نوبل، کاشف دینامیت) نوبلیم در آوریل 1958، توسط گیویرسو، سیکلند، والتون و سیبرگ در بکرلی شناسایی شد که این افراد از تکنیک جدید دو فنره استفاده کردند. برای بمباران هدف نازکی از کوریم (95% کوریم 244 و 4.5% کوریم 246) با یونهای کربن 12 از شتاب دهنده خطی یون سنگین استفاده شد تا طبق واکنش کوریم 246 (12C, 4n) ، 102No تولید شود.
در سال 1957، محققین ایالات متحده، بریتانیا و سوئد اعلام کردند که یکی از ایزوتوپهای عنصر 102 را با نیمه عمر 10 دقیقه در8.5 MeV، و در نتیجه بمباران کوریم 244 با هسته های کربن 13 تولید کرده اند. بر مبنای این آزمایش، نام نوبلیم مطرح شد و کمیسیون وزن اتمی اتحادیه بین المللی شیمی محض و کاربردی آن را تایید کرد.
پذیرش این نام غیر منتظره بود زیرا تلاشهای روسها و آمریکاییها وجود هر ایزوتوپی از عنصر 102 را که در MeV 8.5 دارای نیمه عمر 10 دقیقه باشد را غیر محتمل می دانست. در بررسی این عنصر، نخستین کارها در سال 1957، در روسیه و در موسسه کورچاتو انجام شد وبا جایگزینی تابش آلفای 8.9 +/- 0.4 MeV با نیمه عمر 2 تا 40 ثانیه انجام شد اما به گونه ای نبود که بتوان ادعای کشف آن را کرد. .
آزمایشات بعدی در برکلی در سال 1966، وجود 254102 را با نیمه عمر 55 ثانیه، 252102 با نیمه عمر 2.3 ثانیه و 257102 را با نیمه عمر 23 ثانیه نشان دادند.
طبق عادت و رسم، باید این عنصر را به نام کاشفان آن، گروه برکلی نامگذاری کنیم اما در سال 1967 نام نوبلیم با نشانه No به این عنصر داده شد که هنوز باقی مانده است.
در حال حاضر ده ایزوتوپ شناسایی شده اند که نیمه عمر یکی از آنها، 255102، 3 دقیقه است.
عنصر No در طبیعت
اثرات نوبلیم بر روی سلامتی
نوبلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی نوبلیم
نوبلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر نوبلیم :
عدد اتمی:102
جرم اتمی:259.1011
نقطه ذوب: C°1100
شعاع فلزی: pm 285
ظرفیت:2و3
رنگ: خاکستری
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون: Kj/mol 640
شکل الکترونی : Rn5f147s2
شعاع یونی :1.1
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:2و3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 32
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
No-253 1.7 دقیقه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط A.Ghiorso / S.G.Tompson / G.T.Seaborg / K.Street Jr. و در سال 1955 در آمریکا کشف شد و نام آن به افتخار مندلیف Dmitri Ivanvitch Mendeleyev) ) نامگذاری شده است .
مندلویم (دیمیتری مندلیو) ، نهمین عنصرسری آکتینیدهاست که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیم می باشد و توسط گیویرسو، هاروی، چوپین، تامپسون وسیبرگ در اوایل سال 1955 و با بمباران ایزوتوپ اینشتینیم 253 با یونهای هلیم در سیکلوترون 60اینچی بکرلی به وجود آمد. ایزوتوپ تولید شده مندلویم 256 بود که نیمه عمر ان 76 دقیقه بود.
در حال حاضر14 ایزوتوپ آن شناسایی شده است. نیمه عمر مندلویم 258، 2 ماه است. این ایزوتوپ با بمباران ایزوتوپ اینشتینیم با یونهای هلیم تولید شده است. برای تعیین ویژگیهای فیزیکی آن، مندلویم 258 کافی لازم است.
مندلویم 256 برای تعیین بعضی از ویژگیهای شیمیایی مندلویم در محلولهای آبی به کار می رود.
آزمایشهای انجام شده نشان می دهند که این عنصر، علاوه بر اکسید سه ظرفیتی، اکسید دو ظرفیتی نسبتا پایدار هم دارد که از ویژگیهای عناصر آکتینید است.
عنصر Md در طبیعت
اثرات مندلویم بر روی سلامتی
مندلویم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی مندلویم
مندلویم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر مندلویم :
عدد اتمی:101
جرم اتمی:258.0941
نقطه ذوب: C°827
شعاع فلزی: pm 287
ظرفیت:3
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 635
شکل الکترونی : Rn5f137s2
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 31
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Md-250 50.0 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
مندلویم (دیمیتری مندلیو) ، نهمین عنصرسری آکتینیدهاست که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیم می باشد و توسط گیویرسو، هاروی، چوپین، تامپسون وسیبرگ در اوایل سال 1955 و با بمباران ایزوتوپ اینشتینیم 253 با یونهای هلیم در سیکلوترون 60اینچی بکرلی به وجود آمد. ایزوتوپ تولید شده مندلویم 256 بود که نیمه عمر ان 76 دقیقه بود.
در حال حاضر14 ایزوتوپ آن شناسایی شده است. نیمه عمر مندلویم 258، 2 ماه است. این ایزوتوپ با بمباران ایزوتوپ اینشتینیم با یونهای هلیم تولید شده است. برای تعیین ویژگیهای فیزیکی آن، مندلویم 258 کافی لازم است.
مندلویم 256 برای تعیین بعضی از ویژگیهای شیمیایی مندلویم در محلولهای آبی به کار می رود.
آزمایشهای انجام شده نشان می دهند که این عنصر، علاوه بر اکسید سه ظرفیتی، اکسید دو ظرفیتی نسبتا پایدار هم دارد که از ویژگیهای عناصر آکتینید است.
عنصر Md در طبیعت
اثرات مندلویم بر روی سلامتی
مندلویم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی مندلویم
مندلویم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر مندلویم :
عدد اتمی:101
جرم اتمی:258.0941
نقطه ذوب: C°827
شعاع فلزی: pm 287
ظرفیت:3
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 635
شکل الکترونی : Rn5f137s2
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 31
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Md-250 50.0 ثانیه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط Los Alamos / Argoe / Uofcalif در آمریکا و در سال 1953 کشف شد . نام آن به افتخار دانشمند معروف انریکو فرمی ( Enrico Fermi ) روی آن نهاده شد .
فرمیم (انریکو فرمی)، هشتمین عنصرسری آکتینیدهاست که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیوم می باشد و توسط گیویرسو و همکارانش در سال 1952 و در نخاله های نخستین انفجار بزرگ ترمو نوکلیر شناسایی شد که این انفجار در تحقیقات دانشگاهی آزمایشگاه تابش کالیفرنیا، آزمایشگاه ملی آرگون و آزمایشگاه ملی آلاموس، در اقیانوس آرام انجام شد.
ایزوتوپ تولید شده فرمیم 255 و 20 ساعته بود. در سال 1953 و اوایل سال 1954، هنگامی که از کشف عناصر 99 و 100 به خاطر مسائل امنیتی جلوگیری شد، گروهی از موسسه فیزیکی نوبل در استوکهلم، اورانیم 238 را با یونهای اکسیژن 16 بمباران کردند و ساطع کننده آلفای 30 دقیقه ای را جدا کردند و آنها را به فرمیم 250 نسبت دادند بدون این که کشف این عنصر جدید را عنوان کنند. این ایزوتوپ از آن زمان به بعد شناسایی شد که نیمه عمر آن 30 دقیقه می باشد.
بر روی ویژگیهای شیمیایی فرمیم مطالعات اندکی انجام شده است. در واسطه های آبی نرمال، تنها حالت اکسید فرمیم III وجود دارد.
فرمیم 254 و ایزوتوپهای سنگین تر آن در اثر تابش شدید نوترونی عناصر پایینتر مانند پلوتونیم به وجود می آیند و تولید آنها از طریق فرآیند گسیختگی نوترونی متوالی انجام می شود و تابشهای بتا را پراکنده می کند تا وقتی به عدد جرمی و عدد اتمی برسد.
در حال حاضر 16 ایزوتوپ فرمیم شناسایی شده اند. فرمیم 257، با نیمه عمر حدود 100.5 روز، بیشترین نیمه عمر را دارد. فرمیم 250 با نیمه عمر 30 دقیقه، حاصل تجزیه ایزوتوپ 254 می باشد. شناسایی شیمیایی فرمیم 250، منجر به تولید عنصر 102 (نوبلیم) شده است.
عنصر Fm در طبیعت
اثرات فرمیم بر روی سلامتی
فرمیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی فرمیم
فرمیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر فرمیم :
عدد اتمی:100
جرم اتمی:257.0951
نقطه ذوب : C°860
شعاع فلزی : pm290
ظرفیت:3
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون :Kj/mol 630
شکل الکترونی : Rn5f117s2
الکترونگاتیوی:1.2
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 30
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Fm-249 3.0 دقیقه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
فرمیم (انریکو فرمی)، هشتمین عنصرسری آکتینیدهاست که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیوم می باشد و توسط گیویرسو و همکارانش در سال 1952 و در نخاله های نخستین انفجار بزرگ ترمو نوکلیر شناسایی شد که این انفجار در تحقیقات دانشگاهی آزمایشگاه تابش کالیفرنیا، آزمایشگاه ملی آرگون و آزمایشگاه ملی آلاموس، در اقیانوس آرام انجام شد.
ایزوتوپ تولید شده فرمیم 255 و 20 ساعته بود. در سال 1953 و اوایل سال 1954، هنگامی که از کشف عناصر 99 و 100 به خاطر مسائل امنیتی جلوگیری شد، گروهی از موسسه فیزیکی نوبل در استوکهلم، اورانیم 238 را با یونهای اکسیژن 16 بمباران کردند و ساطع کننده آلفای 30 دقیقه ای را جدا کردند و آنها را به فرمیم 250 نسبت دادند بدون این که کشف این عنصر جدید را عنوان کنند. این ایزوتوپ از آن زمان به بعد شناسایی شد که نیمه عمر آن 30 دقیقه می باشد.
بر روی ویژگیهای شیمیایی فرمیم مطالعات اندکی انجام شده است. در واسطه های آبی نرمال، تنها حالت اکسید فرمیم III وجود دارد.
فرمیم 254 و ایزوتوپهای سنگین تر آن در اثر تابش شدید نوترونی عناصر پایینتر مانند پلوتونیم به وجود می آیند و تولید آنها از طریق فرآیند گسیختگی نوترونی متوالی انجام می شود و تابشهای بتا را پراکنده می کند تا وقتی به عدد جرمی و عدد اتمی برسد.
در حال حاضر 16 ایزوتوپ فرمیم شناسایی شده اند. فرمیم 257، با نیمه عمر حدود 100.5 روز، بیشترین نیمه عمر را دارد. فرمیم 250 با نیمه عمر 30 دقیقه، حاصل تجزیه ایزوتوپ 254 می باشد. شناسایی شیمیایی فرمیم 250، منجر به تولید عنصر 102 (نوبلیم) شده است.
عنصر Fm در طبیعت
اثرات فرمیم بر روی سلامتی
فرمیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی فرمیم
فرمیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر فرمیم :
عدد اتمی:100
جرم اتمی:257.0951
نقطه ذوب : C°860
شعاع فلزی : pm290
ظرفیت:3
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون :Kj/mol 630
شکل الکترونی : Rn5f117s2
الکترونگاتیوی:1.2
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 30
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Fm-249 3.0 دقیقه
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط Argoe / Los Alamos / Uofcalif و در سال 1925 در آمریکا کشف شد . نام این عنصر به افتخار آلبرت انیشتین روی آن نهاده شده است .
اینشتینیم (آلبرت اینشتین)، هفتمین عنصرسری آکتینیدهاست که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیم می باشد و توسط گیویرسو و همکارانش دردسامبر سال 1952 در برکلی و در نخاله های نخستین انفجار بزرگ ترمو نوکلیر شناسایی شد که این انفجار در نوامبر سال 1952 در اقیانوس آرام انجام شد. در این انفجارایزوتوپ 20 روزه اینشتینیم 253 تولید شد.
در سال 1961، به منظور جدا کردن مقدار ماکروسکوپی اینشتینیم 253، مقدار کافی از آن تولید شد. وزن این نمونه حدود 0.01 میلی گرم بود و وزن آن با استفاده از تعادل مغناطیسی اندازه گیری شد. اینشتینیم 253 تولید شده برای تولید مندلویم (عنصر 101) مورد استفاده قرار گرفت.
در آزمایشگاه ملی اواک ریج، با تابش یک کیلوگرم پلوتونیم 239 در یک راکتور و ظرف چند سال، 3 میلی گرم اینشتینیم تولید شد که این کار به منظور تولید پلوتونیم 242 انجام شده بود و پلوتونیم 242 را به صورت قرصهای از اکسید پلوتونیم و پودر آلومینیم در آورده بود و در سال اولیه تابش، این قرصها را درون میله ای در ساوانا ریور پلنت می گذاشت و تابش هدف در چهار ماه بعد در HFIR(راکتور ایزوتوپی جریان بالا) قرار می داد. سپس این نمونه ها برای جدایش شیمیایی اینشتینیم از کالیفرنیم برداشته می شدند.
در حال حاضر 14 ایزوتوپ اینشتینیم شناسایی شده اند. اینشتینیم 254، بیشترین نیمه عمر را دارد (275 روز).
مطالعاتی که با استفاده از اینشتینیم 253 انجام شده نشان می دهد که اینشتینیم دارای ویژگیهای شیمیایی عنصر سنگین و سه ظرفیتی آکتینید را دارد.
ساختار بلوری عنصر Es
اثرات اینشتینیم بر روی سلامتی
اینشتینیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی اینشتینیم
اینشتینیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
عنصر Es در طبیعت
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر اینشتینیم :
عدد اتمی:99
جرم اتمی:252.0830
نقطه ذوب : C°860
شعاع فلزی : pm 186
ظرفیت:3
رنگ: متالیک
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 604
شکل الکترونی : Rn5f117s2
شعاع یونی : Å0.925
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 29
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Es-246 7.7 دقیقه
Es-248 26.0 دقیقه
Es-249 1.7 ساعت
Es-250 8.6 ساعت
Es-251 1.4 روز
Es-252 1.3 سال
Es-253 20.5 روز
Es-254 276.0 روز
Es-254m 1.6 روز
Es-255 40.0 روز
اشکال دیگر :
اکسید اینشتینیم Es2O3
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
اینشتینیم (آلبرت اینشتین)، هفتمین عنصرسری آکتینیدهاست که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیم می باشد و توسط گیویرسو و همکارانش دردسامبر سال 1952 در برکلی و در نخاله های نخستین انفجار بزرگ ترمو نوکلیر شناسایی شد که این انفجار در نوامبر سال 1952 در اقیانوس آرام انجام شد. در این انفجارایزوتوپ 20 روزه اینشتینیم 253 تولید شد.
در سال 1961، به منظور جدا کردن مقدار ماکروسکوپی اینشتینیم 253، مقدار کافی از آن تولید شد. وزن این نمونه حدود 0.01 میلی گرم بود و وزن آن با استفاده از تعادل مغناطیسی اندازه گیری شد. اینشتینیم 253 تولید شده برای تولید مندلویم (عنصر 101) مورد استفاده قرار گرفت.
در آزمایشگاه ملی اواک ریج، با تابش یک کیلوگرم پلوتونیم 239 در یک راکتور و ظرف چند سال، 3 میلی گرم اینشتینیم تولید شد که این کار به منظور تولید پلوتونیم 242 انجام شده بود و پلوتونیم 242 را به صورت قرصهای از اکسید پلوتونیم و پودر آلومینیم در آورده بود و در سال اولیه تابش، این قرصها را درون میله ای در ساوانا ریور پلنت می گذاشت و تابش هدف در چهار ماه بعد در HFIR(راکتور ایزوتوپی جریان بالا) قرار می داد. سپس این نمونه ها برای جدایش شیمیایی اینشتینیم از کالیفرنیم برداشته می شدند.
در حال حاضر 14 ایزوتوپ اینشتینیم شناسایی شده اند. اینشتینیم 254، بیشترین نیمه عمر را دارد (275 روز).
مطالعاتی که با استفاده از اینشتینیم 253 انجام شده نشان می دهد که اینشتینیم دارای ویژگیهای شیمیایی عنصر سنگین و سه ظرفیتی آکتینید را دارد.
ساختار بلوری عنصر Es
اثرات اینشتینیم بر روی سلامتی
اینشتینیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم.
اثرات زیست محیطی اینشتینیم
اینشتینیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
عنصر Es در طبیعت
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر اینشتینیم :
عدد اتمی:99
جرم اتمی:252.0830
نقطه ذوب : C°860
شعاع فلزی : pm 186
ظرفیت:3
رنگ: متالیک
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 604
شکل الکترونی : Rn5f117s2
شعاع یونی : Å0.925
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 29
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Es-246 7.7 دقیقه
Es-248 26.0 دقیقه
Es-249 1.7 ساعت
Es-250 8.6 ساعت
Es-251 1.4 روز
Es-252 1.3 سال
Es-253 20.5 روز
Es-254 276.0 روز
Es-254m 1.6 روز
Es-255 40.0 روز
اشکال دیگر :
اکسید اینشتینیم Es2O3
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
کشف این عنصر توسط گروهی به نام های K.Street jr / A.Ghiorso / S.G.Tompson / G.T.Seaborg و در سال 1950 در آمریکا انجام گرفت و علت نامگذاری آن شهر کالیفرنیا می باشد .
کالیفرنیم ششمین عنصری است که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیم می باشد و بعد از آن کشف شد و توسط تامپسون، استریت، گیویرسو و سیبورگ در سال 1950 تولید شد. این عنصر در سال 1950 از بمباران مقدار کمی 242Cm با یونهای هلیم 35 MeV در سیکلوترون 60 اینچی برکلی تولید شده است. کالیفرنیمIII، تنها یون پایداردر محلولهای آبی است و کلیه تلاشها برای احیا یا اکسید کردن کالیفرنیمIII بی نتیجه بوده است. ایزوتوپ 249Cf از نتیجه بتای 249Bk به دست می آید در حالیکه ایزوتوپهای سنگین تر در اثر تابش شدید نوترون توسط واکنشهای هسته ای حاصل می شوند. وجود ایزوتوپهای 249Cf، 250Cf، 251Cf و 252Cf سوا کردن کالیفرنیم را به مقدار مشخص و با وزن کردن امکان پذیر می سازد بنابراین می تواند ویژگیهای آن را در مقیاس ماکروسکوپی بررسی کرد.
کالیفرنیم 252، یکی از قویترین تابش کننده های نورترون است. یک میکروگرم از آن، در هر دقیقه 170 میلیون نوترون از خود ساطع می کند که باعث ایجاد خطرات بیولوژیکی می شود. برای نگهداری کالفرنیم باید از حفاظهای مناسبی استفاده کرد. احیاء کالیفرنیم به حالت فلزی هنوز انجام نشده است. چون کالیفرنیم یکی از منابع مناسب نوترون است، برای آن کاربردهای جدیدی در نظر گرفته شده است. ر حال حاضر کالیفرنیم در پیمایش رطوبت نوترونی و لاگینگ (تعیین لایه های آب و نفت دار) به کار می رود. به علاوه در اکتشاف فلزاتی مانند طلا و نقره، به عنوان منبع نوترونی قابل حمل و نقل مورد استقاده قرار می گیرد. در حال حاضر 252Cf، توسط O.R.N.L. به قیمت $10/mg به فروش می رسد. از ماه می 1975 تاکنون بیش از 63 میلی گرم کالیفرنیم تولید شده و به فروش رسیده است. احتمالا کالیفرنیم در انفجار ستاره ها که سوپرنوا نامیده می شود، هم تولید می شود. زیرا تجزیه رادیواکتیو 254Cf (با نیمه عمر 55 روز) با ویژگیهای منحنی های نور این انفجارها که از طریق تلسکوپ مشاهده می شوند، انطباق دارد. هر چند این فرضیه مورد تردید است. Image1$ اثرات کالیفرنیم بر روی سلامتی کالیفرنیم 252، ساطع کننده نوترون بسیار قوی است. این ماده بی نهایت رادیواکتیو است. در اثر رادیواکتیویتی آن عوارضی ایجاد می شود که باید به آنها توجه داشت: توسعه فن آوری اتمی همراه با انتشار رادیواکتیویته به جو، خاک، اقیانوسها، دریاها و آب بوده است که باعث افزایش میزان آن در جانوران، گیاهان و مواد ساکن شده است. تابشهای این ماده وارد بدن جانوران می شود و وارد زنجیره غذایی می شود و باعث می شود که جانوران دیگر و انسانها نیز از اثرات آن متاثر شوند. بزرگترین تهدید رادیواکتیویته برای حیات، آسیب ماده ژنتیکی و ساختار ژنتیکی گونه های زنده است. آسیب ژنتیکی ناشی از تابشهای این ماده بر روی طول عمر و تولید مثل اثر می گذارد. حتی دوز پایین کالیفرنیم هم در طولانی مدت سرطان زاست. انسان فعلی، جنین و کلیه نوادگان آن دچارسرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شوند. اگرچه بسیاری از عوارض ناشی از کالیفرنیم در حال افزایش است اما انسان نمی تواند افزایش تابش زمینه را ثابت کند. از نظر علمی در بررسی علل این عوارض، تنها شواهد اپیدمولوژی قابل بررسی است. شاید مهمترین اثر تابشهای رادیواکتیو در طول زمان، عقیمی باشد. تابشهای رادیواکتیو، یکی از علل شناخته شده نازایی هستند. اثرات زیست محیطی کالیفرنیم کالیفرنیم 252، ساطع کننده نوترون بسیار قوی است. این ماده بی نهایت رادیواکتیو است. رادیواکتیویته نه تنها به ماده ژنتیکی انسان بلکه به ماده ژنتیکی کلیه موجودات زنده آسیب می رساند و باعث سرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شود. به علاوه آسیب ژنتیکی ناشی از تابشهای این ماده بر روی طول عمر و تولید مثل اثر می گذارد. Image2$ خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر کالیفرنیم : عدد اتمی:98 جرم اتمی:252.08 نقطه ذوب : C°900 شعاع فلزی : pm 259 ظرفیت:3و4 رنگ: متالیک حالت استاندارد: رادیو اکتیو نام گروه:اکتنید انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 610 شکل الکترونی : Rn5f107s2 شعاع یونی : Å 0.934 الکترونگاتیوی:1.3 حالت اکسیداسیون:3و4 دوره تناوبی :7 شماره سطح انرژی : 7 اولین انرژی : 2 دومین انرژی : 8 سومین انرژی : 18 چهارمین انرژی : 32 پنجمین انرژی : 28 ششمین انرژی : 8 هفتمین انرژی : 2 ایزوتوپ : ایزوتوپ نیمه عمر Cf-245 44.0 دقیقه Cf-246 1.5 روز Cf-247 3.1 ساعت Cf-248 334.0 روز Cf-249 351.0 سال Cf-250 13.0 سال Cf-251 900.0 سال Cf-252 2.6 سال Cf-253 17.8 روز Cf-254 60.5 روز اشکال دیگر : اکسید کالیفرنیم CfO ، تری اکسید کالیفرنیم Cf2O3 ، دی اکسید کالیفرنیم CfO2 تری کلرید کالیفرنیم CfCl3 موارد استفاده : منابع نوترونی منابع : بدست بشر ساخته شده است .
کالیفرنیم ششمین عنصری است که دارای عدد اتمی بیشتر از اورانیم می باشد و بعد از آن کشف شد و توسط تامپسون، استریت، گیویرسو و سیبورگ در سال 1950 تولید شد. این عنصر در سال 1950 از بمباران مقدار کمی 242Cm با یونهای هلیم 35 MeV در سیکلوترون 60 اینچی برکلی تولید شده است. کالیفرنیمIII، تنها یون پایداردر محلولهای آبی است و کلیه تلاشها برای احیا یا اکسید کردن کالیفرنیمIII بی نتیجه بوده است. ایزوتوپ 249Cf از نتیجه بتای 249Bk به دست می آید در حالیکه ایزوتوپهای سنگین تر در اثر تابش شدید نوترون توسط واکنشهای هسته ای حاصل می شوند. وجود ایزوتوپهای 249Cf، 250Cf، 251Cf و 252Cf سوا کردن کالیفرنیم را به مقدار مشخص و با وزن کردن امکان پذیر می سازد بنابراین می تواند ویژگیهای آن را در مقیاس ماکروسکوپی بررسی کرد.
کالیفرنیم 252، یکی از قویترین تابش کننده های نورترون است. یک میکروگرم از آن، در هر دقیقه 170 میلیون نوترون از خود ساطع می کند که باعث ایجاد خطرات بیولوژیکی می شود. برای نگهداری کالفرنیم باید از حفاظهای مناسبی استفاده کرد. احیاء کالیفرنیم به حالت فلزی هنوز انجام نشده است. چون کالیفرنیم یکی از منابع مناسب نوترون است، برای آن کاربردهای جدیدی در نظر گرفته شده است. ر حال حاضر کالیفرنیم در پیمایش رطوبت نوترونی و لاگینگ (تعیین لایه های آب و نفت دار) به کار می رود. به علاوه در اکتشاف فلزاتی مانند طلا و نقره، به عنوان منبع نوترونی قابل حمل و نقل مورد استقاده قرار می گیرد. در حال حاضر 252Cf، توسط O.R.N.L. به قیمت $10/mg به فروش می رسد. از ماه می 1975 تاکنون بیش از 63 میلی گرم کالیفرنیم تولید شده و به فروش رسیده است. احتمالا کالیفرنیم در انفجار ستاره ها که سوپرنوا نامیده می شود، هم تولید می شود. زیرا تجزیه رادیواکتیو 254Cf (با نیمه عمر 55 روز) با ویژگیهای منحنی های نور این انفجارها که از طریق تلسکوپ مشاهده می شوند، انطباق دارد. هر چند این فرضیه مورد تردید است. Image1$ اثرات کالیفرنیم بر روی سلامتی کالیفرنیم 252، ساطع کننده نوترون بسیار قوی است. این ماده بی نهایت رادیواکتیو است. در اثر رادیواکتیویتی آن عوارضی ایجاد می شود که باید به آنها توجه داشت: توسعه فن آوری اتمی همراه با انتشار رادیواکتیویته به جو، خاک، اقیانوسها، دریاها و آب بوده است که باعث افزایش میزان آن در جانوران، گیاهان و مواد ساکن شده است. تابشهای این ماده وارد بدن جانوران می شود و وارد زنجیره غذایی می شود و باعث می شود که جانوران دیگر و انسانها نیز از اثرات آن متاثر شوند. بزرگترین تهدید رادیواکتیویته برای حیات، آسیب ماده ژنتیکی و ساختار ژنتیکی گونه های زنده است. آسیب ژنتیکی ناشی از تابشهای این ماده بر روی طول عمر و تولید مثل اثر می گذارد. حتی دوز پایین کالیفرنیم هم در طولانی مدت سرطان زاست. انسان فعلی، جنین و کلیه نوادگان آن دچارسرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شوند. اگرچه بسیاری از عوارض ناشی از کالیفرنیم در حال افزایش است اما انسان نمی تواند افزایش تابش زمینه را ثابت کند. از نظر علمی در بررسی علل این عوارض، تنها شواهد اپیدمولوژی قابل بررسی است. شاید مهمترین اثر تابشهای رادیواکتیو در طول زمان، عقیمی باشد. تابشهای رادیواکتیو، یکی از علل شناخته شده نازایی هستند. اثرات زیست محیطی کالیفرنیم کالیفرنیم 252، ساطع کننده نوترون بسیار قوی است. این ماده بی نهایت رادیواکتیو است. رادیواکتیویته نه تنها به ماده ژنتیکی انسان بلکه به ماده ژنتیکی کلیه موجودات زنده آسیب می رساند و باعث سرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شود. به علاوه آسیب ژنتیکی ناشی از تابشهای این ماده بر روی طول عمر و تولید مثل اثر می گذارد. Image2$ خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر کالیفرنیم : عدد اتمی:98 جرم اتمی:252.08 نقطه ذوب : C°900 شعاع فلزی : pm 259 ظرفیت:3و4 رنگ: متالیک حالت استاندارد: رادیو اکتیو نام گروه:اکتنید انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 610 شکل الکترونی : Rn5f107s2 شعاع یونی : Å 0.934 الکترونگاتیوی:1.3 حالت اکسیداسیون:3و4 دوره تناوبی :7 شماره سطح انرژی : 7 اولین انرژی : 2 دومین انرژی : 8 سومین انرژی : 18 چهارمین انرژی : 32 پنجمین انرژی : 28 ششمین انرژی : 8 هفتمین انرژی : 2 ایزوتوپ : ایزوتوپ نیمه عمر Cf-245 44.0 دقیقه Cf-246 1.5 روز Cf-247 3.1 ساعت Cf-248 334.0 روز Cf-249 351.0 سال Cf-250 13.0 سال Cf-251 900.0 سال Cf-252 2.6 سال Cf-253 17.8 روز Cf-254 60.5 روز اشکال دیگر : اکسید کالیفرنیم CfO ، تری اکسید کالیفرنیم Cf2O3 ، دی اکسید کالیفرنیم CfO2 تری کلرید کالیفرنیم CfCl3 موارد استفاده : منابع نوترونی منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط G.T.Seaborg / S.G.Tompson / A.Ghiorso و در سال 1949 در آمریکا کشف شد . نام آن برگرفته از منطقه ای در آمریکا است .
برکلیم هشتمین عنصر از گروه اکتینیدها است. این عنصر از بمباران سیکلوترون آمریکیم 241 با یون هلیم تولید می شود. اولین ایزوتوپ تولید شده این عنصر جرم اتمی آن 243 بود و با نیمه عمر 4.5 ساعت تخریب شد. 10 ایزوتوپ از این عنصر شناخته شده است که همه آنها به صورت ترکیب هستند. نیمه عمر ایزوتوپ 249Bk حدود 314 روز می باشد.
کلرید برکلیم اولین ترکیب این عنصر بود که در سال 1962 به صورت خالص تولید شد. وزن آن یک بیلییونیوم گرم بود. برکلیم فلزی به رنگ نقره ای به راحتی در اسیدهای رقیق قابل حل است. و به سرعت در هوا در درجه حرارت بالا اکسیده می شود. روشهای پراش اشعه ایکس برای شناسایی ترکیبات مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. این عنصر میل ترکیبی با دیگر عناصر گروه اکتینیدها دارد. این عنصر به علت کمیابی کاربرد تجاری و تخصصی و فنی ندارد .
ساختار بلوری عنصر Bk
اثرات برکلیم بر روی سلامتی
برکلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم. اما کلیه ایزوتوپهای شناخته شده آن رادیواکتیو هستند و اگرچه در آزمایشگاهها، توسط کارشناسان و به طور مصنوعی ساخته می شوند، در اثر رادیواکتیویته آن عوارضی ایجاد می شود که عبارتند از:
توسعه فن آوری اتمی همراه با انتشار رادیواکتیویته به جو، خاک، اقیانوسها، دریاها و آب بوده است که باعث افزایش میزان آن در جانوران، گیاهان و مواد ساکن شده است. تابشهای این ماده وارد بدن جانوران می شود و وارد زنجیره غذایی می شود و باعث می شود که جانوران دیگر و انسانها نیز از اثرات آن متاثر شوند.
بزرگترین تهدید رادیواکتیویته برای حیات، آسیب ماده ژنتیکی و ساختار ژنتیکی گونه های زنده است. آسیب ژنتیکی ناشی از تابشهای این ماده بر روی طول عمر و تولید مثل اثر می گذارد.
حتی دوز پایین برکلیم هم در طولانی مدت سرطان زاست. انسان فعلی، جنین و کلیه نوادگان آن دچارسرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شوند. اگرچه بسیاری از عوارض ناشی از برکلیم در حال افزایش است اما انسان نمی تواند افزایش تابش زمینه را ثابت کند. از نظر علمی در بررسی علل این عوارض، تنها شواهد اپیدمولوژی قابل بررسی است. شاید مهمترین اثر تابشهای رادیواکتیو در طول زمان، عقیمی باشد. تابشهای رادیواکتیو، یکی از علل شناخته شده نازایی هستند.
اثرات زیست محیطی برکلیم
برکلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
عنصر Bk در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر برکلیم :
عدد اتمی:97
جرم اتمی:249.07
نقطه ذوب: C°1050
شعاع فلزی : pm 170
ظرفیت:3و4
رنگ:متالیک
حالت استاندارد: جامد رادیو اکتیو
نام گروه:لانتانید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 600
شکل الکترونی : Rn5f97s2
شعاع یونی : Å 0.949
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3و4
دانسیته : g/cm314.78
دوره تناوبی :6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 26
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Bk-242 7.0 دقیقه
Bk-244 4.4 ساعت
Bk-245 4.9 روز
Bk-247 1400.0 سال
Bk-248 23.7 ساعت
Bk-249 320.0 روز
Bk-250 3.22 ساعت
Bk-251 56.0 دقیقه
اشکال دیگر :
اکسید برکلیم BkO ، تری اکسید برکلیم Bk2O3 ، دی اکسید برکلیم BkO2
کلرید برکلیم BkCl3
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برکلیم هشتمین عنصر از گروه اکتینیدها است. این عنصر از بمباران سیکلوترون آمریکیم 241 با یون هلیم تولید می شود. اولین ایزوتوپ تولید شده این عنصر جرم اتمی آن 243 بود و با نیمه عمر 4.5 ساعت تخریب شد. 10 ایزوتوپ از این عنصر شناخته شده است که همه آنها به صورت ترکیب هستند. نیمه عمر ایزوتوپ 249Bk حدود 314 روز می باشد.
کلرید برکلیم اولین ترکیب این عنصر بود که در سال 1962 به صورت خالص تولید شد. وزن آن یک بیلییونیوم گرم بود. برکلیم فلزی به رنگ نقره ای به راحتی در اسیدهای رقیق قابل حل است. و به سرعت در هوا در درجه حرارت بالا اکسیده می شود. روشهای پراش اشعه ایکس برای شناسایی ترکیبات مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. این عنصر میل ترکیبی با دیگر عناصر گروه اکتینیدها دارد. این عنصر به علت کمیابی کاربرد تجاری و تخصصی و فنی ندارد .
ساختار بلوری عنصر Bk
اثرات برکلیم بر روی سلامتی
برکلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی سلامتی بررسی کنیم. اما کلیه ایزوتوپهای شناخته شده آن رادیواکتیو هستند و اگرچه در آزمایشگاهها، توسط کارشناسان و به طور مصنوعی ساخته می شوند، در اثر رادیواکتیویته آن عوارضی ایجاد می شود که عبارتند از:
توسعه فن آوری اتمی همراه با انتشار رادیواکتیویته به جو، خاک، اقیانوسها، دریاها و آب بوده است که باعث افزایش میزان آن در جانوران، گیاهان و مواد ساکن شده است. تابشهای این ماده وارد بدن جانوران می شود و وارد زنجیره غذایی می شود و باعث می شود که جانوران دیگر و انسانها نیز از اثرات آن متاثر شوند.
بزرگترین تهدید رادیواکتیویته برای حیات، آسیب ماده ژنتیکی و ساختار ژنتیکی گونه های زنده است. آسیب ژنتیکی ناشی از تابشهای این ماده بر روی طول عمر و تولید مثل اثر می گذارد.
حتی دوز پایین برکلیم هم در طولانی مدت سرطان زاست. انسان فعلی، جنین و کلیه نوادگان آن دچارسرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شوند. اگرچه بسیاری از عوارض ناشی از برکلیم در حال افزایش است اما انسان نمی تواند افزایش تابش زمینه را ثابت کند. از نظر علمی در بررسی علل این عوارض، تنها شواهد اپیدمولوژی قابل بررسی است. شاید مهمترین اثر تابشهای رادیواکتیو در طول زمان، عقیمی باشد. تابشهای رادیواکتیو، یکی از علل شناخته شده نازایی هستند.
اثرات زیست محیطی برکلیم
برکلیم به طور طبیعی وجود ندارد و در پوسته زمین یافت نمی شود بنابراین لزومی ندارد که اثرات آن را بر روی محیط زیست بررسی کنیم.
عنصر Bk در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر برکلیم :
عدد اتمی:97
جرم اتمی:249.07
نقطه ذوب: C°1050
شعاع فلزی : pm 170
ظرفیت:3و4
رنگ:متالیک
حالت استاندارد: جامد رادیو اکتیو
نام گروه:لانتانید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 600
شکل الکترونی : Rn5f97s2
شعاع یونی : Å 0.949
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3و4
دانسیته : g/cm314.78
دوره تناوبی :6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 26
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Bk-242 7.0 دقیقه
Bk-244 4.4 ساعت
Bk-245 4.9 روز
Bk-247 1400.0 سال
Bk-248 23.7 ساعت
Bk-249 320.0 روز
Bk-250 3.22 ساعت
Bk-251 56.0 دقیقه
اشکال دیگر :
اکسید برکلیم BkO ، تری اکسید برکلیم Bk2O3 ، دی اکسید برکلیم BkO2
کلرید برکلیم BkCl3
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط G.T.Seaborg / A.Ghiorso / R.A.James و در سال 1944 در آمریکا کشف شد . نام آن به افتخار ماری کوری و پیر برآن نهاده شده است .
کوریم در جدول تناوبی بعد از عنصر آمریکیم و در گروه اکتینیدها قرار دارد. این عنصر در سال 1944 از بمباران یونهای هلیم در سیکلوترون 60 اینچ در ایالتهای کالیفرنیا و برکلی تولید شد.
در سال 1950 سه دانشمند دیگر یک ترکیبی از این عنصر با خاصیت مغناطیسی بالا با فرمول CmF3 را پیدا کردند که این ترکیب از نظر خاصیت مغناطیسی شبیه ترکیب GdF3 است. این ترکیب از سانتریفوژ الکترونیکی یون Cm+3 به دست آمد. چهارده ایزوتوپ از این عنصر شناخته شده است. پایدارترین ایزوتوپ این عنصر 247Cm است که نیمه عمر آن حدود 16 میلیون سال است. که این سن در مقایسه با سن نخستین عنصر کوریوم در زمین کوتاه است.
کوریم طبیعی از نهشته های اورانیوم یافت می شود. این عنصر از تخریب ذرات بتا توسط کانیهای اورانیم حاصل می شود. ایزوتوپهای 242Cm , 244Cm با کمیت میلی گرم در دسترس می باشد. و با میلی گرم تولید می شود. این عنصر شبیه گادولینیم از گروه عناصر کمیاب است فقط از نظر ساختار بلوری با یکدیگر تفاوت دارند.
کوریم به رنگ نقره ای با خاصیت شیمیایی بالا و الکتروپوزیتویه آن نسبت به آلومینیم بیشتر است. بیشترین ترکیبات کوریم سه ظرفیتی هستند و رنگ آنها زرد کمرنگ است. انرژی تولید شده ایزوتوپ 242Cm حدود 3 وات انرژی گرمایی در گرم است. قیمت 242Cm امروزه حدود 100 دلار در یک میلی گرم است. کوریم توسط استخوانها جذب میشود و بسیار سمی است. و تشعشعات سمی ان به مکانیسم گلبولهای قرمز خون آسیب می رساند. ماکزیمم مقدار قابل استفاده برای کاربردهای آزمایشگاهی این عنصر حدود 0.3 میکروکوری است.
ساختار بلوری عنصر Cm
اثرات کوریم بر روی سلامتی
کوریم از راه خوردن، آب آشامیدنی یا هوای تنفسی وارد بدن می شود. جذب گوارشی از راه غذا عامل اصلی نهشته شدن کوریم در انسان است. بعد از جذب، قسمت عمده کوریم ظرف چند روز از بدن دفع می شود و وارد جریان خون نمی شود. تنها 0.05% ا زکوریم جذب شده وارد جریان خون می شود. از کوریمی که وارد خون می شود، حدود 45% آن در کبد نهشته می شود و با نیمه عمرزیستی 20 روز در آنجا باقی می ماند، 45% آن در استخوان نهشته می شود و با نیمه عمر زیستی 50 سال در آنجا باقی می ماند. قسمت عمده 10% باقیمانده دفع می شود. کوریم موجود در اسکلت روی سطوح درونی استخوان نهشته می شود و به آرامی در کل استخوان توزیع می شود.
اگر کوریم از راه خوردن وارد بدن شود، برای سلامتی مضر است. اما ایزوتوپهای فرد آن یعنی کوریم 243، کوریم 245 و کوریم 247، به طور خارجی هم خطر دارند. راههای اصلی تماس با کوریم، جذب از راه غذا و آب آلوده به کوریم و تنفس گرد و غبار آلوده به کوریم است. اگر کوریم از راه تنفس وارد بدن شود، آسانتر از وقتی که از راه جذب وارد بدن می شود در بدن حرکت می کند. مهمترین عارضه ناشی از این ماده، تومورهای استخوانی هستند و در اثر تابشهای یونیزه ای به وجود می آیند که از ایزوتوپهای کوریم ساطع شده و روی سطح استخوانها نهشته می شوند.
در موشهایی که کوریم 242 و کوریم 244 از راه تزریق وریدی وارد بدن آنها شده بود، سرطان استخوان مشاهده شد و در موشهایی که از راه تنفس آلوده شده بودند، سرطان ریه و کبد مشاهده شد.
اثرات زیست محیطی کوریم
آزمایش سلاحهای اتمی که از سال 1980 متوقف شد، مهمترین عامل ایجاد و انتشار کوریم در محیط زیست بود. انتشار کورم توسط وسایل تولید سلاحهای اتمی باعث آلودگی محلی شد. اکسید کوریم، مهمترین شکل کوریم موجود در محیط زیست است.
کوریم نامحلول است و به ذرات خاک می چسبد. غلظت کوریم در ذرات خاک ماسه ای حدود 4000 برابر بیشتر از آب منفذی (اب موجود در فضای میان ذرات خاک) است و حتی در خاکهای رسی سفت تر به ذرات خاک می چسبد و غلظت آن حتی بالاتر هم می باشد (18000).
عنصر Cm در طبیعت
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر کوریم :
عدد اتمی:96
جرم اتمی:244.0627
نقطه ذوب: C°1067
نقطه جوش : C°3110
شعاع فلزی: pm174
ظرفیت:3و4
رنگ: نقره ای
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:لانتانید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 580
شکل الکترونی : Rn5f76d17s2
شعاع یونی : Å0.97
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3و4
دانسیته : g/cm313.51
گرمای فرو پاشی: Kj/mol15
دوره تناوبی :6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 25
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Cm-241 32.8 روز
Cm-242 162.8 روز
Cm-243 29.1 سال
Cm-244 18.1 سال
Cm-245 8500.0 سال
Cm-246 4760.0 سال
Cm-247 1.56E7 سال
Cm-248 348000.0 سال
Cm-249 1.1 ساعت
Cm-250 9700.0 سال
اشکال دیگر :
هیدرید کوریم CmH2
اکسید کوریم CmO ، تری اکسید کوریم Cm2O3 ، دی اکسید کوریم CmO2
کلرید کوریم CmCl3
موارد استفاده : منابع هسته ای و توان الکتریکی
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
کوریم در جدول تناوبی بعد از عنصر آمریکیم و در گروه اکتینیدها قرار دارد. این عنصر در سال 1944 از بمباران یونهای هلیم در سیکلوترون 60 اینچ در ایالتهای کالیفرنیا و برکلی تولید شد.
در سال 1950 سه دانشمند دیگر یک ترکیبی از این عنصر با خاصیت مغناطیسی بالا با فرمول CmF3 را پیدا کردند که این ترکیب از نظر خاصیت مغناطیسی شبیه ترکیب GdF3 است. این ترکیب از سانتریفوژ الکترونیکی یون Cm+3 به دست آمد. چهارده ایزوتوپ از این عنصر شناخته شده است. پایدارترین ایزوتوپ این عنصر 247Cm است که نیمه عمر آن حدود 16 میلیون سال است. که این سن در مقایسه با سن نخستین عنصر کوریوم در زمین کوتاه است.
کوریم طبیعی از نهشته های اورانیوم یافت می شود. این عنصر از تخریب ذرات بتا توسط کانیهای اورانیم حاصل می شود. ایزوتوپهای 242Cm , 244Cm با کمیت میلی گرم در دسترس می باشد. و با میلی گرم تولید می شود. این عنصر شبیه گادولینیم از گروه عناصر کمیاب است فقط از نظر ساختار بلوری با یکدیگر تفاوت دارند.
کوریم به رنگ نقره ای با خاصیت شیمیایی بالا و الکتروپوزیتویه آن نسبت به آلومینیم بیشتر است. بیشترین ترکیبات کوریم سه ظرفیتی هستند و رنگ آنها زرد کمرنگ است. انرژی تولید شده ایزوتوپ 242Cm حدود 3 وات انرژی گرمایی در گرم است. قیمت 242Cm امروزه حدود 100 دلار در یک میلی گرم است. کوریم توسط استخوانها جذب میشود و بسیار سمی است. و تشعشعات سمی ان به مکانیسم گلبولهای قرمز خون آسیب می رساند. ماکزیمم مقدار قابل استفاده برای کاربردهای آزمایشگاهی این عنصر حدود 0.3 میکروکوری است.
ساختار بلوری عنصر Cm
اثرات کوریم بر روی سلامتی
کوریم از راه خوردن، آب آشامیدنی یا هوای تنفسی وارد بدن می شود. جذب گوارشی از راه غذا عامل اصلی نهشته شدن کوریم در انسان است. بعد از جذب، قسمت عمده کوریم ظرف چند روز از بدن دفع می شود و وارد جریان خون نمی شود. تنها 0.05% ا زکوریم جذب شده وارد جریان خون می شود. از کوریمی که وارد خون می شود، حدود 45% آن در کبد نهشته می شود و با نیمه عمرزیستی 20 روز در آنجا باقی می ماند، 45% آن در استخوان نهشته می شود و با نیمه عمر زیستی 50 سال در آنجا باقی می ماند. قسمت عمده 10% باقیمانده دفع می شود. کوریم موجود در اسکلت روی سطوح درونی استخوان نهشته می شود و به آرامی در کل استخوان توزیع می شود.
اگر کوریم از راه خوردن وارد بدن شود، برای سلامتی مضر است. اما ایزوتوپهای فرد آن یعنی کوریم 243، کوریم 245 و کوریم 247، به طور خارجی هم خطر دارند. راههای اصلی تماس با کوریم، جذب از راه غذا و آب آلوده به کوریم و تنفس گرد و غبار آلوده به کوریم است. اگر کوریم از راه تنفس وارد بدن شود، آسانتر از وقتی که از راه جذب وارد بدن می شود در بدن حرکت می کند. مهمترین عارضه ناشی از این ماده، تومورهای استخوانی هستند و در اثر تابشهای یونیزه ای به وجود می آیند که از ایزوتوپهای کوریم ساطع شده و روی سطح استخوانها نهشته می شوند.
در موشهایی که کوریم 242 و کوریم 244 از راه تزریق وریدی وارد بدن آنها شده بود، سرطان استخوان مشاهده شد و در موشهایی که از راه تنفس آلوده شده بودند، سرطان ریه و کبد مشاهده شد.
اثرات زیست محیطی کوریم
آزمایش سلاحهای اتمی که از سال 1980 متوقف شد، مهمترین عامل ایجاد و انتشار کوریم در محیط زیست بود. انتشار کورم توسط وسایل تولید سلاحهای اتمی باعث آلودگی محلی شد. اکسید کوریم، مهمترین شکل کوریم موجود در محیط زیست است.
کوریم نامحلول است و به ذرات خاک می چسبد. غلظت کوریم در ذرات خاک ماسه ای حدود 4000 برابر بیشتر از آب منفذی (اب موجود در فضای میان ذرات خاک) است و حتی در خاکهای رسی سفت تر به ذرات خاک می چسبد و غلظت آن حتی بالاتر هم می باشد (18000).
عنصر Cm در طبیعت
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر کوریم :
عدد اتمی:96
جرم اتمی:244.0627
نقطه ذوب: C°1067
نقطه جوش : C°3110
شعاع فلزی: pm174
ظرفیت:3و4
رنگ: نقره ای
حالت استاندارد: رادیو اکتیو
نام گروه:لانتانید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 580
شکل الکترونی : Rn5f76d17s2
شعاع یونی : Å0.97
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3و4
دانسیته : g/cm313.51
گرمای فرو پاشی: Kj/mol15
دوره تناوبی :6
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 25
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Cm-241 32.8 روز
Cm-242 162.8 روز
Cm-243 29.1 سال
Cm-244 18.1 سال
Cm-245 8500.0 سال
Cm-246 4760.0 سال
Cm-247 1.56E7 سال
Cm-248 348000.0 سال
Cm-249 1.1 ساعت
Cm-250 9700.0 سال
اشکال دیگر :
هیدرید کوریم CmH2
اکسید کوریم CmO ، تری اکسید کوریم Cm2O3 ، دی اکسید کوریم CmO2
کلرید کوریم CmCl3
موارد استفاده : منابع هسته ای و توان الکتریکی
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط G.T.Seaborg / A.Ghiorso / R.A.James / L.O. Morgan و در سال 1945 در ایالات متحده آمریکا کشف شد .
آمریکیم چهارمین عنصر بعد از اورانیم در گروه اکتینیدها است. ایزوتوپ 241 این عنصر در سال 1944 از واکنش نوترونی ایزوتوپ پولوتونیم در راکتورهای هسته ای حاصل شد.
این عنصر در حالت تازه بسیار درخشان به رنگ سفید و نقره ای است و آماده سازی این عنصر شبیه پولوتونیم و نپتونیم است. این عنصر بسیار چکش خوارتر از اورانیم و نپتونیم است و در دمای معمولی اتاق تیره می شود. این عنصر بسیار سمی است و در موقع استفاده از آن باید دقت زیادی به عمل آورد. فعالیت اشعه آلفا این عنصر سه بار بیشتر از رادیم است. از ایروتوپ آمریکیم 241 برای منابع سبک اشعه گاما استفاده می شود. همچنین از این عنصر برای ساخت شیشه های رادیواکتیو با ضخامت بالا در صنایع شیشه سازی صفحه تخت و به عنوان منابع یونیزاسیون برای ردیابهای گازی استفاده می شود.
ساختار بلوری عنصر Am
اثرات امریکیم بر روی سلامتی
امریکیم ترکیبی است که به طور طبیعی به مقداربسیار اندک وجود دارد. این ماده به طور تصادفی و از راه دستگاههای تولید هسته ای منتشر می شود. انسان از راه غذا، تنفس یا تماس پوستی و به خاطر انتشار امریکیم در طی تولیدات اتمی در معرض غلظت بالاتری از امریکیم قرار می گیرد. افرادی که در دستگاههای نیروی اتمی کار می کنند و افرادی که در نزدیکی دستگاههای نیروی اتمی زندگی می کنند، بیشتر با امریکیم تماس دارند.
تابشهای ناشی از امریکیم جذب شده، نخستین عامل ایجاد عوارض و بیماری است. امریکیم بعد از جذب به سرعت در بدن حرکت می کند و مدتی طولانی در استخوانها تجمع می یابد. در طی این تجمع، امریکیم به آهستگی تجزیه می شود و از خود ذرات رادیواکتیو و اشعه ساطع می کند. این اشعه ها باعث تغییر ماده ژنتیکی و سرطان استخوان می شوند.
احتمال آسیب اندامها در اثر تماس با امریکیم بسیار زیاد است زیرا امریکیم طی زمان اندکی در اندامها تجمع می یابد.
اثرات زیست محیطی امریکیم
امریکیم، یکی از ایزوتوپهای رادیواکتیو مصنوعی است. امریکیم در نتیجه آزمایش جوی سلاحهای اتمی قبل از سال 1963 که این آزمایشها تحریم شد، به مقدار اندکی در خاک وجود دارد. امریکیم حاصل از آزمایش جوی سلاحهای اتمی دهها سال در جو باقی می ماند و در سرتاسر دنیا حرکت م یکند و به آرامی روی زمین می نشیند. ایزوتوپهای آن به آرامیدر محیط تحزیه شده و در نتیجه به گیاهان و جانوران آسیب می رسانند. وقتی جانوران در معرض مقدار زیادی امریکیم قرار داشته باشند، به اندامهایی مانند ریه، کبد و تیروئید آسیب می رسد.
امریکیم موجود در خاکها، به مقدار اندکی وارد گیاهان می شود. معمولا ذرات امریکیم در بخشهایی از گیاه ذخیره می شوند که جانوران آنها را نمی خورند. در ماهی ها مقدار بسیار اندکی امریکیم در گوشت یا دیگر بخشهای خوردنی ساخته می شود و در نتیجه وارد زنجیره غذایی نمی شود.
عنصر Am در طبیعت
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر آمریکیم :
عدد اتمی:95
جرم اتمی:239.0522
نقطه ذوب : C°1176
نقطه جوش : C°2607
شعاع فلزی : pm173
ظرفیت:3و4و5و6
رنگ:سفید نقره ای
حالت استاندارد: جامد رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 599.3
شکل الکترونی :Rn5f 7 7s2
شعاع یونی : Å 0.982
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3و4و5و6
دانسیته : g/cm313.67
گرمای فرو پاشی : Kj/mol14.4
گرمای تبخیر : Kj/mol238.5
مقاومت الکتریکی : Ohm m0.022×106
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 25
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Am-240 2.1 روز
Am-241 432.7 سال
Am-242 16.0 ساعت
Am-242m 141.0 سال
Am-243 7370.0 سال
Am-244 10.1 ساعت
Am-245 2.1 ساعت
Am-246 39.0 دقیقه
اشکال دیگر :
دی هیدرید آمریکیم AmH2 ، تری هیدرید آمریکیم AmH3
اکسید آمریکیم AmO ، تری اکسید آمریکیم Am2O3 ، دی اکسید آمریکیم AmO2
دی کلرید آمریکیم AmCl2 ، تری کلرید آمریکیم AmCl3
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
آمریکیم چهارمین عنصر بعد از اورانیم در گروه اکتینیدها است. ایزوتوپ 241 این عنصر در سال 1944 از واکنش نوترونی ایزوتوپ پولوتونیم در راکتورهای هسته ای حاصل شد.
این عنصر در حالت تازه بسیار درخشان به رنگ سفید و نقره ای است و آماده سازی این عنصر شبیه پولوتونیم و نپتونیم است. این عنصر بسیار چکش خوارتر از اورانیم و نپتونیم است و در دمای معمولی اتاق تیره می شود. این عنصر بسیار سمی است و در موقع استفاده از آن باید دقت زیادی به عمل آورد. فعالیت اشعه آلفا این عنصر سه بار بیشتر از رادیم است. از ایروتوپ آمریکیم 241 برای منابع سبک اشعه گاما استفاده می شود. همچنین از این عنصر برای ساخت شیشه های رادیواکتیو با ضخامت بالا در صنایع شیشه سازی صفحه تخت و به عنوان منابع یونیزاسیون برای ردیابهای گازی استفاده می شود.
ساختار بلوری عنصر Am
اثرات امریکیم بر روی سلامتی
امریکیم ترکیبی است که به طور طبیعی به مقداربسیار اندک وجود دارد. این ماده به طور تصادفی و از راه دستگاههای تولید هسته ای منتشر می شود. انسان از راه غذا، تنفس یا تماس پوستی و به خاطر انتشار امریکیم در طی تولیدات اتمی در معرض غلظت بالاتری از امریکیم قرار می گیرد. افرادی که در دستگاههای نیروی اتمی کار می کنند و افرادی که در نزدیکی دستگاههای نیروی اتمی زندگی می کنند، بیشتر با امریکیم تماس دارند.
تابشهای ناشی از امریکیم جذب شده، نخستین عامل ایجاد عوارض و بیماری است. امریکیم بعد از جذب به سرعت در بدن حرکت می کند و مدتی طولانی در استخوانها تجمع می یابد. در طی این تجمع، امریکیم به آهستگی تجزیه می شود و از خود ذرات رادیواکتیو و اشعه ساطع می کند. این اشعه ها باعث تغییر ماده ژنتیکی و سرطان استخوان می شوند.
احتمال آسیب اندامها در اثر تماس با امریکیم بسیار زیاد است زیرا امریکیم طی زمان اندکی در اندامها تجمع می یابد.
اثرات زیست محیطی امریکیم
امریکیم، یکی از ایزوتوپهای رادیواکتیو مصنوعی است. امریکیم در نتیجه آزمایش جوی سلاحهای اتمی قبل از سال 1963 که این آزمایشها تحریم شد، به مقدار اندکی در خاک وجود دارد. امریکیم حاصل از آزمایش جوی سلاحهای اتمی دهها سال در جو باقی می ماند و در سرتاسر دنیا حرکت م یکند و به آرامی روی زمین می نشیند. ایزوتوپهای آن به آرامیدر محیط تحزیه شده و در نتیجه به گیاهان و جانوران آسیب می رسانند. وقتی جانوران در معرض مقدار زیادی امریکیم قرار داشته باشند، به اندامهایی مانند ریه، کبد و تیروئید آسیب می رسد.
امریکیم موجود در خاکها، به مقدار اندکی وارد گیاهان می شود. معمولا ذرات امریکیم در بخشهایی از گیاه ذخیره می شوند که جانوران آنها را نمی خورند. در ماهی ها مقدار بسیار اندکی امریکیم در گوشت یا دیگر بخشهای خوردنی ساخته می شود و در نتیجه وارد زنجیره غذایی نمی شود.
عنصر Am در طبیعت
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر آمریکیم :
عدد اتمی:95
جرم اتمی:239.0522
نقطه ذوب : C°1176
نقطه جوش : C°2607
شعاع فلزی : pm173
ظرفیت:3و4و5و6
رنگ:سفید نقره ای
حالت استاندارد: جامد رادیو اکتیو
نام گروه:اکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 599.3
شکل الکترونی :Rn5f 7 7s2
شعاع یونی : Å 0.982
الکترونگاتیوی:1.3
حالت اکسیداسیون:3و4و5و6
دانسیته : g/cm313.67
گرمای فرو پاشی : Kj/mol14.4
گرمای تبخیر : Kj/mol238.5
مقاومت الکتریکی : Ohm m0.022×106
دوره تناوبی :7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 25
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Am-240 2.1 روز
Am-241 432.7 سال
Am-242 16.0 ساعت
Am-242m 141.0 سال
Am-243 7370.0 سال
Am-244 10.1 ساعت
Am-245 2.1 ساعت
Am-246 39.0 دقیقه
اشکال دیگر :
دی هیدرید آمریکیم AmH2 ، تری هیدرید آمریکیم AmH3
اکسید آمریکیم AmO ، تری اکسید آمریکیم Am2O3 ، دی اکسید آمریکیم AmO2
دی کلرید آمریکیم AmCl2 ، تری کلرید آمریکیم AmCl3
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
کشف این عنصر مشترکاً توسط G.T.Seaborg / J.W.Keedy / E.M.McMillan / A.C.Wohl و در سال 1940 ایالات متحده آمریکا انجام شد و علت نامگذاری آن از سیاره پلوتونیم گرفته شده است .
پولوتونیم دومین عنصر بعد از اورانیم در گروه اکتینیدها است. این عنصر توسط بمباران دوترونی اورانیم در سیکلوترون 60 اینچ تولید شد. پولوتونیم به مقدار کم به صورت طبیعی در کانیهای اورانیم موجود می باشد. فرمهای این عنصر در وضعیت مشابهی با نپتونیم قرار دارد. پرتوافکنی اورانیم طبیعی با نوترونها امکان پذیر است.
مهمترین ایزوتوپ این عنصر 239Pu است که نیمه عمرآن 24100 سال است و برای تولید راکتورهای هسته ای از اورانیم طبیعی کاربرد دارد. حدود 15 ایزوتوپ از پولوتونیم شناخته شده است.
پولوتونیم دارای 4 وضعیت والانس یونی در حالت آبدار است. که شامل Pu+3 به رنگ آبی متمایل به بنفش و Pu+4 به رنگ زرد قهواه ای و PuO+ به رنگ صورتی و PuO+2 به رنگ صورتی – پرتقالی است. ترکیبات پولوتونیم به صورت دو تایی با اکسیژن است که شامل PuO, PuO2 می باشد. ترکیبات این عنصر با هالوژن ها شامل PuF3, PuF4, PuCl3, PuBr3, PuI3 با کربن و نیتروژن و سیلیس به صورت PuC, PuN, PuSi2 است. ترکیبات اکسی هالید این عنصر شامل PuOCl, PuOBr, PuOI است.
از پولوتونیم به عنوان ماده محترقه در سلاحهای هسته ای و به عناوان یک عنصر کلیدی در صنایع هسته ای برای تولید برق نیز استفاده می شود. یک کیلوگرم از این عنصر برابر با 22 میلیون کیلو وات ساعت برای تولید انرژی گرمایی است. انفجار یک کیلوگرم پولوتونیم تولید انرژی برابر با 20000 تن ماده شیمیایی محترقه می کند.
پولوتونیم برای کاربردهای مختلف هسته ای عنصر مفیدی است. از پولوتونیم 238 برای در آپولوهای ماه برای تجهیزات لرزه ای مورد استفاده در سطح ماه مورد استفاده قرار می گیرد. نپتونیم و اورانیم و پولوتونیم می توانند از واکنش تترافلورید با عناصر قلیایی خاکی تولید شود.
این فلز به رنگ نقره ای است که وقتی اکسیده شود به رنگ زرد تیره در می آید. از نظر شیمیایی بسیار واکنش پذیر است . از این عنصر در مقیاس وسیع برای تولید گرما برای به جوش آمدن آب استفاده می شود . این عنصر در اسید کلریدریک و اسید هیدرویدیک و اسید پرکلریک به راحتی قابل حل است. این عنصر دارای 6 ساختار بلوری متفاوت است. دانسیته این عنصر از مقادیر 16 تا 19.68 قابل تغییر است.
این عنصر به علت نشر گسترده اشعه آلفا و جذب توسط استخوان و کبد بسیار خطرناک است.
ساختار بلوری عنصر Pu
اثرات پلوتونیم بر روی سلامتی
گاهی اوقات در گزارشهای رسانه ها، پلوتونیم به عنوان ماده ای سمی معرفی می شود که برای انسان شناخته شده است اما دانشمندان معتقدند که این گفته نادرست است. از سال 2003، تنها یک نفر در اثر تماس با پلوتونیم مرده است. رادیواکتیویتی و سمیت رادیم طبیعی حدود 200 برابر بیشتر از پلوتونیم است و بعضی از سمهای آلی مانند بوتولیسم، بیلیونها بار سمی تر از پلوتونیم هستند.
تابش آلفا وارد پوست نمی شود اما وقتی پلوتونیم تنفس می شود یا خورده می شود، در اندامهای داخلی پرتوافکنی می کند. اگر ذرات بسیار کوچکی از پلوتونیم از راه هوا وارد ریه شود، در جانداران باعث سرطان ریه می شود. اگر هم مقادیر زیادی پلوتونیم تنفس و یا خورده شود، باعث تابشهای سمی و مرگ می شود. اما تاکنون گزارش نشده که انسانی به خاطرتنفس یا خوردن پلوتونیم مرده باشد و در بدن بسیاری از افراد مقدار قابل توجهی از پلوتونیم وجود دارد. پلوتونیم ماده ای خطرناک است و مدت زمانی طولانی است که به عنوان ماده انفجاری مورد استفاده قرار می گیرد. پلوتونیم با آزمایش سلاحهای اتمی واردهوا می شود. وقتی پلوتونیم وارد هوا شود، به زمین برمی گردد و مقدار آن در خاک زیاد می شود.
معمولا انسان در تماس با پلوتونیم قرار ندارد. اما گاهی اوقات در نتیجه اتفاق یتصادفی که در حین استفاده، انتقال یا انهدام آن رخ می دهد، منتشر می شود.
چون پلوتونیم تابش گاما ندارد، در اثر کار با پلوتونیم عارضه ای برای انسان پدید نمی آید. مگر اینکه از راه هوا تنفس شود یا به نحوی خورده شود.
وقتی پلوتونیم از راه هوا وارد بدن انسان می شود، در ریه ها باقی می ماند یا به استخوانها یا اندامهای دیگر حمل می شود. معمولا پلوتونیم مدت زمانی طولانی در بدن باقی می ماند و در نتیجه بافتهای بدن در معرض تابشهای حاصل از آن قرار می گیرند. بعد از چند سال، این تابشها باعث ایجاد و توسعه سرطان می شوند.
به علاوه پلوتونیم مقاومت در برابر بیماریها را تحت تاثیر قرار می دهد و رادیواکتیویته ناشی از پلوتونیم باعث نازایی می شود.
اثرات زیست محیطی پلوتونیم
در کانسارهای غنی از اورانیوم، مقدار ناچیزی پلوتونیم وجود دارد. قسمت عمده پلوتونیم موجود در اثر فعالیتهای انسانی و به ویژه توس راکتورهای اتمی ایجاد می شود. با وجود این پلوتونیم به طور طبیعی و به مقدار بسیار اندکی وجود دارد و ممکن است از راه راکتورهای اتمی، سلاحهای اتمی و دستگاههای تحقیقاتی هم در محیط زیست منتشر شود. منشا اصلی انتشار پلوتونیم، آزمایش سلاحهای اتمی است.
پلوتونیم به صورت تصادفی و در اثر انهدام زباله های رادیواکتیو وارد محیط زیست می شود. خاک از طریق ریزش غبارهای اتمی و در طی آزمایش سلاحهای اتیمی آلوده می شود. پلوتونیم به آرامی در خاک به سمت پایین و آب زیرزمینی حرکت می کند.
گیاهان مقدار اندکی از پلوتونیم را جذب می کنند اما این مقدار آنقدر زیاد نیست که باعث ورود پلوتونیم در زنجیره غذایی یا تجمع پلوتونیم در بدن جانوران شود.
عنصر Pu در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر پولوتونیم :
عدد اتمی: 94
جرم اتمی: 239.0522
نقطه ذوب : C° 640
نقطه جوش : C° 3228
شعاع اتمی : pm 151
ظرفیت: 3، 4، 5 و 6
رنگ: سفید نقره ای
حالت استاندارد: جامد رادیواکتیو
نام گروه: آکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 491.9
شکل الکترونی: Rn5f67s2
شعاع یونی : Å 0.887
الکترونگاتیوی: 1.28
حالت اکسیداسیون: 3، 4، 5 و 6
دانسیته: 19.86
گرمای فروپاشی : Kj/mol 2.8
گرمای تبخیر : Kj/mol343.5
دوره تناوبی: 7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 24
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Pu-236 2.87 سال
Pu-237 45.2 روز
Pu-238 87.7 سال
Pu-239 24100.0 سال
Pu-240 6560.0 سال
Pu-241 14.4 سال
Pu-242 375000.0 سال
Pu-243 4.95 ساعت
Pu-244 8.0E7 سال
Pu-245 10.5 ساعت
Pu-246 10.85 روز
اشکال دیگر :
دی هیدرید پلوتونیم PuH2 و تری هیدرید پلوتونیم PuH3
اکسید پلوتونیم PuO ، تری اکسید پلوتونیم Pu2O3 ، دی اکسید پلوتونیم PuO2
دی کلرید پلوتونیم PuCl2 ، تری کلرید پلوتونیم PuCl3
موارد استفاده : بمب ها ، راکتورهای هسته ای ، سوخت جنگ افزارها و دستگاه های تنظیم کننده ضربان قلب
منابع : بدست بشر ساخته شده است و در بعضی سنگ معدن های اورانیم نیز وجود دارد .
پولوتونیم دومین عنصر بعد از اورانیم در گروه اکتینیدها است. این عنصر توسط بمباران دوترونی اورانیم در سیکلوترون 60 اینچ تولید شد. پولوتونیم به مقدار کم به صورت طبیعی در کانیهای اورانیم موجود می باشد. فرمهای این عنصر در وضعیت مشابهی با نپتونیم قرار دارد. پرتوافکنی اورانیم طبیعی با نوترونها امکان پذیر است.
مهمترین ایزوتوپ این عنصر 239Pu است که نیمه عمرآن 24100 سال است و برای تولید راکتورهای هسته ای از اورانیم طبیعی کاربرد دارد. حدود 15 ایزوتوپ از پولوتونیم شناخته شده است.
پولوتونیم دارای 4 وضعیت والانس یونی در حالت آبدار است. که شامل Pu+3 به رنگ آبی متمایل به بنفش و Pu+4 به رنگ زرد قهواه ای و PuO+ به رنگ صورتی و PuO+2 به رنگ صورتی – پرتقالی است. ترکیبات پولوتونیم به صورت دو تایی با اکسیژن است که شامل PuO, PuO2 می باشد. ترکیبات این عنصر با هالوژن ها شامل PuF3, PuF4, PuCl3, PuBr3, PuI3 با کربن و نیتروژن و سیلیس به صورت PuC, PuN, PuSi2 است. ترکیبات اکسی هالید این عنصر شامل PuOCl, PuOBr, PuOI است.
از پولوتونیم به عنوان ماده محترقه در سلاحهای هسته ای و به عناوان یک عنصر کلیدی در صنایع هسته ای برای تولید برق نیز استفاده می شود. یک کیلوگرم از این عنصر برابر با 22 میلیون کیلو وات ساعت برای تولید انرژی گرمایی است. انفجار یک کیلوگرم پولوتونیم تولید انرژی برابر با 20000 تن ماده شیمیایی محترقه می کند.
پولوتونیم برای کاربردهای مختلف هسته ای عنصر مفیدی است. از پولوتونیم 238 برای در آپولوهای ماه برای تجهیزات لرزه ای مورد استفاده در سطح ماه مورد استفاده قرار می گیرد. نپتونیم و اورانیم و پولوتونیم می توانند از واکنش تترافلورید با عناصر قلیایی خاکی تولید شود.
این فلز به رنگ نقره ای است که وقتی اکسیده شود به رنگ زرد تیره در می آید. از نظر شیمیایی بسیار واکنش پذیر است . از این عنصر در مقیاس وسیع برای تولید گرما برای به جوش آمدن آب استفاده می شود . این عنصر در اسید کلریدریک و اسید هیدرویدیک و اسید پرکلریک به راحتی قابل حل است. این عنصر دارای 6 ساختار بلوری متفاوت است. دانسیته این عنصر از مقادیر 16 تا 19.68 قابل تغییر است.
این عنصر به علت نشر گسترده اشعه آلفا و جذب توسط استخوان و کبد بسیار خطرناک است.
ساختار بلوری عنصر Pu
اثرات پلوتونیم بر روی سلامتی
گاهی اوقات در گزارشهای رسانه ها، پلوتونیم به عنوان ماده ای سمی معرفی می شود که برای انسان شناخته شده است اما دانشمندان معتقدند که این گفته نادرست است. از سال 2003، تنها یک نفر در اثر تماس با پلوتونیم مرده است. رادیواکتیویتی و سمیت رادیم طبیعی حدود 200 برابر بیشتر از پلوتونیم است و بعضی از سمهای آلی مانند بوتولیسم، بیلیونها بار سمی تر از پلوتونیم هستند.
تابش آلفا وارد پوست نمی شود اما وقتی پلوتونیم تنفس می شود یا خورده می شود، در اندامهای داخلی پرتوافکنی می کند. اگر ذرات بسیار کوچکی از پلوتونیم از راه هوا وارد ریه شود، در جانداران باعث سرطان ریه می شود. اگر هم مقادیر زیادی پلوتونیم تنفس و یا خورده شود، باعث تابشهای سمی و مرگ می شود. اما تاکنون گزارش نشده که انسانی به خاطرتنفس یا خوردن پلوتونیم مرده باشد و در بدن بسیاری از افراد مقدار قابل توجهی از پلوتونیم وجود دارد. پلوتونیم ماده ای خطرناک است و مدت زمانی طولانی است که به عنوان ماده انفجاری مورد استفاده قرار می گیرد. پلوتونیم با آزمایش سلاحهای اتمی واردهوا می شود. وقتی پلوتونیم وارد هوا شود، به زمین برمی گردد و مقدار آن در خاک زیاد می شود.
معمولا انسان در تماس با پلوتونیم قرار ندارد. اما گاهی اوقات در نتیجه اتفاق یتصادفی که در حین استفاده، انتقال یا انهدام آن رخ می دهد، منتشر می شود.
چون پلوتونیم تابش گاما ندارد، در اثر کار با پلوتونیم عارضه ای برای انسان پدید نمی آید. مگر اینکه از راه هوا تنفس شود یا به نحوی خورده شود.
وقتی پلوتونیم از راه هوا وارد بدن انسان می شود، در ریه ها باقی می ماند یا به استخوانها یا اندامهای دیگر حمل می شود. معمولا پلوتونیم مدت زمانی طولانی در بدن باقی می ماند و در نتیجه بافتهای بدن در معرض تابشهای حاصل از آن قرار می گیرند. بعد از چند سال، این تابشها باعث ایجاد و توسعه سرطان می شوند.
به علاوه پلوتونیم مقاومت در برابر بیماریها را تحت تاثیر قرار می دهد و رادیواکتیویته ناشی از پلوتونیم باعث نازایی می شود.
اثرات زیست محیطی پلوتونیم
در کانسارهای غنی از اورانیوم، مقدار ناچیزی پلوتونیم وجود دارد. قسمت عمده پلوتونیم موجود در اثر فعالیتهای انسانی و به ویژه توس راکتورهای اتمی ایجاد می شود. با وجود این پلوتونیم به طور طبیعی و به مقدار بسیار اندکی وجود دارد و ممکن است از راه راکتورهای اتمی، سلاحهای اتمی و دستگاههای تحقیقاتی هم در محیط زیست منتشر شود. منشا اصلی انتشار پلوتونیم، آزمایش سلاحهای اتمی است.
پلوتونیم به صورت تصادفی و در اثر انهدام زباله های رادیواکتیو وارد محیط زیست می شود. خاک از طریق ریزش غبارهای اتمی و در طی آزمایش سلاحهای اتیمی آلوده می شود. پلوتونیم به آرامی در خاک به سمت پایین و آب زیرزمینی حرکت می کند.
گیاهان مقدار اندکی از پلوتونیم را جذب می کنند اما این مقدار آنقدر زیاد نیست که باعث ورود پلوتونیم در زنجیره غذایی یا تجمع پلوتونیم در بدن جانوران شود.
عنصر Pu در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر پولوتونیم :
عدد اتمی: 94
جرم اتمی: 239.0522
نقطه ذوب : C° 640
نقطه جوش : C° 3228
شعاع اتمی : pm 151
ظرفیت: 3، 4، 5 و 6
رنگ: سفید نقره ای
حالت استاندارد: جامد رادیواکتیو
نام گروه: آکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 491.9
شکل الکترونی: Rn5f67s2
شعاع یونی : Å 0.887
الکترونگاتیوی: 1.28
حالت اکسیداسیون: 3، 4، 5 و 6
دانسیته: 19.86
گرمای فروپاشی : Kj/mol 2.8
گرمای تبخیر : Kj/mol343.5
دوره تناوبی: 7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 24
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Pu-236 2.87 سال
Pu-237 45.2 روز
Pu-238 87.7 سال
Pu-239 24100.0 سال
Pu-240 6560.0 سال
Pu-241 14.4 سال
Pu-242 375000.0 سال
Pu-243 4.95 ساعت
Pu-244 8.0E7 سال
Pu-245 10.5 ساعت
Pu-246 10.85 روز
اشکال دیگر :
دی هیدرید پلوتونیم PuH2 و تری هیدرید پلوتونیم PuH3
اکسید پلوتونیم PuO ، تری اکسید پلوتونیم Pu2O3 ، دی اکسید پلوتونیم PuO2
دی کلرید پلوتونیم PuCl2 ، تری کلرید پلوتونیم PuCl3
موارد استفاده : بمب ها ، راکتورهای هسته ای ، سوخت جنگ افزارها و دستگاه های تنظیم کننده ضربان قلب
منابع : بدست بشر ساخته شده است و در بعضی سنگ معدن های اورانیم نیز وجود دارد .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
کشف آن توسط E.M.McMillan / P.H.Abelson و در سال 1940 در آمریکا انجام گرفت و نام آن برگرفته از سیاره نپتون می باشد .
نپتونیم اولین بار به صورت مصنوعی ساخته شد . این عنصر از سری اکتینیدها است. ایزوتوپ 239Np توسط McMillan , Abelson توسط بمباران سیکلوترونی نوترونی اورانیم در کالیفرنیا آماده سازی شد. ایزوتوپ 237Np توسط راکتورهای نوترونی تولید می شود. نپتونیم از واکنش NpF3 با باریم یا گاز لیتیم در 1200 درجه سانتیگراد حاصل می شود.
فلز نپتونیم به رنگ نقره ای و خیلی از فعال از نظر شیمیایی و دارای سه نوع ساختار شیمیایی است. نپتونیم آلفا ساختار آن ارتورموبیک است و چگالی آن 20.25 g/cm3 . نپتونیم بتا تتراگونال و چگالی آن 19.36 گرم بر سانتی مترمکعب است. نپتونیم گاما ساختار کوبیک و چگالی آن 18.0 g/cm3 است. نپتونیم دارای چهار حالت اکسیداسیونی به حالت محلول است.
این عنصر به فرمهای تری و تترا هیدرید مثل NpF3, NpF4, NpCl4, NpBr3, NpI3, و اکسید ترکیبات مختلف مثل سیستم اکسیژن – اورانیوم که شامل ترکبیات Np3O8 , NpO2 یافت می شود. هفده ایزوتوپ از نپتونیم شناخته شده است. فرم تجاری این عنصر ایزوتوپ 237 آن است . این ایزوتوپ می تواند برای تجهیزات ردیابی نوترونی مورد استفاده قرار گیرد.
ساختار بلوری عنصر Np
اثرات نپتونیم بر روی سلامتی
عوارض احتمالی: سرطان استخوان
اندامی که دوز بالایی را دریافت می کند: مجاری گوارشی
خلاصه ای از مطالعاتی که بر روی عوارض آن انجام شه است: قسمت عمده نپتونیمی که در بدن باقی می ماند در استخوانها نهشته می شود. قسمتی از آن هم در کبد باقی می ماند. در مطالعات مختلفی که روی جانوران آزمایشگاهی انجام شده، مشخص شده که غلظت نپتونیم در غده آدرنال بالاست.
تا کنون درانسان در اثر تماس با نپتونیم عارضه ای گزارش نشده است. روی تامپسون، در دانشکده زیست شناسی در آزمایشگاه باتل پاسیفسک در ریچلند، مطالعاتی که بر روی نپتونیم انجام شده را به طور گسترده ای بازبینی کرد. این بازبینی، شامل مطالعات روسی ها هم می شد. آنها دریافته بودند که در جانورانی که مقدار بسیار اندکی نپتونیم، به میزان یک دوز اتمی دریافت می کنند، نپتونیم باعث افزایش تومورهای استخوانی می شود. تامپسون نتیجه گرفت که احتمالا نپتونیم باعث ایجاد سرطان استخوان می شود.
در سال 1984، گروهی از دانشمندان آلمانی نتایج اولیه آزمایشی را که در موشها و به منظور اندازه گیری اثر رسوب نپتونیم 239 در استخوان و تجزیه آن به پلوتونیم 239 انجام شده بود، را منتشر کردند. نتایج اولیه نشان داد که تشکیل پلوتونیم 239 (در اثر تجزیه نپتونیم) در مقایسه با موشهایی که تنها در معرض نپتونیم قرار داشتند، تعداد تومورهای استخوانی را افزایش داده است.
اثرات زیست محیطی نپتونیم
تاکنون هیچ اثرزیست محیطی منفی گزارش نشده است.
عنصر Np در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر نپتونیم :
عدد اتمی: 93
جرم اتمی: 237.0482
نقطه ذوب : C° 644
نقطه جوش : C° 3902
شعاع اتمی : pm 155
ظرفیت: 3، 4، 5 و 6
رنگ: نقره ای
حالت استاندارد: جامد رادیواکتیو
نام گروه: آکتنید
شکل الکترونی: Rn5f57s2
شعاع یونی : Å 0.75
الکترونگاتیوی:1.36
حالت اکسیداسیون: 3، 4، 5 و 6
دانسیته: 20.45
گرمای فروپاشی : Kj/mol 9.46
گرمای تبخیر : Kj/mol 336
دوره تناوبی:7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 23
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Np-235 1.08 سال
Np-236 155000.0 سال
Np-236m 22.5 ساعت
Np-237 2140000.0 سال
Np-238 2.11 روز
Np-239 2.35 روز
Np-240 1.03 ساعت
Np-240m 7.22 دقیقه
اشکال دیگر :
دی هیدرید نپتونیم NpH2 ، تری هیدرید نپتونیم NpH3
اکسید نپتونیم NpO ، دی اکسید نپتونیم NpO2 ، پنتا اکسید دی نپتونیم Np2O5
تری کلرید نپتونیم NpCl3 ، تترا کلرید نپتونیم NpCl4
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
نپتونیم اولین بار به صورت مصنوعی ساخته شد . این عنصر از سری اکتینیدها است. ایزوتوپ 239Np توسط McMillan , Abelson توسط بمباران سیکلوترونی نوترونی اورانیم در کالیفرنیا آماده سازی شد. ایزوتوپ 237Np توسط راکتورهای نوترونی تولید می شود. نپتونیم از واکنش NpF3 با باریم یا گاز لیتیم در 1200 درجه سانتیگراد حاصل می شود.
فلز نپتونیم به رنگ نقره ای و خیلی از فعال از نظر شیمیایی و دارای سه نوع ساختار شیمیایی است. نپتونیم آلفا ساختار آن ارتورموبیک است و چگالی آن 20.25 g/cm3 . نپتونیم بتا تتراگونال و چگالی آن 19.36 گرم بر سانتی مترمکعب است. نپتونیم گاما ساختار کوبیک و چگالی آن 18.0 g/cm3 است. نپتونیم دارای چهار حالت اکسیداسیونی به حالت محلول است.
این عنصر به فرمهای تری و تترا هیدرید مثل NpF3, NpF4, NpCl4, NpBr3, NpI3, و اکسید ترکیبات مختلف مثل سیستم اکسیژن – اورانیوم که شامل ترکبیات Np3O8 , NpO2 یافت می شود. هفده ایزوتوپ از نپتونیم شناخته شده است. فرم تجاری این عنصر ایزوتوپ 237 آن است . این ایزوتوپ می تواند برای تجهیزات ردیابی نوترونی مورد استفاده قرار گیرد.
ساختار بلوری عنصر Np
اثرات نپتونیم بر روی سلامتی
عوارض احتمالی: سرطان استخوان
اندامی که دوز بالایی را دریافت می کند: مجاری گوارشی
خلاصه ای از مطالعاتی که بر روی عوارض آن انجام شه است: قسمت عمده نپتونیمی که در بدن باقی می ماند در استخوانها نهشته می شود. قسمتی از آن هم در کبد باقی می ماند. در مطالعات مختلفی که روی جانوران آزمایشگاهی انجام شده، مشخص شده که غلظت نپتونیم در غده آدرنال بالاست.
تا کنون درانسان در اثر تماس با نپتونیم عارضه ای گزارش نشده است. روی تامپسون، در دانشکده زیست شناسی در آزمایشگاه باتل پاسیفسک در ریچلند، مطالعاتی که بر روی نپتونیم انجام شده را به طور گسترده ای بازبینی کرد. این بازبینی، شامل مطالعات روسی ها هم می شد. آنها دریافته بودند که در جانورانی که مقدار بسیار اندکی نپتونیم، به میزان یک دوز اتمی دریافت می کنند، نپتونیم باعث افزایش تومورهای استخوانی می شود. تامپسون نتیجه گرفت که احتمالا نپتونیم باعث ایجاد سرطان استخوان می شود.
در سال 1984، گروهی از دانشمندان آلمانی نتایج اولیه آزمایشی را که در موشها و به منظور اندازه گیری اثر رسوب نپتونیم 239 در استخوان و تجزیه آن به پلوتونیم 239 انجام شده بود، را منتشر کردند. نتایج اولیه نشان داد که تشکیل پلوتونیم 239 (در اثر تجزیه نپتونیم) در مقایسه با موشهایی که تنها در معرض نپتونیم قرار داشتند، تعداد تومورهای استخوانی را افزایش داده است.
اثرات زیست محیطی نپتونیم
تاکنون هیچ اثرزیست محیطی منفی گزارش نشده است.
عنصر Np در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر نپتونیم :
عدد اتمی: 93
جرم اتمی: 237.0482
نقطه ذوب : C° 644
نقطه جوش : C° 3902
شعاع اتمی : pm 155
ظرفیت: 3، 4، 5 و 6
رنگ: نقره ای
حالت استاندارد: جامد رادیواکتیو
نام گروه: آکتنید
شکل الکترونی: Rn5f57s2
شعاع یونی : Å 0.75
الکترونگاتیوی:1.36
حالت اکسیداسیون: 3، 4، 5 و 6
دانسیته: 20.45
گرمای فروپاشی : Kj/mol 9.46
گرمای تبخیر : Kj/mol 336
دوره تناوبی:7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 23
ششمین انرژی : 8
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Np-235 1.08 سال
Np-236 155000.0 سال
Np-236m 22.5 ساعت
Np-237 2140000.0 سال
Np-238 2.11 روز
Np-239 2.35 روز
Np-240 1.03 ساعت
Np-240m 7.22 دقیقه
اشکال دیگر :
دی هیدرید نپتونیم NpH2 ، تری هیدرید نپتونیم NpH3
اکسید نپتونیم NpO ، دی اکسید نپتونیم NpO2 ، پنتا اکسید دی نپتونیم Np2O5
تری کلرید نپتونیم NpCl3 ، تترا کلرید نپتونیم NpCl4
منابع : بدست بشر ساخته شده است .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
کشف این عنصر توسط Martin Klaproth و در سال 1789 در آلمان رخ داد و اسم این عنصر از نام سیاره اورانوس برگرفته شده است .
شیشه های رنگی زرد شامل 1 درصد اکسید اورانیم هستند. این عنصردر سنگ معدن اورانیم (پیچبلانت) موجود است و اولین بار در سال 1789 جداسازی شد. این فلز در سال 1841 توسط Peligot از واکنش کلرید بی آب با فلز پتاسیم به دست آمد.
اورانیم عنصر نایابی نیست این عنصر امروزه فراوانتر از جیوه، آنیتموان، نقره، کادمیم، مولیبدن و آرسنیک می باشد. این عنصر به فراوانی در کانیهای پیچبلاند، اورانیتیت، کارنوتیت، اوتونیت،اورانوفان و توبرنیت وجود دارد. همچنین اورانیم در سنگهای فسفاته، لیگنیت، مونازیت وجود دارد.
اورانیم از واکنش هالید اورانیم با عناصر آلکالی و یا از واکنش اکسید اورانیم با آلومینیم یا کلسیم یا کربن در درجه حرارت بالا به دست می آید. این فلز می تواند از الکترولیز ترکیبات KUF5 یا UF4 در محلول CaCl2 و NaClحاصل شود. اورانیم با خلوص بالا می تواند از تجزیه هالید اورانیم با رشته های داغ حاصل شود.
اورانیم دارای 3 ساختار کریستالوگرافی آلفا، بتا و گاما می باشد. اورانیم عنصری سنگین به رنگ سفید نقره ای و در زمانی که خیلی ریز شود آتش گیر است. این عنصر کمی نرمتر از فولاد است. این عنصر مفتول پذیر و چکش خوار و اندکی پارامغناطیس است. این عنصر در هوا با یک لایه اکسید پوشیده می شود.
اورانیم دارای 16 ایزوتوپ است که همه آنها رادیو اکتیو هستند. اورانیم طبیعی یک عنصر رادیواکتیو است که بای صنعت عکاسی استفاده می شود. عامل مهم گرمای داخلی زمین اورانیم و توریم است.
نیمه عمر اورانیم 238 حدود 4.51 x 109 سال است که برای تعیین سال سنگهای آذرین استفاده می شود. اورانیم طبیعی به صورت آزاد وجود دارد به جز در مواقعی که با نپتونیم و پولوتونیم ترکیب می شود. اورانیم از تخریب عناصر با عدد اتمی بالا حاصل می شود.
اورانیم مهمترین عنصر در سوختهای هسته ای است. ایزوتوپ اورانیم 238 می تواند با شکافت هسته ای پولوتونیم به ترکیبات دیگری تبدیل شود.
اورانیم 235 برای واکنشهای مهم شکافتهای هسته ای کاربرد دارد. همچنین می تواند گازهای منتشر شونده را غلیظ کند.
اورانیم طبیعی با نسبت کم با 235Uغنی شده است که این نوع اورانیم برای سوخت راکتورهای اتمی قوی برای تولید برق مورد استفاده قرار می گیرد. توریم طبیعی می تواند نوترون ها را برای تولید ایزوتوپ اورانیم 233Uمنتشر کند. نوترونهای منتشر شده از این عنصر به ترتیب زیر می باشد. 232Th اشعه گاما ، 233Th اشعه بتا، 233Pa اشعه بتا و 233U. ارزش یک پوند اورانیم غنی شده و شکافته شده برای سوخت هسته ای به اندازه بیش از 1500 تن زغال است.
این عنصر در سوختهای هسته ای برای تولید قوی انرژی برق با اهداف صلح آمیز و همچنین برای ساخت بمبهای اتمی مورد استفاده قرار می گیرد. از این عنصر در سراسر دنیا برای تولید سوخت 429 راکتور هسته ای از ژانویه 1990 برای تولید 311000 مگاوات برق استفاده می شود. استفاده جدید از اورانیم برای تولید اورانیم تهی شده است.
اورانیم همچنین برای تجهیزات سیستم هدایت داخلى موشک مورد استفاده قرار می گیرد. از فلز اورانیم برای اهداف اشعه ایکس برای تولید انرژی بالای این اشعه مورد استفاده قرار می گیرد. از نیترات اورانیم برای کاربردهای عکاسی و از استات اورانیم نیز برای آنالیزهای شیمیایی استفاده می شود.
از نمکهای اورانیم برای تولید شیشه های وازلین بار رنگ زرد و لعاب شیشه استفاده می شود. اورانیم و ترکیبات آن بسیار سمی هستند.
فلز اورانیم بسیار آتش زا است و از این نظر مخاطره انگیز است. استخراج اورانیم احتیاج به دانش بالا برای استفاده دارد.
ساختار بلوری عنصر U
اثرات اورانیم بر روی سلامتی
انسان همیشه از راه غذا، هوا، خاک و آب در تماس با مقدار مشخصی اورانیم قرار دارد و این عنصر به طور طبیعی در کلیه این مواد وجود دارد. غذاهایی مانند ریشه گیاهان و آب، دارای مقدار اندک اورانیم طبیعی هستند و به همراه هوای تنفسی هم مقدار اندکی اورانیم وارد بدن می شود. غلظت اورانیم موجود در عذاهای دریایی معمولا به قدری پایین است که می توان از آن چشم پوشی کرد.
افرادی که در نزدیکی محل دفع زباله های خطرناک زندگی می کنند، افرادی که در نزدیکی معادن زندگی می کنند، افرادی که در صنعت فسفات کار می کنند، افرادی که محصولات رشد کرده بر روی خاکهای آلوده را می خورند یا افرادی که آب آلوده شده با شیرابه زباله ها را می خورند، در مقایسه با افراد عادی در معرض مقدار بالاتری از اورانیم قرار دارند. شیشیه های اورانیمی دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرند اما هنرمندانی که هنوز از آنها استفاده می کنند، نسبت به افراد عادی با اورانیم بیشتری تماس دارند.
چون اورانیم ماده ای رادیواکتیو است، در مورد اثرات آن بر روی سلامتی بررسیهایی انجام شده است. دانشمندان در سطوح طبیعی اورانیم، هیچ اثرمضری را کشف نکرده اند. اما بعد از جذب مقدار زیادی اورانیم، اثرات شیمیایی قابل مشاهده است و اورانیوم عوارضی مانند بیماریهای کلیوی را ایجاد می کند.
وقتی انسانها در معرض اورانیم رادیونوکلیدی که در اثر تجزیه رادیواکتیو اورانیم در زمانی طولانی ایجاد می شود، قرار داشته باشند، دچار سرطان خواهند شد. وقتی انسان در معرض اورانیم غنی شده قرار داشته باشد، احتمال بروز سرطان بیشتر خواهد بود، زیرا اورانیم غنی شده، رادیواکتیویتی بیشتری دارد. این شکل از اورانیم، تابشهای مضری از خود ساطع می کند که ظرف چند سال انسان را دچار سرطان می کند. اورانیم غنی شده، به طور تصادفی و از طریق دستگاههای نیروی هسته ای واردمحیط زیست می شود.
اثرات زیست محیطی اورانیم
اورانیم به طور طبیعی و به مقدار بسیارکم در سنگها، خاک، هوا و آب وجود دارد. انسان باعث افزایش میزان فلز اورانیم و ترکیبات آن در محیط زیست شده است زیرا اورانیم از طریق فعالیتهای معدنی و فرآیندهای آسیاب کردن کانی، ر محیط انتشار می یابد.
اورانیم ماده ای رادیواکتیو است و بسیار فعال می باشد. در نتیجه در محیط به صورت عنصر یافت نمی شود. ترکیبات اورانیم، در اثر واکنش اورانیم با عناصر و مواد دیگری که در آب حل می شوند، تشکیل می شوند. انحلال پذیری ترکیبات اورانیم در آب، میزان تحرک پذیری آنها در محیط زیست و سمیت آنها را تعیین می کند.
در هوا، غلظت اورانیم بسیار اندک است. حتی در غلظتهای بالاتر از حد معمول هم میزان اورانیم بسیار اندکی در هر متر مکعب از هوا وجود دارد و کمتر از یک اتم در روز منتقل می شود. اورانیم در هوا به صورت گرد و غبار وجود دارد که می تواند از طریق ته نشینی یا بارش، وارد آب سطحی شده و یا روی گیاهان و خاکها بنشیند. سپس این اورانیم روی رسوبات موجود در آب یا لایه های پایینی خاک می نشیند و در آنجا با اورانیم موجود مخلوط می شود.
قسمت عمده اورانیم موجود در آب، اورانیم محلول است که مربوط به سنگ و خاکی است که آب با خود آورده است. بخشی از این اورانیم به صورت معلق است و بهآب حالت گل آلود می دهد. تنها بخش اندکی از اورانیم موجود در آب از هوا وارد آب می شود. مقدار اورانیم موجود در آب آشامیدنی بسیار کم است. آبی که حاوی مقدار بسیار اندکی اورانیم است، معمولا برای آشامیدن سالم است. به خاطر طبیعت اورانیم، احتمال تجمع اورانیم در ماهی ها یا گیاهان بسیار اندک است و اورانیمی که جذب می شود، به سرعت از راه ادرار یا مدفوع دفع می شود.
اورانیم با غلظتهای مختلف در خاک وجود دارد و معمولا غلظت آن بسیار پایین است. انسان از راه فعالیتهای صنعتی باعث افزایش میزان اورانیم موجود در خاک شده است. ترکیبات موجود در خاک با ترکیبات دیگر ترکیب شده و سالیان سال در خاک باقی می مانند بدون این که به سمت آب زیرزمینی حرکت کنند. غلظت اورانیم در خاکهای غنی از فسفات بیشتر است اما این مقدار هم مساله ساز نیست زیرا معمولا غلظت آن خیلی بیشتر از حد طبیعی خاکهای غیرآلوده نیست.
گیاهان از طریق ریشه اورانیم را جذب می کنند و آن را در همانجا ذخیره می کنند. در نتیجه در ریشه گیاهانی مانند تربچه، میزان غلظت اورانیم بیشتر از حد طبیعی است. وقتی گیاه شسته می شود، اورانیم زدوده می شود.
فرسایش پس مانده های معدنی هم باعث انتشار مقدار زیادی از اورانیم در محیط زیست می شود.
عنصر U
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر اورانیم :
عدد اتمی: 92
جرم اتمی: 238.0289
نقطه ذوب: C° 1135
نقطه جوش : C° 3815
شعاع اتمی : pm 156
ظرفیت: 3، 4، 5 و 6
رنگ: خاکستری متالیک
حالت استاندارد: جامد رادیواکتیو
نام گروه: آکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 686.4
شکل الکترونی: Rn5f36d17s2
شعاع یونی : Å 0.52
الکترونگاتیوی: 1.38
حالت اکسیداسیون: 3، 4، 5 و 6
دانسیته: 19.05
گرمای فروپاشی : Kj/mol 6.12
گرمای تبخیر : Kj/mol 417
گرمای ویژه: J/g Ko 0.12
دوره تناوبی:7
درجه اشتعال : در حالت جامد اشتعال پذیر
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 21
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
U-230 20.8 روز
U-231 4.2 روز
U-232 70.0 سال
U-233 159000.0 سال
U-234 247000.0 سال
U-235 7.0004E8 سال
U-236 2.34E7 سال
U-237 6.75 روز
U-238 4.47E9 سال
U-239 23.5 دقیقه
U-240 14.1 ساعت
اشکال دیگر :
هیدرید اورانیم UH3
اکسید اورانیم UO ، دی اکسید اورانیم UO2 ، پنتا ااکسید دی اورانیم U2O5 ، تری اکسید اورانیم UO3
تری کلرید اورانیم UCl3 ، تترا کلرید اورانیم UCl4 ، پنتا کلرید اورانیم UCl5 ، هگزا کلرید اورانیم UCl6
موارد استفاده : برای سوخت راکتورهای هسته ای
منابع : سنگها ، کانی های اورانیت و کارنوتیت
شیشه های رنگی زرد شامل 1 درصد اکسید اورانیم هستند. این عنصردر سنگ معدن اورانیم (پیچبلانت) موجود است و اولین بار در سال 1789 جداسازی شد. این فلز در سال 1841 توسط Peligot از واکنش کلرید بی آب با فلز پتاسیم به دست آمد.
اورانیم عنصر نایابی نیست این عنصر امروزه فراوانتر از جیوه، آنیتموان، نقره، کادمیم، مولیبدن و آرسنیک می باشد. این عنصر به فراوانی در کانیهای پیچبلاند، اورانیتیت، کارنوتیت، اوتونیت،اورانوفان و توبرنیت وجود دارد. همچنین اورانیم در سنگهای فسفاته، لیگنیت، مونازیت وجود دارد.
اورانیم از واکنش هالید اورانیم با عناصر آلکالی و یا از واکنش اکسید اورانیم با آلومینیم یا کلسیم یا کربن در درجه حرارت بالا به دست می آید. این فلز می تواند از الکترولیز ترکیبات KUF5 یا UF4 در محلول CaCl2 و NaClحاصل شود. اورانیم با خلوص بالا می تواند از تجزیه هالید اورانیم با رشته های داغ حاصل شود.
اورانیم دارای 3 ساختار کریستالوگرافی آلفا، بتا و گاما می باشد. اورانیم عنصری سنگین به رنگ سفید نقره ای و در زمانی که خیلی ریز شود آتش گیر است. این عنصر کمی نرمتر از فولاد است. این عنصر مفتول پذیر و چکش خوار و اندکی پارامغناطیس است. این عنصر در هوا با یک لایه اکسید پوشیده می شود.
اورانیم دارای 16 ایزوتوپ است که همه آنها رادیو اکتیو هستند. اورانیم طبیعی یک عنصر رادیواکتیو است که بای صنعت عکاسی استفاده می شود. عامل مهم گرمای داخلی زمین اورانیم و توریم است.
نیمه عمر اورانیم 238 حدود 4.51 x 109 سال است که برای تعیین سال سنگهای آذرین استفاده می شود. اورانیم طبیعی به صورت آزاد وجود دارد به جز در مواقعی که با نپتونیم و پولوتونیم ترکیب می شود. اورانیم از تخریب عناصر با عدد اتمی بالا حاصل می شود.
اورانیم مهمترین عنصر در سوختهای هسته ای است. ایزوتوپ اورانیم 238 می تواند با شکافت هسته ای پولوتونیم به ترکیبات دیگری تبدیل شود.
اورانیم 235 برای واکنشهای مهم شکافتهای هسته ای کاربرد دارد. همچنین می تواند گازهای منتشر شونده را غلیظ کند.
اورانیم طبیعی با نسبت کم با 235Uغنی شده است که این نوع اورانیم برای سوخت راکتورهای اتمی قوی برای تولید برق مورد استفاده قرار می گیرد. توریم طبیعی می تواند نوترون ها را برای تولید ایزوتوپ اورانیم 233Uمنتشر کند. نوترونهای منتشر شده از این عنصر به ترتیب زیر می باشد. 232Th اشعه گاما ، 233Th اشعه بتا، 233Pa اشعه بتا و 233U. ارزش یک پوند اورانیم غنی شده و شکافته شده برای سوخت هسته ای به اندازه بیش از 1500 تن زغال است.
این عنصر در سوختهای هسته ای برای تولید قوی انرژی برق با اهداف صلح آمیز و همچنین برای ساخت بمبهای اتمی مورد استفاده قرار می گیرد. از این عنصر در سراسر دنیا برای تولید سوخت 429 راکتور هسته ای از ژانویه 1990 برای تولید 311000 مگاوات برق استفاده می شود. استفاده جدید از اورانیم برای تولید اورانیم تهی شده است.
اورانیم همچنین برای تجهیزات سیستم هدایت داخلى موشک مورد استفاده قرار می گیرد. از فلز اورانیم برای اهداف اشعه ایکس برای تولید انرژی بالای این اشعه مورد استفاده قرار می گیرد. از نیترات اورانیم برای کاربردهای عکاسی و از استات اورانیم نیز برای آنالیزهای شیمیایی استفاده می شود.
از نمکهای اورانیم برای تولید شیشه های وازلین بار رنگ زرد و لعاب شیشه استفاده می شود. اورانیم و ترکیبات آن بسیار سمی هستند.
فلز اورانیم بسیار آتش زا است و از این نظر مخاطره انگیز است. استخراج اورانیم احتیاج به دانش بالا برای استفاده دارد.
ساختار بلوری عنصر U
اثرات اورانیم بر روی سلامتی
انسان همیشه از راه غذا، هوا، خاک و آب در تماس با مقدار مشخصی اورانیم قرار دارد و این عنصر به طور طبیعی در کلیه این مواد وجود دارد. غذاهایی مانند ریشه گیاهان و آب، دارای مقدار اندک اورانیم طبیعی هستند و به همراه هوای تنفسی هم مقدار اندکی اورانیم وارد بدن می شود. غلظت اورانیم موجود در عذاهای دریایی معمولا به قدری پایین است که می توان از آن چشم پوشی کرد.
افرادی که در نزدیکی محل دفع زباله های خطرناک زندگی می کنند، افرادی که در نزدیکی معادن زندگی می کنند، افرادی که در صنعت فسفات کار می کنند، افرادی که محصولات رشد کرده بر روی خاکهای آلوده را می خورند یا افرادی که آب آلوده شده با شیرابه زباله ها را می خورند، در مقایسه با افراد عادی در معرض مقدار بالاتری از اورانیم قرار دارند. شیشیه های اورانیمی دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرند اما هنرمندانی که هنوز از آنها استفاده می کنند، نسبت به افراد عادی با اورانیم بیشتری تماس دارند.
چون اورانیم ماده ای رادیواکتیو است، در مورد اثرات آن بر روی سلامتی بررسیهایی انجام شده است. دانشمندان در سطوح طبیعی اورانیم، هیچ اثرمضری را کشف نکرده اند. اما بعد از جذب مقدار زیادی اورانیم، اثرات شیمیایی قابل مشاهده است و اورانیوم عوارضی مانند بیماریهای کلیوی را ایجاد می کند.
وقتی انسانها در معرض اورانیم رادیونوکلیدی که در اثر تجزیه رادیواکتیو اورانیم در زمانی طولانی ایجاد می شود، قرار داشته باشند، دچار سرطان خواهند شد. وقتی انسان در معرض اورانیم غنی شده قرار داشته باشد، احتمال بروز سرطان بیشتر خواهد بود، زیرا اورانیم غنی شده، رادیواکتیویتی بیشتری دارد. این شکل از اورانیم، تابشهای مضری از خود ساطع می کند که ظرف چند سال انسان را دچار سرطان می کند. اورانیم غنی شده، به طور تصادفی و از طریق دستگاههای نیروی هسته ای واردمحیط زیست می شود.
اثرات زیست محیطی اورانیم
اورانیم به طور طبیعی و به مقدار بسیارکم در سنگها، خاک، هوا و آب وجود دارد. انسان باعث افزایش میزان فلز اورانیم و ترکیبات آن در محیط زیست شده است زیرا اورانیم از طریق فعالیتهای معدنی و فرآیندهای آسیاب کردن کانی، ر محیط انتشار می یابد.
اورانیم ماده ای رادیواکتیو است و بسیار فعال می باشد. در نتیجه در محیط به صورت عنصر یافت نمی شود. ترکیبات اورانیم، در اثر واکنش اورانیم با عناصر و مواد دیگری که در آب حل می شوند، تشکیل می شوند. انحلال پذیری ترکیبات اورانیم در آب، میزان تحرک پذیری آنها در محیط زیست و سمیت آنها را تعیین می کند.
در هوا، غلظت اورانیم بسیار اندک است. حتی در غلظتهای بالاتر از حد معمول هم میزان اورانیم بسیار اندکی در هر متر مکعب از هوا وجود دارد و کمتر از یک اتم در روز منتقل می شود. اورانیم در هوا به صورت گرد و غبار وجود دارد که می تواند از طریق ته نشینی یا بارش، وارد آب سطحی شده و یا روی گیاهان و خاکها بنشیند. سپس این اورانیم روی رسوبات موجود در آب یا لایه های پایینی خاک می نشیند و در آنجا با اورانیم موجود مخلوط می شود.
قسمت عمده اورانیم موجود در آب، اورانیم محلول است که مربوط به سنگ و خاکی است که آب با خود آورده است. بخشی از این اورانیم به صورت معلق است و بهآب حالت گل آلود می دهد. تنها بخش اندکی از اورانیم موجود در آب از هوا وارد آب می شود. مقدار اورانیم موجود در آب آشامیدنی بسیار کم است. آبی که حاوی مقدار بسیار اندکی اورانیم است، معمولا برای آشامیدن سالم است. به خاطر طبیعت اورانیم، احتمال تجمع اورانیم در ماهی ها یا گیاهان بسیار اندک است و اورانیمی که جذب می شود، به سرعت از راه ادرار یا مدفوع دفع می شود.
اورانیم با غلظتهای مختلف در خاک وجود دارد و معمولا غلظت آن بسیار پایین است. انسان از راه فعالیتهای صنعتی باعث افزایش میزان اورانیم موجود در خاک شده است. ترکیبات موجود در خاک با ترکیبات دیگر ترکیب شده و سالیان سال در خاک باقی می مانند بدون این که به سمت آب زیرزمینی حرکت کنند. غلظت اورانیم در خاکهای غنی از فسفات بیشتر است اما این مقدار هم مساله ساز نیست زیرا معمولا غلظت آن خیلی بیشتر از حد طبیعی خاکهای غیرآلوده نیست.
گیاهان از طریق ریشه اورانیم را جذب می کنند و آن را در همانجا ذخیره می کنند. در نتیجه در ریشه گیاهانی مانند تربچه، میزان غلظت اورانیم بیشتر از حد طبیعی است. وقتی گیاه شسته می شود، اورانیم زدوده می شود.
فرسایش پس مانده های معدنی هم باعث انتشار مقدار زیادی از اورانیم در محیط زیست می شود.
عنصر U
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر اورانیم :
عدد اتمی: 92
جرم اتمی: 238.0289
نقطه ذوب: C° 1135
نقطه جوش : C° 3815
شعاع اتمی : pm 156
ظرفیت: 3، 4، 5 و 6
رنگ: خاکستری متالیک
حالت استاندارد: جامد رادیواکتیو
نام گروه: آکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 686.4
شکل الکترونی: Rn5f36d17s2
شعاع یونی : Å 0.52
الکترونگاتیوی: 1.38
حالت اکسیداسیون: 3، 4، 5 و 6
دانسیته: 19.05
گرمای فروپاشی : Kj/mol 6.12
گرمای تبخیر : Kj/mol 417
گرمای ویژه: J/g Ko 0.12
دوره تناوبی:7
درجه اشتعال : در حالت جامد اشتعال پذیر
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 21
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
U-230 20.8 روز
U-231 4.2 روز
U-232 70.0 سال
U-233 159000.0 سال
U-234 247000.0 سال
U-235 7.0004E8 سال
U-236 2.34E7 سال
U-237 6.75 روز
U-238 4.47E9 سال
U-239 23.5 دقیقه
U-240 14.1 ساعت
اشکال دیگر :
هیدرید اورانیم UH3
اکسید اورانیم UO ، دی اکسید اورانیم UO2 ، پنتا ااکسید دی اورانیم U2O5 ، تری اکسید اورانیم UO3
تری کلرید اورانیم UCl3 ، تترا کلرید اورانیم UCl4 ، پنتا کلرید اورانیم UCl5 ، هگزا کلرید اورانیم UCl6
موارد استفاده : برای سوخت راکتورهای هسته ای
منابع : سنگها ، کانی های اورانیت و کارنوتیت
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
این عنصر توسط دانشمندان Fredrich Soddy / John Cranston / Otto Hahn / Lise Meitner و در سال 1917 مشترکاً در انگلیس و فرانسه صورت گرفت .
اولین ایزوتوپ از عنصر شماره 91 به عنوان 234Pa کشف شد. که دارای پایداری کوتاه و به صورت طبیعی از تخریب سری اورانیوم 238U حاصل می شود. این عنصر اولین بار توسط Fajans و Gohring در سال 1913 کشف شد. ایزوتوپ 231Paاین عنصر با مدت زمان پایداری طولانی تر در سال 1918 توسط Hahn , Meitner شناخته شد. در سال 1934 حدود 0.1 گرم عنصر خالص از اکسید این عنصر Pa2O5 با دو روش جداسازی شد.
پروتاکتینیم عنصری براق با جلای فلزی درخشان است که درخشنگدی خود را نیز در هوا حفظ می کند. این عنصر در سنگ معدن اورانیت پیچبلانت به میزان یک قسمت از 10 میلیون قسمت از 231Pa وجود دارد. سنگ معدن این عنصر در کشور زئیر حدود 3 ppm وجود دارد. این عنصر دارای 20 ایزوتوپ است. نیمه عمر 231Pa این عنصر حدود 32700 سال است. ترکیبات پروتاکتینیم رنگی هستند. این عنصر در زیر 1.4 درجه کلوین فوق رسانا است.
این عنصر بسیار خطرناک است و در موقع استفاده از آن باید بسیار دقت کرد. پروتاکتینیوم یکی از عناصر کمیاب است و به صورت طبیعی وجود دارد. قیمت این عنصر با ایزوتوپ 231 حدود 280 دلار در گرم است. این عنصر اشعه آلفا از خود ساتع می شود و از نظر رادیولوژیکی شبیه پولونیم است. قیمت 60 تن از این عنصر به صورت مصنوعی حدود 500000 دلار است.
ساختار بلوری عنصر Pa
اثرات پروتاکتینیم بر روی سلامتی
پروتاکتینیم از راه خوردن غذا، آب آشامیدنی یا هوا وارد بدن می شود. با تنفس پروتاکتینیم، بخش قابل توجهی از آن از ریه حرکت کرده و بسته به میزان انحلال پذیری آن، از طریق خون به اندامهای دیگر می رسد.
جذب معدی پروتاکتینیم از راه غذا یا آب، عامل اصلی نشست پروتاکتینیم در اکثر افراد است. بخش اعظم پروتاکتینیمی که از راه خوردن وارد بدن می شود، از طریق مدفوع دفع می شود. تنها حدود 0.05% آن از راه مجاری گوارشی وارد جریان خون می شود. پس از ترک روده یا ریه، حدود 40% پروتاکتینیمی که وارد جریان خون شده، در اسکلت نهشته می شود، حدود 15% آن در کبد و حدود 2% آن در کلیه نهشته می شود و بقیه آن دفع می شود. نیمه عمر بیولوژیکی پروتاکتینیم در اسکلت حدود 50 سال است. از پروتاکتینیمی که در کبد نهشته شده، 70% آن دارای نیمه عمر بیولوژیکی 10 روز و 30% آن دارای نیمه عمر بیولوژیکی 60 روز است. از پروتاکتینیمی که در کلیه نهشته شده، 20% آن دارای نیمه عمر بیولوژیکی 10 روزبوده و بقیه آن مجددا در بدن توزیع می شود.
عوارض اولیه: اگر پروتاکتینیم جذب بدن شود، برای بدن ضرر دارد اما اشعه گامای ساطع شده از پروتاکتینیم 231 و بعضی از محصولات دارای نیمه عمر کوتاه آکتینیم 227، خطرخارجی اندکی دارد. مهمترین روشهای جذب، خوردن غذا و آب حاوی پروتاکتینیم و تنفس گرد و غبار حاوی پروتاکتینیم می باشد. جذب پروتاکتینیم تنفس شده در بدن آسانتر از پروتاکتینیم خورده شده است اما باید به هر دو مورد توجه داشت.
مهمترین عارضه ناشی از تابشهای یونیزه پروتاکتینیم، سرطان است که در اسکلت، کبد و کلیه نهشته می شود. عوارض و خطرات ناشی از پروتاکتینیم 234 مانند عوارض ناشی از اورانیوم 238 است. پروتاکتینیم 234 با تابش ذرات پرانرژیِ بتا تجزیه می شود بنابراین باید مراقب این تابشها بود مثلا باید برای جلوگیری از این تابشها، دستان و ساعد را با دستکشهای پلاستیکی سنگین پوشاند.
خطر تنفس پروتاکتینیم 231 نسبت به بسیاری از رادیونوکلیدها بیشتر است. بیش از 80% این خطر ناشی ازآکتینیم 227 و محصولات حاصل از تجزیه آن است. در حالی که خطر خوردن آن بسیار کمتر از خطر تنفس است و متداولترین راه ورود این ماده به بدن محسوب می شود.
مانند دیگر رادیونوکلیدها، ضریب خطر شیرابه های آن 75% خطر خوردن آن است.
علاوه بر خطراتی که ورود این ماده به بدن دارد، قرار گرفتن در معرض اشعه گامای حاصل از پروتاکتینیم 231 هم خطرناک است.
با استفاده از ضریب خطر اشعه گاما و به منظور تخمین خطر سرطان زایی مشخص شده که اگر 100000 نفر به طور مداوم درتماس با لایه ضخیمی از خاک با غلظت متوسط 1 pCi/g پروتاکتینیم 231 قرار داشته باشند، احتمال ایجاد سرطان در آنها 8 نفر از 100000 نفر است. در درون بدن، قسمت عمده خطر پرتوافکنی مربوط به آکتینیم 227 و محصولات ناشی از تجزیه آن می باشد.
اثرات زیست محیطی پروتاکتینیم
پروتاکتینیم به طور طبیعی در خاک، سنگ، آبهای سطحی، آبهای زیرزمینی، گیاهان و جانوران به مقداربسیار اندک و به میزان یک در تریلیون یا 0.1 (pCi)/g وجود دارد. در کانسارهای اورانیوم و دیگر کانیهای زمین شناسی، این میزان بالاتر است. همه پروتاکتینیم طبیعی در پروتاکتینیم 231 وجود دارد.
پروتاکتینیم، به خاک متصل می شود و غلظت آن در ذرات خاک ماسه ای 550 برابر آبهای درون شبکه ای است (آبهایی که در فضای خالی میان ذرات خاک وجود دارند). نسبت غلظت آن حتی از رس و خاکهای رسی هم بالاتر است (حدود 2000 و حتی بیشتر).
پروتاکتینیم، در DOE (دانشکده انرژی)، آلاینده محسوب نمی شود و آب زیرزمینی را آلوده نمی کند.
عنصر Pa در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر پروتاکتینیم :
عدد اتمی: 91
جرم اتمی: 03588/231
نقطه ذوب : C° 1572
نقطه جوش : C° 4722
شعاع اتمی : pm 63
ظرفیت: 4
رنگ: نقره ای متالیک
حالت استاندارد: جامد در دمای 298 درجه کلوین
نام گروه: آکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 589
شکل الکترونی: Rn5f 2 6d 2 7s2
شعاع یونی : 78/0 Å
الکترونگاتیوی: 5/1
حالت اکسیداسیون: 4 و 5
دانسیته: 37/15
گرمای فروپاشی : Kj/mol 7/16
گرمای تبخیر : Kj/mol 2/481
گرمای ویژه: J/g Ko 121/0
دوره تناوبی:7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 20
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Pa-230 17.4 روز
Pa-231 32800.0 سال
Pa-233 27.0 روز
Pa-234 6.69 ساعت
Pa-234m 1.17 دقیقه
اشکال دیگر :
هیدرید پروتاکتینیم PaH3
اکسید پروتاکتینیم PaO ، دی اکسید پروتاکتینیم PaO2 ، پنتا اکسید دی پروتاکتینیم Pa2O5
تترا کلرید پروتاکتینیم PaCl4 ، پنتا کلرید پروتاکتینیم PaCl5
منابع : مصنوعی ( ساخته شده توسط بشر ) و از شکافت هسته ای اورانیم ، توریم و پلوتونیم
اولین ایزوتوپ از عنصر شماره 91 به عنوان 234Pa کشف شد. که دارای پایداری کوتاه و به صورت طبیعی از تخریب سری اورانیوم 238U حاصل می شود. این عنصر اولین بار توسط Fajans و Gohring در سال 1913 کشف شد. ایزوتوپ 231Paاین عنصر با مدت زمان پایداری طولانی تر در سال 1918 توسط Hahn , Meitner شناخته شد. در سال 1934 حدود 0.1 گرم عنصر خالص از اکسید این عنصر Pa2O5 با دو روش جداسازی شد.
پروتاکتینیم عنصری براق با جلای فلزی درخشان است که درخشنگدی خود را نیز در هوا حفظ می کند. این عنصر در سنگ معدن اورانیت پیچبلانت به میزان یک قسمت از 10 میلیون قسمت از 231Pa وجود دارد. سنگ معدن این عنصر در کشور زئیر حدود 3 ppm وجود دارد. این عنصر دارای 20 ایزوتوپ است. نیمه عمر 231Pa این عنصر حدود 32700 سال است. ترکیبات پروتاکتینیم رنگی هستند. این عنصر در زیر 1.4 درجه کلوین فوق رسانا است.
این عنصر بسیار خطرناک است و در موقع استفاده از آن باید بسیار دقت کرد. پروتاکتینیوم یکی از عناصر کمیاب است و به صورت طبیعی وجود دارد. قیمت این عنصر با ایزوتوپ 231 حدود 280 دلار در گرم است. این عنصر اشعه آلفا از خود ساتع می شود و از نظر رادیولوژیکی شبیه پولونیم است. قیمت 60 تن از این عنصر به صورت مصنوعی حدود 500000 دلار است.
ساختار بلوری عنصر Pa
اثرات پروتاکتینیم بر روی سلامتی
پروتاکتینیم از راه خوردن غذا، آب آشامیدنی یا هوا وارد بدن می شود. با تنفس پروتاکتینیم، بخش قابل توجهی از آن از ریه حرکت کرده و بسته به میزان انحلال پذیری آن، از طریق خون به اندامهای دیگر می رسد.
جذب معدی پروتاکتینیم از راه غذا یا آب، عامل اصلی نشست پروتاکتینیم در اکثر افراد است. بخش اعظم پروتاکتینیمی که از راه خوردن وارد بدن می شود، از طریق مدفوع دفع می شود. تنها حدود 0.05% آن از راه مجاری گوارشی وارد جریان خون می شود. پس از ترک روده یا ریه، حدود 40% پروتاکتینیمی که وارد جریان خون شده، در اسکلت نهشته می شود، حدود 15% آن در کبد و حدود 2% آن در کلیه نهشته می شود و بقیه آن دفع می شود. نیمه عمر بیولوژیکی پروتاکتینیم در اسکلت حدود 50 سال است. از پروتاکتینیمی که در کبد نهشته شده، 70% آن دارای نیمه عمر بیولوژیکی 10 روز و 30% آن دارای نیمه عمر بیولوژیکی 60 روز است. از پروتاکتینیمی که در کلیه نهشته شده، 20% آن دارای نیمه عمر بیولوژیکی 10 روزبوده و بقیه آن مجددا در بدن توزیع می شود.
عوارض اولیه: اگر پروتاکتینیم جذب بدن شود، برای بدن ضرر دارد اما اشعه گامای ساطع شده از پروتاکتینیم 231 و بعضی از محصولات دارای نیمه عمر کوتاه آکتینیم 227، خطرخارجی اندکی دارد. مهمترین روشهای جذب، خوردن غذا و آب حاوی پروتاکتینیم و تنفس گرد و غبار حاوی پروتاکتینیم می باشد. جذب پروتاکتینیم تنفس شده در بدن آسانتر از پروتاکتینیم خورده شده است اما باید به هر دو مورد توجه داشت.
مهمترین عارضه ناشی از تابشهای یونیزه پروتاکتینیم، سرطان است که در اسکلت، کبد و کلیه نهشته می شود. عوارض و خطرات ناشی از پروتاکتینیم 234 مانند عوارض ناشی از اورانیوم 238 است. پروتاکتینیم 234 با تابش ذرات پرانرژیِ بتا تجزیه می شود بنابراین باید مراقب این تابشها بود مثلا باید برای جلوگیری از این تابشها، دستان و ساعد را با دستکشهای پلاستیکی سنگین پوشاند.
خطر تنفس پروتاکتینیم 231 نسبت به بسیاری از رادیونوکلیدها بیشتر است. بیش از 80% این خطر ناشی ازآکتینیم 227 و محصولات حاصل از تجزیه آن است. در حالی که خطر خوردن آن بسیار کمتر از خطر تنفس است و متداولترین راه ورود این ماده به بدن محسوب می شود.
مانند دیگر رادیونوکلیدها، ضریب خطر شیرابه های آن 75% خطر خوردن آن است.
علاوه بر خطراتی که ورود این ماده به بدن دارد، قرار گرفتن در معرض اشعه گامای حاصل از پروتاکتینیم 231 هم خطرناک است.
با استفاده از ضریب خطر اشعه گاما و به منظور تخمین خطر سرطان زایی مشخص شده که اگر 100000 نفر به طور مداوم درتماس با لایه ضخیمی از خاک با غلظت متوسط 1 pCi/g پروتاکتینیم 231 قرار داشته باشند، احتمال ایجاد سرطان در آنها 8 نفر از 100000 نفر است. در درون بدن، قسمت عمده خطر پرتوافکنی مربوط به آکتینیم 227 و محصولات ناشی از تجزیه آن می باشد.
اثرات زیست محیطی پروتاکتینیم
پروتاکتینیم به طور طبیعی در خاک، سنگ، آبهای سطحی، آبهای زیرزمینی، گیاهان و جانوران به مقداربسیار اندک و به میزان یک در تریلیون یا 0.1 (pCi)/g وجود دارد. در کانسارهای اورانیوم و دیگر کانیهای زمین شناسی، این میزان بالاتر است. همه پروتاکتینیم طبیعی در پروتاکتینیم 231 وجود دارد.
پروتاکتینیم، به خاک متصل می شود و غلظت آن در ذرات خاک ماسه ای 550 برابر آبهای درون شبکه ای است (آبهایی که در فضای خالی میان ذرات خاک وجود دارند). نسبت غلظت آن حتی از رس و خاکهای رسی هم بالاتر است (حدود 2000 و حتی بیشتر).
پروتاکتینیم، در DOE (دانشکده انرژی)، آلاینده محسوب نمی شود و آب زیرزمینی را آلوده نمی کند.
عنصر Pa در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر پروتاکتینیم :
عدد اتمی: 91
جرم اتمی: 03588/231
نقطه ذوب : C° 1572
نقطه جوش : C° 4722
شعاع اتمی : pm 63
ظرفیت: 4
رنگ: نقره ای متالیک
حالت استاندارد: جامد در دمای 298 درجه کلوین
نام گروه: آکتنید
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 589
شکل الکترونی: Rn5f 2 6d 2 7s2
شعاع یونی : 78/0 Å
الکترونگاتیوی: 5/1
حالت اکسیداسیون: 4 و 5
دانسیته: 37/15
گرمای فروپاشی : Kj/mol 7/16
گرمای تبخیر : Kj/mol 2/481
گرمای ویژه: J/g Ko 121/0
دوره تناوبی:7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 20
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Pa-230 17.4 روز
Pa-231 32800.0 سال
Pa-233 27.0 روز
Pa-234 6.69 ساعت
Pa-234m 1.17 دقیقه
اشکال دیگر :
هیدرید پروتاکتینیم PaH3
اکسید پروتاکتینیم PaO ، دی اکسید پروتاکتینیم PaO2 ، پنتا اکسید دی پروتاکتینیم Pa2O5
تترا کلرید پروتاکتینیم PaCl4 ، پنتا کلرید پروتاکتینیم PaCl5
منابع : مصنوعی ( ساخته شده توسط بشر ) و از شکافت هسته ای اورانیم ، توریم و پلوتونیم
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
کشف این عنصر توسط Jons Jacob Berzeliuls و در سال 1828 در سوئد انجام گرفته است و نام گذاری آن برگرفته از اسم خدای طوفان آن منطقه می باشد .
این عنصر در سال 1828 توسط Berzeliusکشف شد. بیشتر گرمای داخلی زمین به علت توریم و اورانیم موجود در هسته زمین است. این گرما به علت وزن اتمی و ظرفیت این عناصر است. این عنصر دومین عضو از گروه اکتینیدها است.
توریم در کانیهای توریت و توریانیت وجود دارد. نهشته های بزرگ کانیهای توریم در ایالتهای شمال خاور اتازونى گزارش شده است. فراروانی توریم حدود سه برابر اورانیم است و تقریباً برابر با فراوانی سرب و مولیبدن است. توریم برای مصارف تجاری از کانی مونایت که حدود 3 تا 9 درصد اکسید توریم دارد تولید می شود.
این فلز یکی از منابع قدرتمند هسته ای است. انرژی تولید شده از توریم برای تولید سوختهای فسیلی مورد استفاده قرار می گیرد. یکی دیگر از موارد استفاده بزرگ توریم در سوختهای هسته ای است. همچنین از سیکل توریم برای مبدل سیستم راکتورها مورد استفاده قرار می گیرد. راکتورهای HTGR بسیار موثر برای مصارف تجاری برای کاربردهای متفاوت می باشد.
چندین روش برای تولید و آماده سازی این عنصر وجود دارد. این عنصرمی تواند از واکنش اکسید توریم با کلسیم توسط الکترولیز کلرید توریم بی آب در مخلوط کلرید پتاسیم و سدیم تولید شود. همچنین این عنصر از واکنش کلسیم با تتراکلرید توریم و ترکیب بی آب کلرید روی حاصل شود . سومین روش تولید این عنصر واکنش تتراکلرید توریم با فلزات آلکالی حاصل می شود. توریم جز گروه 5 از جدول تناوبی است.
این فلز در صورت خلوص به رنگ سفید نقره ای است. این عنصر در هوا پایدار است و درخشندگی خود را حفظ می کند.
توریم خالص نرم و مفتول پذیر و در سرما نورد و کشیده می شود. توریم دو شکلی است کوبیک و باتغییر درجه حرارت به صورت کوبیک توپر در می آید. نقطه ذوب اکسید توریم 3300 درجه سانتیگراد استکه بالاترین نقطه ذوب در بین همه اکسیدها است. توریم با آب به اهستگی واکنش می دهد. توریم پودری شکل بسیار آتش گیر است و در موقع استفاده از آن باید بسیار دقت کرد. وقتی در هوا باشد برافروخته می شود. تراشه های توریم بسیار درخشان و سفید براق هستند.
توریم یکی از آلیاژهای مهم منیزیم است و این آلیاژ دارای استحکام بالا و مقاومت در برابر خزش در درجه حرارتهای بالا است.
توریم دارای انرژی خروج پایین و نشر الکترونی بالا است که در سیمهای تنگستنی و تجهیزات الکترونیکی مورد استفاده قرار می گیرد. اکسید توریم برای کنترل تنگستن در لامپهای الکترونی مورد استفاده قرار می گیرد. از این عنصر برای تجهیزات آزمایشگاهی درجه حرارت بالا مورد استفاده قرار می گیرد. شیشه های اکسید توریم دارای خصوصیت ضریب شکست نور بالا و تجزیه نور پایین می باشد. از این شیشه ها برای لنزهای کیفیت بالا برای دوربینها و تجهیزات علمی استفاده می شود. از اکسید توریم به عنوان کاتالیست در تبدیل آمونیاک با اسیدنیتریک در فرایند کراکینگ نفت و تولید اسیدسولفوریک استفاده می شود.
این عنصر دارای 25 ایزوتوپ است که رنج وزن اتمی آن از 212 تا 236 گرم است. همه ایزوتوپهای این عنصر ناپایدارند. توریم 232 به صورت طبیعی وجود دارد و نیمه عمر آن 1.4 x 1010 سال است. این عنصر اشعه آلفا ازخود ساتع می کند. توریم 232 دارای خصوصیات رادیواکتیو است و در صنایع عکاسی مورد استفاده قرار می گیرد.
قیمت این فلز با خلوص 99.9 درصد حدود 150 دلار در اونس است.
ساختار بلوری عنصر Th
اثرات توریم بر روی سلامتی
توریم تقریبا در همه جای از زمین وجود دارد از این رو انسان همیشه از طریق هوا، غذا و آب، در معرض مقدار اندکی توریم قرار دارد.
همه انسانها از طریق غذا یا آب آشامیدنی مقداری توریم جذب می کنند و مقدار توریم موجود درهوا به قدری کم است که می توان جذب آن از راه هوا را در نظر نگرفت.
در نزدیکی محل دفع زباله، مقدار زیای توریم وجود دارد. افرادی که در نزدیکی این محل ها زندگی می کنند نسبت به افراد عادی، در تماس با توریم بیشتری هستند زیرا از گرد و غباری که توسط باد آورده شده تنفس می کنند و در نتیجه مقدار توریم در غذایی که در نزدیکی این محل رشد می کند، زیاد می شود.
افرادی که در معدن، صنایع یا آزمایشگاههای توریم کارمی کنند، بیشتر از حالت عادی در تماس با توریم هستند.
مقدار توریم موجود در محیط زیست، به علت انتشار توریم از طریق دستگاههای فرآوری افزایش یافته است.
تنفس توریم در محیط کاری، طی سالیان متمادی، احتمال بروز بیماریهای ریوی و سرطان ریه و لوزالامعده را افزایش می دهد. توریم می تواند ماده ژنتکی را تغییر دهد. افرادی که در تماس با توریم و به ویژه اشعه X هستند، بیماریهای کبدی را افزایش می دهند.
توریم رادیواکتیو است و در استخوانها ذخیره می شود. به همین علت تماس طولانی با آن باعث سرطان استخوان می شود. تنفس مقدار زیادی از توریم کشنده است. وقتی میزان تنفس زیاد باشد، انسان در اثر سم فلز می میرد.
اثرات زیست محیطی توریم
پایداری زیست محیطی: توریم به آرامی با آب، اکسیژن و ترکیبات دیگر واکنش داده و انواع ترکیبات تنگستن را به وجود می آورد.
اثرات ماده روی گیاهان و جانوران: به علت اندازه و شکل کوچک توریم، هیچ اثر منفی بر روی محیط زیست ندارد. اما انتشار مقدار زیادی از آن برای گیاهان و جانوران مضر است.
اثرات شیمیایی روی جانداران آبزی: به علت اندازه و شکل کوچک توریم، این ماده بر روی جاندارن آبزی اثر منفی ندارد. اما انتشار مقدار زیادی از آن در آب، برای گیاهان و جانوران آبزی مضر است. دفع زباله های آن باید مطابق قوانین دولتی، ایالتی و محلی باشد.
عنصر Th در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر توریم :
عدد اتمی : 90
جرم اتمی : 232.0381
نقطه ذوب : C° 1750
نقطه جوش : C° 4788
شعاع اتمی : pm 179
ظرفیت : 4
رنگ : سفید نقره ای
حالت استاندارد : جامد
نام گروه : آکتنیدها
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 670.4
شکل الکترونی :Rn6d27s2
شعاع یونی : pm 94
الکترونگاتیوی : 1.3
حالت اکسیداسیون : 4
دانسیته : 11.72
گرمای فروپاشی : Kj/mol 16.11
گرمای تبخیر : Kj/mol 513.7
مقاومت الکتریکی : Ohm m 0.0653×106
گرمای ویژه: J/g Ko 0.113
دوره تناوبی : 7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 18
ششمین انرژی : 10
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Th-226 30.6 دقیقه
Th-227 18.72 روز
Th-228 1.91 سال
Th-229 7340.0 سال
Th-230 75400.0 سال
Th-231 1.06 روز
Th-232 1.4E10 سال
Th-233 22.3 دقیقه
Th-234 24.1 روز
اشکال دیگر :
دی هیدرید توریم ThH2 ، Th4H15
اکسید توریم ThO2
تترا کلرید توریم ThCl4
موارد استفاده : آلیاژهای قوی ، پیل های فتوالکتریک فرابنفش و پوسته گازی
منابع : کانی های مونازیت و توریت
این عنصر در سال 1828 توسط Berzeliusکشف شد. بیشتر گرمای داخلی زمین به علت توریم و اورانیم موجود در هسته زمین است. این گرما به علت وزن اتمی و ظرفیت این عناصر است. این عنصر دومین عضو از گروه اکتینیدها است.
توریم در کانیهای توریت و توریانیت وجود دارد. نهشته های بزرگ کانیهای توریم در ایالتهای شمال خاور اتازونى گزارش شده است. فراروانی توریم حدود سه برابر اورانیم است و تقریباً برابر با فراوانی سرب و مولیبدن است. توریم برای مصارف تجاری از کانی مونایت که حدود 3 تا 9 درصد اکسید توریم دارد تولید می شود.
این فلز یکی از منابع قدرتمند هسته ای است. انرژی تولید شده از توریم برای تولید سوختهای فسیلی مورد استفاده قرار می گیرد. یکی دیگر از موارد استفاده بزرگ توریم در سوختهای هسته ای است. همچنین از سیکل توریم برای مبدل سیستم راکتورها مورد استفاده قرار می گیرد. راکتورهای HTGR بسیار موثر برای مصارف تجاری برای کاربردهای متفاوت می باشد.
چندین روش برای تولید و آماده سازی این عنصر وجود دارد. این عنصرمی تواند از واکنش اکسید توریم با کلسیم توسط الکترولیز کلرید توریم بی آب در مخلوط کلرید پتاسیم و سدیم تولید شود. همچنین این عنصر از واکنش کلسیم با تتراکلرید توریم و ترکیب بی آب کلرید روی حاصل شود . سومین روش تولید این عنصر واکنش تتراکلرید توریم با فلزات آلکالی حاصل می شود. توریم جز گروه 5 از جدول تناوبی است.
این فلز در صورت خلوص به رنگ سفید نقره ای است. این عنصر در هوا پایدار است و درخشندگی خود را حفظ می کند.
توریم خالص نرم و مفتول پذیر و در سرما نورد و کشیده می شود. توریم دو شکلی است کوبیک و باتغییر درجه حرارت به صورت کوبیک توپر در می آید. نقطه ذوب اکسید توریم 3300 درجه سانتیگراد استکه بالاترین نقطه ذوب در بین همه اکسیدها است. توریم با آب به اهستگی واکنش می دهد. توریم پودری شکل بسیار آتش گیر است و در موقع استفاده از آن باید بسیار دقت کرد. وقتی در هوا باشد برافروخته می شود. تراشه های توریم بسیار درخشان و سفید براق هستند.
توریم یکی از آلیاژهای مهم منیزیم است و این آلیاژ دارای استحکام بالا و مقاومت در برابر خزش در درجه حرارتهای بالا است.
توریم دارای انرژی خروج پایین و نشر الکترونی بالا است که در سیمهای تنگستنی و تجهیزات الکترونیکی مورد استفاده قرار می گیرد. اکسید توریم برای کنترل تنگستن در لامپهای الکترونی مورد استفاده قرار می گیرد. از این عنصر برای تجهیزات آزمایشگاهی درجه حرارت بالا مورد استفاده قرار می گیرد. شیشه های اکسید توریم دارای خصوصیت ضریب شکست نور بالا و تجزیه نور پایین می باشد. از این شیشه ها برای لنزهای کیفیت بالا برای دوربینها و تجهیزات علمی استفاده می شود. از اکسید توریم به عنوان کاتالیست در تبدیل آمونیاک با اسیدنیتریک در فرایند کراکینگ نفت و تولید اسیدسولفوریک استفاده می شود.
این عنصر دارای 25 ایزوتوپ است که رنج وزن اتمی آن از 212 تا 236 گرم است. همه ایزوتوپهای این عنصر ناپایدارند. توریم 232 به صورت طبیعی وجود دارد و نیمه عمر آن 1.4 x 1010 سال است. این عنصر اشعه آلفا ازخود ساتع می کند. توریم 232 دارای خصوصیات رادیواکتیو است و در صنایع عکاسی مورد استفاده قرار می گیرد.
قیمت این فلز با خلوص 99.9 درصد حدود 150 دلار در اونس است.
ساختار بلوری عنصر Th
اثرات توریم بر روی سلامتی
توریم تقریبا در همه جای از زمین وجود دارد از این رو انسان همیشه از طریق هوا، غذا و آب، در معرض مقدار اندکی توریم قرار دارد.
همه انسانها از طریق غذا یا آب آشامیدنی مقداری توریم جذب می کنند و مقدار توریم موجود درهوا به قدری کم است که می توان جذب آن از راه هوا را در نظر نگرفت.
در نزدیکی محل دفع زباله، مقدار زیای توریم وجود دارد. افرادی که در نزدیکی این محل ها زندگی می کنند نسبت به افراد عادی، در تماس با توریم بیشتری هستند زیرا از گرد و غباری که توسط باد آورده شده تنفس می کنند و در نتیجه مقدار توریم در غذایی که در نزدیکی این محل رشد می کند، زیاد می شود.
افرادی که در معدن، صنایع یا آزمایشگاههای توریم کارمی کنند، بیشتر از حالت عادی در تماس با توریم هستند.
مقدار توریم موجود در محیط زیست، به علت انتشار توریم از طریق دستگاههای فرآوری افزایش یافته است.
تنفس توریم در محیط کاری، طی سالیان متمادی، احتمال بروز بیماریهای ریوی و سرطان ریه و لوزالامعده را افزایش می دهد. توریم می تواند ماده ژنتکی را تغییر دهد. افرادی که در تماس با توریم و به ویژه اشعه X هستند، بیماریهای کبدی را افزایش می دهند.
توریم رادیواکتیو است و در استخوانها ذخیره می شود. به همین علت تماس طولانی با آن باعث سرطان استخوان می شود. تنفس مقدار زیادی از توریم کشنده است. وقتی میزان تنفس زیاد باشد، انسان در اثر سم فلز می میرد.
اثرات زیست محیطی توریم
پایداری زیست محیطی: توریم به آرامی با آب، اکسیژن و ترکیبات دیگر واکنش داده و انواع ترکیبات تنگستن را به وجود می آورد.
اثرات ماده روی گیاهان و جانوران: به علت اندازه و شکل کوچک توریم، هیچ اثر منفی بر روی محیط زیست ندارد. اما انتشار مقدار زیادی از آن برای گیاهان و جانوران مضر است.
اثرات شیمیایی روی جانداران آبزی: به علت اندازه و شکل کوچک توریم، این ماده بر روی جاندارن آبزی اثر منفی ندارد. اما انتشار مقدار زیادی از آن در آب، برای گیاهان و جانوران آبزی مضر است. دفع زباله های آن باید مطابق قوانین دولتی، ایالتی و محلی باشد.
عنصر Th در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر توریم :
عدد اتمی : 90
جرم اتمی : 232.0381
نقطه ذوب : C° 1750
نقطه جوش : C° 4788
شعاع اتمی : pm 179
ظرفیت : 4
رنگ : سفید نقره ای
حالت استاندارد : جامد
نام گروه : آکتنیدها
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 670.4
شکل الکترونی :Rn6d27s2
شعاع یونی : pm 94
الکترونگاتیوی : 1.3
حالت اکسیداسیون : 4
دانسیته : 11.72
گرمای فروپاشی : Kj/mol 16.11
گرمای تبخیر : Kj/mol 513.7
مقاومت الکتریکی : Ohm m 0.0653×106
گرمای ویژه: J/g Ko 0.113
دوره تناوبی : 7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 18
ششمین انرژی : 10
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Th-226 30.6 دقیقه
Th-227 18.72 روز
Th-228 1.91 سال
Th-229 7340.0 سال
Th-230 75400.0 سال
Th-231 1.06 روز
Th-232 1.4E10 سال
Th-233 22.3 دقیقه
Th-234 24.1 روز
اشکال دیگر :
دی هیدرید توریم ThH2 ، Th4H15
اکسید توریم ThO2
تترا کلرید توریم ThCl4
موارد استفاده : آلیاژهای قوی ، پیل های فتوالکتریک فرابنفش و پوسته گازی
منابع : کانی های مونازیت و توریت
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده
اکتینیم فلزی رادیو اکتیو به رنگ سفید نقره ای است که با ساختار کوبیک متبلور می شود . این عنصر در سال 1899 توسط André Debiee دانشمند فرانسوی کشف گردید . اکتینیم بسیار کمیاب است و معمولاً در کانسار اورانیم وجود دارد . از واکنش رادیم با نوترون در راکتور بدست می آید . این عنصر به صورت طبیعی در نهشته ها و کانیهای اورانیم وجود دارد.
اکتینیم 227 از تخریب اورانیم 235 توسط اشعه بتا با نیمه عمر 21.6 روز تولید می شود. همچنین این عنصر می تواند از تخریب توریم 227 با نیمه عمر 18.5 روز و رادیم 223 با نیمه عمر 11.4 روز و تعدادی دیگر از ایزوتوپهای عناصر با نیمه عمر کوتاه مثل رادون، بیسموت، پولونیم و سرب تولید شود. ایزوتوپ پایدار این عنصر از منابع قوی اشعه آلفا حاصل می شود. فلز اکتینیم توسط واکنش فلورید اکتینیم با گاز لیتیم با درجه حرارت 1100 تا 1300 درجه سانتیگراد به دست می آید. رفتارهای شیمیایی اکتینیم شبیه عناصر کمیاب مخصوصاً لانتانیم است. اکتینیم خالص با مواد حاصل از تجزیه بعد از 185 روز به تعادل می رسد و نیمه عمر آن 21.6 سال است. فعالیت آن 150 برابر رادیم است و از نظر تولید نوترونی اهمیت دارد.
ساختار بلوری عنصر Ac
اثرات اکتینیم بر روی سلامتی
اکتینیم 227 بی نهایت رادیواکتیو است و به علت پرتوافکنی، در بدن انسان باعث بروز عوارضی می شود. اکتینیم 227 به اندازه پلوتونیم خطرناک است. خوردن حتی مقدار بسیار اندکی از اکتینیم 227 باعث خطرات و عوارضی جدی بر روی سلامتی می شود.
توسعه فن آوری هسته ای باعث انتشار مواد رادیواکتیو به جو، خاک، اقیانوسها، دریاها و آب شده است و میزان آن در جانوران، گیاهان و مواد ساکن موجود در جهان افزایش یافته است. تابشهای رادیواکتیو وارد بدن جانوران شده و وارد زنجیره غذایی می شود و باعث آسیب جانوران و انسانها می شود.
بزرگترین تهدید مواد رادیواکتیو برای حیات و جانداران، تغییر ماده ژنتیکی گونه های زنده است. آسیبهای ژنتیکی ناشی از تابش های رادیواکتیو بر روی طول عمر و زاد و ولد اثر منفی می گذارد.
حتی دوز پایین اکتینیم هم در طولانی مدت سرطان زاست. اکتینیم باعث سرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شود. اگرچه بسیاری از عوارض ناشی از اکتینیم در حال افزایش است اما انسان نمی تواند افزایش تابش زمینه را ثابت کند. از نظر علمی در بررسی علل این عوارض، تنها شواهد اپیدمولوژی قابل بررسی است. شاید مهمترین اثر تابشهای رادیواکتیو در طول زمان، عقمی باشد. تابشهای رادیواکتیو، یکی از علل شناخته شده نازایی است.
اثرات زیست محیطی اکتینیم
اکتینیم 227 بی نهایت رادیواکتیو است. مواد رادیواکتیو به بانک ژنتیکی انسان و کلیه موجودات آسیب می رساند و باعث سرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شود. آسیبهای ژنتیکی ناشی از تابش های رادیواکتیو بر روی طول عمر و زاد و ولد اثر منفی می گذارد.
عنصر Ac در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر اکتینیم :
عدد اتمی : 89
جرم اتمی : 227
نقطه ذوب: C° 1050
نقطه جوشC° 3250
شعاع اتمی : Å 1.119
ظرفیت : 3
رنگ : سفید نقره ای
حالت استاندارد : جامد
نام گروه : 3
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 664.6
شکل الکترونی : Rn7s2
شعاع یونی : Å 1.119
الکترونگاتیوی: 1.1
حالت اکسیداسیون: 3
دانسیته : 10.07
گرمای فروپاشی : Kj/mol 62
گرمای ویژه: J/g Ko 0.12
دوره تناوبی : 7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 18
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Ac-225 10.0 روز
Ac-226 1.2 روز
Ac-227 21.8 سال
Ac-228 6.16 ساعت
اشکال دیگر :
هیدرید اکتینیم AcH2
اکسید اکتینیم Ac2O3
کلرید اکتینیم AcCl3
منابع : بشدت کمیاب و بدست بشر نیز ساخته شده است .
کاربرد : به عنوان منبعی برای تولید نوترون و نیروی ترمو الکتریک به کار می رود .
اکتینیم 227 از تخریب اورانیم 235 توسط اشعه بتا با نیمه عمر 21.6 روز تولید می شود. همچنین این عنصر می تواند از تخریب توریم 227 با نیمه عمر 18.5 روز و رادیم 223 با نیمه عمر 11.4 روز و تعدادی دیگر از ایزوتوپهای عناصر با نیمه عمر کوتاه مثل رادون، بیسموت، پولونیم و سرب تولید شود. ایزوتوپ پایدار این عنصر از منابع قوی اشعه آلفا حاصل می شود. فلز اکتینیم توسط واکنش فلورید اکتینیم با گاز لیتیم با درجه حرارت 1100 تا 1300 درجه سانتیگراد به دست می آید. رفتارهای شیمیایی اکتینیم شبیه عناصر کمیاب مخصوصاً لانتانیم است. اکتینیم خالص با مواد حاصل از تجزیه بعد از 185 روز به تعادل می رسد و نیمه عمر آن 21.6 سال است. فعالیت آن 150 برابر رادیم است و از نظر تولید نوترونی اهمیت دارد.
ساختار بلوری عنصر Ac
اثرات اکتینیم بر روی سلامتی
اکتینیم 227 بی نهایت رادیواکتیو است و به علت پرتوافکنی، در بدن انسان باعث بروز عوارضی می شود. اکتینیم 227 به اندازه پلوتونیم خطرناک است. خوردن حتی مقدار بسیار اندکی از اکتینیم 227 باعث خطرات و عوارضی جدی بر روی سلامتی می شود.
توسعه فن آوری هسته ای باعث انتشار مواد رادیواکتیو به جو، خاک، اقیانوسها، دریاها و آب شده است و میزان آن در جانوران، گیاهان و مواد ساکن موجود در جهان افزایش یافته است. تابشهای رادیواکتیو وارد بدن جانوران شده و وارد زنجیره غذایی می شود و باعث آسیب جانوران و انسانها می شود.
بزرگترین تهدید مواد رادیواکتیو برای حیات و جانداران، تغییر ماده ژنتیکی گونه های زنده است. آسیبهای ژنتیکی ناشی از تابش های رادیواکتیو بر روی طول عمر و زاد و ولد اثر منفی می گذارد.
حتی دوز پایین اکتینیم هم در طولانی مدت سرطان زاست. اکتینیم باعث سرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شود. اگرچه بسیاری از عوارض ناشی از اکتینیم در حال افزایش است اما انسان نمی تواند افزایش تابش زمینه را ثابت کند. از نظر علمی در بررسی علل این عوارض، تنها شواهد اپیدمولوژی قابل بررسی است. شاید مهمترین اثر تابشهای رادیواکتیو در طول زمان، عقمی باشد. تابشهای رادیواکتیو، یکی از علل شناخته شده نازایی است.
اثرات زیست محیطی اکتینیم
اکتینیم 227 بی نهایت رادیواکتیو است. مواد رادیواکتیو به بانک ژنتیکی انسان و کلیه موجودات آسیب می رساند و باعث سرطان، آسیب سیستم ایمنی، لوسمی، سقط جنین، نقصهای مادرزادی وعقیمی می شود. آسیبهای ژنتیکی ناشی از تابش های رادیواکتیو بر روی طول عمر و زاد و ولد اثر منفی می گذارد.
عنصر Ac در طبیعت
تجهیزات آزمایشگاهی مورد استفاده در تجزیه
اسپکترومتر جرمی ، میکروسکوپ ، کرماتوگرافی مایع و گازی ، اشعه x ، جذب اتمی ، مادون قرمز ، کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا و اسپکترومتر نشری
خواص فیزیکی و شیمیایی عنصر اکتینیم :
عدد اتمی : 89
جرم اتمی : 227
نقطه ذوب: C° 1050
نقطه جوشC° 3250
شعاع اتمی : Å 1.119
ظرفیت : 3
رنگ : سفید نقره ای
حالت استاندارد : جامد
نام گروه : 3
انرژی یونیزاسیون : Kj/mol 664.6
شکل الکترونی : Rn7s2
شعاع یونی : Å 1.119
الکترونگاتیوی: 1.1
حالت اکسیداسیون: 3
دانسیته : 10.07
گرمای فروپاشی : Kj/mol 62
گرمای ویژه: J/g Ko 0.12
دوره تناوبی : 7
شماره سطح انرژی : 7
اولین انرژی : 2
دومین انرژی : 8
سومین انرژی : 18
چهارمین انرژی : 32
پنجمین انرژی : 18
ششمین انرژی : 9
هفتمین انرژی : 2
ایزوتوپ :
ایزوتوپ نیمه عمر
Ac-225 10.0 روز
Ac-226 1.2 روز
Ac-227 21.8 سال
Ac-228 6.16 ساعت
اشکال دیگر :
هیدرید اکتینیم AcH2
اکسید اکتینیم Ac2O3
کلرید اکتینیم AcCl3
منابع : بشدت کمیاب و بدست بشر نیز ساخته شده است .
کاربرد : به عنوان منبعی برای تولید نوترون و نیروی ترمو الکتریک به کار می رود .
برچسب:
نویسنده: علی شفیع زاده